LIT
Page 125. Des eubages.
« Nihil habent druidaî (ita suos appellant magos) visco et arbore in qua gignatur (si « modo sit robur) sacratius. Jam per se roborum cligunt lucos, nec ulla sacra sine ca « fronde conÛciunt, ut indu appellati quoque interpretatione graca possint druidae videri. ■ Enim vero quidquid adna^calur illis, c ccelo missum putant, signumque esse eleclœ ab « ipso deo arboris. Estautem id rarum admodum inventu, et reperlum magna religionc a pelitur : et ante omnia sexta luna, quae priucipia mensium annorumque his facit, et « seculi post tricesimum annum, quia jam virium abuude habcat, nec sit sui dimidia. « Omnia sanantem appellantes suo voeabulo, sacriliciis epulisque rite sub arbore com- « paratis, duos admovent candidi coloris tauros, quorum cornua tune primum vinciantur. « Sacerdos candida veste cultus arborcm scandit; falee aurea demetit : candido id excipi- « tur sago. Tum deinde victimas immolant, precautes ut suum donum Deus prosperum.. « facial bis quibus dederit > (Plih., Ub. xvi.)