DB OBITU PETRI RONSARDI
Quem Fama mendax antc biennium, Quinte, vani prodiga gutturis
Vixisse vatem nunciarat;
Isnc manus vioUntiores Pana subivit, jus adamantina Strictl tenentcsjorficis, et glomum
Vcrtenîis avi convolutum
Dissicere heu nihil abstinentes?
Jam vetat error pristinus. En mare Trajecit insens Uceani patris,
Et insulares Albionis
Non itidcm, velut antï, Celïas Rumore falso corrivuit volans Hinc inie pennà Fama volubili,
Tristesque Ledaas amanum
Reddidiit ad Thamesim volucres; Quas visitatd voce Rogersii, Dous aque cantu glauca Venilia,
Item^ue nostro provocatas,
Latitid ériger e insolenti Spectarat altl colla sonantia Clan^ore, crebroque agmine litora
Vicina complere, et Britannam
Ad modulos numerosiores
DE P. DE Ronsard. 269
Ciere Nymphen, atherium senus, Vatumque numen, Siccine fluminum
Ocelle Liri belle, ripte
Vindocina vêtus irrigator, Ronsardum in extremo articulo nigra Mortis trementem reddere anhelitum
Flesti repercussas in auras?
Siccine, flave Liger, rigenti Corpus sepulchro, pingma quâ colunt Turonis arvi jugera, condier!
Frustramur, an fractum Poeta
Emorientis utrumque ocellum Ultro vocati dextra ualandii Propinqua clausitf Tu quoque forsitan
Auri insusurrasti supina
Verba bona et via, Christiane, Agona leto luctincabilem Luctante, prasto visus adesse, Çua * Quos maste flores Manibus injicis?
Qua vota fundis, queis sibi gaudeat
Terpanarus alter? sume quaso,
Sume lyram mihi cunque tritam, Ac luctuosas hisce a^e nanias, Graio et Latine pectine. Die tuo
Exinde Morello, et Bineto,
Et Stéphane, Bonefonioque, Musarum alumnis, ut fide Lesbiâ, Seu queis placebit cumque modis seni
Digrît parentent, publicisque
Templa, theatra, Academiasque Sonis jaugent, Fas etenim est uti Qui natus artes dotibus inclytis
Augere, donatus sacrarum
Munere non careat sororum.
270 LE Tombeau
Hac tcgitur Ronsardus humo tôt notas in oris, Quoi patrius flavas Ladus percurrit armas.
P. Massonus.
Musamm vates Ronsardus, m dare primas Invideat nemo inttr tôt tanîosqm PoUas Quos tulit hac atas, repetit calestia régna, mm revocant Divi quibus hac sont pramia cura. Ast vos qutis superest in terris vita, favete.
Ant. Hotom. I. C.
STANCES