Î-JO

»iiinil»U!i rébus nîhil iiisi grave, inoderaUun, ac religione plénum pra; se feranl. Levia aulem delicta, quie in ipsis maxima essent , effugiant : ut eoruin nctiones cunctis afferant venerationeni. (Conc. Trident., ses9. 22, cap. 1 De reform,)

LXXXVL In te omnium oculi dirigunlur, donms tua, el conversatio tua, quasi in speculo constituta, magislra est publicai disciplina:. Quidquid feccris, id sibi omnes faciendum putant. Cave ne committas quod, aut qui reprehendere voiunt, digne lacérasse videantur; aut qui imitari, coganlur delinquere. (S. Hieron., epist. 3 ad Heliodorum, De cpit. Nepetiaui.)

LXXXVll. Languescit ssecularium pietas, ubi clericorum vita non spicndescit. {Synod. Venet., an. 4592.)

LXXX.Vin. Non confondant opéra tua sermonem tuum ; ne cum in ecclesia loqueris, tacilus quilibet respondcat, cur ha;c quse dicis, ipse non facis? Delicaltis magisler est, qui pleno ventre de jejuniis disputai. Accusare avaritiam et latro potest. Sacerdolis Christi os, mens, manusque concordent. (S. HiKRON, Epist. ad ISepotian.)

LXXXIX. Sitejus doctrina duplex, ut verbisfacta conveniant ; actus doctrinse respondeant. (S. Cury- SOSTOM., hopi. De eo qui incidit in latr.)

XC. Si bene vixeris, et bene docueris, omnium judex es : si autem bene docueris, et maie vixeris, tui solius condemnatores. Nambene virendo, et bene docendo, populum instruis, quomodo debeat bene vivere : bene aulem docendo, et maie viveudo, Deum instruis, quomodo te debeat condemnare. (S. CiiRVSosTOM., hom. 45, Oper. imperf. in Matth.)

XCI. In labiis meii prûnuntiavi otnnia judicia oris tui. (Psal. cxviii, 13.)

XCII. Sil rcctor operatione pnccipuus, ut y\tx viam subditis Tivendo denuutiet, et grexqui pasloris Tocem moresque sequitur , per eicmpla melius, quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitatc exigilur summa dicere, haceadem necessitalc compellitur summa luonsirare. (S. Grec, Pastor., pari. II, c. 3.)

XClII. Quidquid boni non facit, aut mali commitlit, ncc jubebil ficri, nec velabil. Quia necessariam docendi auctoritalcm, contrarietate sax aclionis, aut amitlit, aut minuit. (S. Prosper., lib. i De vita contempL, c. 13.)

XCIV. Tu le omnibus exhibe, cogitans te omnium servum, nec libi, sed cunctis genitum, te vivere crcdas; dalum indoclis doctorem.consolalorcm paupcrum, solatium oppressorum, palrcm orphanorum, dcfrnsorem viduarum et omnibus dcbitorcm. (Pe- TRUS Blesens., De inst. episc, c. 4.)

XCV. Qnippe qui non sibi uni lantum, sed cl tam mullo vivel populo sacerdos. (S. Chrysostom., Z>c saccrd., lib. m, c. 12.)

XCVI. Habemus duo quxdam : unum quod Chrifiliani snmus, allerum quod prxposili sumus. Illud qnod Cliriitiani sumus, vroplor nos est; quod pr.x-

posili sumus, propter vos. (S. Algcst., Serm. de pastorib. Eccles., apud Conc. Aqnisyr.)

XCVlh In Ecclesiae ordine consliluli*, in hoc posili sunt, ut Deum représentent non solum secundum quod in se est, sed eliam secundum quod aliis induit. (S. Thom., in Supplem., qusest. 54, art. i.)

XCVIII. Illud unusquisque clericus sœpe répétât, se non ad inerliam atque ignaviam, sed ad spiritualis et ecclesiasticie militioe labores, vocatum esse. {Conc. Mediolan, iv. De vita et lionest. cleric.)

XCIX. Inuliletn servutn ejicite in tenebras exte- Ttores. {Matth. xxv, 50.)

C. Nec sic quisque débet esse otiosu§, ut in codera otio ulililalem non cogilel proxinii ;necsicacluosus, ut contcmplationem non requiralDei.... Olium sanctum quairil charilas verilatis: negolium juslum suscipit nécessitas charilalis. (S. AL'GusT.,De civit.Deif lib. XIX, c. 19.)

CI. Habel activa profectum, conlemplativa fastigiuin. Haec facit hominem sanctum ; illa perfcctuin. (S. Prosper., De vita contempl., lib. i, c. 12.)

CIL Tanui débet esse scienlia, et eruditio pontilicis Dei, ut gressus ejus, et motus, et universa vocalia sint. Yeritatem mente concipiat, el loto eam babilu resonet et ornatu, ut quidquid agit, quidquid loquitur, sit doctrina populorum. (S. Hieron,, cpisl. 128.)

cm. Si vix in laicis tolerabilis videtur inscilia» quanlo raagis, in iis qui pnesunt, nec excusalione digna est, nec renia. (S. Leo, epist. 22.)

CIV. Quid enim periculi sit, ubi non invenit pastor pascua, ignorât dux ilineris viam, vicarius nescif Uomini voluntalem, Ecclesia quotidie multipliciter, el miserabiliter experitur. (S. Bern., Deelo' mat., c. 6.)

CV. Sacerdoles Dei omissi^ Evangeliis el Propheli* videiuus comœdias légère, amaloria bucolicorun» vcrsHum verba canere, Yirgilium Icnere ; et quod in pueris neccssilatis est, crimen in se facere vohiptatis. (S. Hieron., epist. 146, Ad Damas.)

CVI. Sint ergo divinae Scriptura; semper in manibus tuis, etjugiter in mente volvanlur. (Id., epist. 14, Ad Celansiann.)

CVII. Divinas Scriptun^s s;epius lege, imo nunquam de manibus luis sacra Icclio deponaiiir, disco quod doceas, obtine eum qui secundum docirinau» est fidelem sermonem, ut possis exhoriari la doclriiia sana. (S. Hieron., episl. 2 ad Nepotian.)

-CVIII. Cœleslium Scriplurarum cloquia diu terero, .ne polirc dcbcnuis, tolo animo, el corde versantes ; ut succus ille spirilualis cibi in orancs se vcnas animae diffundal. (S. Amrros., lib. ii De Abel, c. 6.)

CIX. Si sacerdos est, sciât legem Domini, si ignorai legem, ipse se arguit non esse Domini sacrrdotrm. Sacerdolis enim est scire legem, et ad inlerrogaiioncm responderc de lege. (S. Hieron., »« /l;jtjœnm, c. ii.) ex. Sciant igiliir sacerdoles Scripfuras ?actas et

33? MANUEL DU SEMINAUISTK. -

caaoncs, ul oiunc opus eorum In pnïdicatione cl doctrina consistât ; alqiie a^dilicent cunctos, l;uu ûdei scientia, quaiu operuni disciplina. (Cotic. Totetan. IV, cap. 25.)

CXI. .\rma clericorum sunt oratioues et lacrynuc. {Synod. Senoti., an. ISâ-l.)

CXII. Oret ergo sacerdos Ecclesia; indesinenler , utvincal populus qui sub ipso est. (Origen., iiom. 6 in Levit.)

CXIII. Timeat orationeni, qui adraonitioncm contcnipsit. (S. Bernard., De consid., 1. iv, c. 7.)

CXIV. In onini in primis sancta oratione vos assidue exercete ; tuni in mcditalionis, tacita;que piai orationis studio, singulis diebus, certo lemporis spatio. toto castissimi animi sensu incumbile. [Conc. ilcdiol. IV, in Monit.)

CXV. Vere novit rectc vivere, qui recle novit orare. (S. AuGcsT., hom. i, ex 50.)

CXVI. Duo sunt gênera Christianorura : est autcm iinum genus, quod niancipatum divino officio, et dedituni conteniplalioni et oralioni, ab oinni strepitu teniporalium cessare convenit, ut sunt cleHci. . . . aliud vero genus est, ut sunt laici : his licet temporalia possidcre, etc. (S. Hieron., Ad quemdam Levitam.)

CXVII. Non dubites Ecclesiarum principes, vitaï contemplativoi posse, et debere fieri sectatores. (S. Prosper., De vita contempl., lib. i, c. 13.) 1

CXVIII. Ha;c duo sunt pontificis opéra, ut aut a Deo discat, legendo Scripturas divinas, et soepius nîcdilando : aut populum doceat ; sed illa doceal, qua; ipse a Deo didicerit ; non ex proprio corde vel huinano sensu , sed quae Spiritus sanctus docet. (Origen., hom. 6 in Lcvitic.)

CXIX. Assidue et dévote orare sicut et lectioni perfecte intendere, sunt opéra clericorum. {Synod. LiiKjon., an. 1-404.)

CXX. Cur non illa tempora quibus ab ecclesia •vacas, lectioni impendas ? cur non Chrislum révisas ? Cliristum alloquaris? Chrislum audias ? Illiun alloquimur cum oramus, illum audimus cuni divina Icgimus oracula. Quid nobis cum alienis domibus ? (S. Ambros., lib. I Olfic, c. 20.)

CXXI. Quid sit pielas quaîris? vacare considerationi. (S. Bernard., lib. i De consid., c. 7.)

CXXII. Débet esse niundo corde (sacerdos), ut non solum non se immisceat circa negotia sxcularia, sed nec cogitet de mundo. (S. Chrysostom., hom. 10, Oper, imperf. in Matlh.)

CXXIII. Eos qui ad sanclissima mysleria conficienda accedunt, ca oportet esse munditia, ul ipsas quoque animae exlrcmas imagines purgalas habeanl. (S. DiONï.s., Ecoles, hierarcli., c. 5.)

CXXIV. A strepitu negotiorum saîcularium remotissinius (sacerdos) studiis spiritualibus quibus in dies singulos mclior ac melior liai, invigilet. Amet otioni sanctum, in quo exerceal anim;c sua; negolium. .Mortuum sibi depulet mundum, ac se mundi

- DE CLERICOttUM ORDINE. 3.->8

blandienlis illecebris exhibeat crucifixum. (S. Pao- 8PER., lib. I, De vita contempl., cap» 8.)

CXXV. Abstineant ab omnibus qua; dislrahunt a Deo : lia'C sunt aulem ncgolia sa;cularia. (S. Thomas, 1« II Tim., cap. u.)

CXXVI. Qui conversationibus gaudet nmndani'}, 8a;culum nonduni se odisse ostendil. (S. Epiiresi, parenes. id.)

CXXVII. Clericum soliludo facit, non publicunr (S. IIiERON., £pist. ad Océan., apud concil. Aquisyran.)

CXXVIII. Verum lu sacerdos Dci allissimi, cui ex his placere geslis, mundo an Deo ? si mundo, cur sacerdos ? si Deo, cur qualis populus, lalis est sacerdos ? Nam si placere vis mundo, quid tibi prodcst sacerdolium ? nec enim potes duobus dominis ser-

vire Volens itaque placere hominibus, Deo non

places : si non places, non plaças. (S. Bernard., Epist. ad lîenric. Senon.)

CXXIX. Toile hoc viliiim a clero, ne velint hominibus placere, et sine labore, omnia vilia resecanlur. (S. CnRïsosTOM. , hom. 43, Oper, imperf. in Matth.)

CXXX. Sicut omnis sacerdos et clericus ab hominibus segregalur, et assumitur in his quiB sunt ad Deum ; ila débet eximi et separari ab hominibus» saeculo et mundo servientibus, sive in sermone, sive in exteriore quocuhque habitu, et gestu, ul intcrnoscalur servire Deo, et non mundo. {Sijnod. Ebroicen., an 1576.)

CXXXI. De mundo non eslis, sed ego eleiji vos de mundo. {.loan. xv, 19.)

CXXXII. Sunt qui honores, virtules repulant» suisque merilis ascribunl gradum eminentise, qucm in ira Dei forlassis adepli sunt : honoris assuniplio, muUis lentalio fada est, et subversionis occasio. Igilur sic pra;sis, ni prosis. Va; his qui praesident hominibus, nisi prscsideat eis Deus. (Petrus Blesens., De imt. cpisc, cap. 5.)

CXXXIil. Non qui major fuerit in honore, ille est justior ; sed qui justior fuerit, ille est major. (S. Chrysostom., hom. 35, Oper. imperf. in Matth.)

CXXXIV. In alla sedens, non alla sapias, per om« nia sentiens humiliter, humilibusque consenliens. Hoc ergo senlias in teipso, quod in Christo Jesu ; ut sicut exinanivil se, formam servi accipiens ; sic eorum qu» tibi subjecli sunl, servura le reputes humilem et abjeclura. Non sit tibi dedecori humilitas. quae decuil Filium Dei.

Frequenli, quœso, scrutinio dispice, et attende qualis ex dono Dei sis, et qualis sis ex teipso ; et redde quae tua sunt, tibi ; et quae Dei, Deo. (Petr-us Blés., De imt. episc, cap. 3.)

CXXXV. Qui pra;ficitur ad regimen, taliter erga disciplinam subditorum prxstare se débet, ut non solum auctorilate, verum etiam humilitale clarescal. (S. IsiDORLS Hispalens., lib. m Sent., cap. 4^^.)

CXXXVl. Siuiimus ilaque locus bene rcgilur Cum

is qui praeesl, yitiis potius qiiain fratribus dominalur. (S. Gregor., Past., part, ii, c. 6.)

CXXXVIl. Esse débet in sacerdote caslitas propria, et ut ita dixeriin pudicilia sacerdolalis : ut non soUiHi ab opère se inunundo abstineat ; sed etiam a jactu oculi, et cogitationis errore, mens Christi corpus coidectura sit libéra. (S. Hieron., in Epist. ad TH., c. H.)

CXXXVIII. Mundiores sane debcnt esse caeteris, quia actores Dei sunt. (S. Ambr., in 1 Epist. ad Tim.,

c. III.)

CXXXIX. Omnibus caslitas necessaria est, sed maxime minislris Christi- altaris, quorum vila alionim débet esse eruditio, et assidua salulis praedicatio. Taies eniin decet Dominum habere ministros, qui nulla contagione carnis corrumpantur, sed potius continentia castilatis splendeant. (S. August., serm. 2i9, Ùè tempore.)

CXL. Soli ergo qui puram agunt vitam, vere sunt Dei sacerdotes. (Clem. Alcxandr., lib. iv Stromat.)

CXLl. Prima tentamenta sunt clericorum feminaruin fréquentes accessus ; iste sexus reprebensibiles exhibet clericos. Quid libi rêvera cum feminis , qui o.d altare cum Domino fabularis ? Te cuncti in publico ; te in agro rustici, aratores, ac vinitores quotidie graviter lacerabunt, si contra depositum fidei

cum feminis habitare contendis Prohibe virgi-

nes tecum commorari, etiam quai de génère tuo sunt. (S. HiERON., Epist. ad Océan., apud conc. Aquisgran.)

CXLII. Consortium mulierum sacerdoti non convenit, quem caslitas et continentia ornare perpetuo debent; et ut ut caslitas servari queat in muliebri consorlio, raro tamen bonuin nomen retineri potcst. ( Conc. Cameracense, cap. 3, De vita et honest. cleric. )

CXLIII. Propter nos conscientia nostra suffîcil nobis : propler vos fama nostra non pollui, sed pollere débet in vobis. (S. August., serm. 49 De diversis, qui est 1 De commutii vita cleric. )

CXLIV. Mulierum congressus, vir optime, quantum fieri potest, fuge, nam eos qui sacerdotum munere funguntur, sanctiores, ac puriores illis esse oportet, qui ad montes se contulerunt ; si quidem illi, et sui, et plebis, hi autem sui duntaxat curam gerunt... Quod si etiam ut cum ipsis converscris, nécessitas aliqua te obstringat, oculos humi dejectos habe. Cumque pauca quifi ipsarum animos perslringere, atque illustrare queant, locutus fueris, statim avola. (S. Isidor. Pelus., lib. ii, epist. 284, Ad Palladium episcopum. )

CXLV. Solus cum sola secreto et absquc arbitre, vol teste, non sedeas... Caveto omncs suspiciones, et quidquid probabilitcr fingi potest, ne fingalur aille devita. (S. IIiekon., Epist. ad Nepolian.)

CXLVI. Cum mulicribus non continuanda praeseiitia,-sed transcunlcr exhibcnda est accessio feminis qnodammodo fugiliva. (S. Cyprian., Desingutar. cleric. )

CXLVll. Hospitiolum luum aut raro aut nunquam mulierum pedes lerant. Omnes virgines Christi, aut aequaliler ignora, aut aequaliter dilige. Ne sub eodem tecto mansites ; nec in praeterita castitate confidas ; nec sanctior David, nec Samsone fortior, rfec Salomone potes esse sapientior. (S. Hiero.n. Evist. aa Nepotian. )

CXLVIII. Quid tibi necesse est in ea versari domo, in qua necesse habeas quolidie, aut perire, aut vincere. (Id., Epist. de vitando suspecta contubern.)

CXLIX. Cum clerico femina nulla commaneat : non despecta, non vetula, sine afiinitate, peculiariter suspicienda ad domesticumolficium : quia magis illic cito delinquitur, ubi sine suspicione securum potest esse delictum. Maxime quia cupidini nulla deformitas, nulla despectio fastidii, vel vilis exsistil; sed diabolus pingens speciosum efficit quidquid fœ dum et horridum fucrit. ( S. C\prun. , De singular. cleric. )

CL. Sermo brevis et rigidus cum mulieribus est habendus ; nec tamen quia sanctiores sunt, ideo minus cavendae : quoenim sanctiores fuerint, eo magis alliciunt, et sub praetexlu blandi sermonis iinmiscet se viscus impiissimae libidinis. Crede mihi, episcopus siiin, in Christo loquor, non menlior : cedros Libani, id est contemplationis altissimac homlnes; et gregum arietes, id est magnos pn-claios Ecclesise, sub bac specie corruisse reperi : de quorum casu non magis pr;fcsumebam; quam Hieronynii et Ambrosii. (S. Thomas, Opus de modo confit, et purit. consc, art. 22, ex S. Auguslino. )

CLL Licet carnalis affeclio sit omnibus peritulosa et damnosa, spirilualibus viris perniciosa est magis, maxime quando conversanlur cum persoiia, quae spirilualis videtur : nam quainvis eorum principium videatur esse purum, frequens tamen familiaritas, domesticum est periculum, deleclabile detrimenlum, et malum occultum, bono colore depictum. Quae quidem familiarilas, quanto pluscrescit, tanto plus infirmatur principale molivum, et utriusque puritas maculatur. (S. Thom., Opusc. de modo conf. et de pur. consc, art. 22, et S. Bon.vv., Opusc-. de eodem, cap. 14. )

CLIL Sacerdolcm hoc scntire oportet quod et in Christo Jesu, non solum ut se per humilitatcni exinaniat, sed ut crucifixionom Domini repraesentans, stigmata ejus portet in corporc suo, et in ara cordis seipsum Domino crucifigat. (Petr. Blés., cpisL 123. )

CLIIL Nullus magno et Dec, et sacrificio, el ponlilice dignus est ; nisi qui prius scniclipsum viventcm hostiain,cl sunclam cxhibucrit. (S. Greg. Naz., oral. 1.)

CLIV. Nemo in cœlcstibus est gloriosior, quam qui repudialo patrum slcmmate, sola elegit Christi patoniilale censeri. (S. IIilarius Arclal., Serm. de S. Honor. )

CLV. ILr.c est enim vcra sacerdolis fuga, abdicatio donieslicorum, et qu.cdam alicnalio cliarissiiuo-