XXI. — Page

(Livre lY, fable xxu.)

âpologvs jesopi pbmygis, mbmojuw non iNunus.

JEtopus Ule e Pkrjrgia fabulator haud immerito simiens esUtimatoi ett^ quum^ qum utiUa monitu suatiufue eramt^ non severe^ neque imperiote prmeepii ei eensuU^ ut philosophu mos est^ ted fesihas deleetabUesqm apologos eommentutf res saluhriter ac prospicienter ammadpers^is m mentes animosque hominum eum aiidiendi quadam UUceira induit, Felut Mme eius fabula de avieulm niduio lepide atque jueunde prmmonet^ spem fidueiamque rermm , quas effieere quit possit^ haud unquam in alio , sed in semetipto habendam, Apieula^ inquit^ est parva, Nomen est eassita. Habitat nidulaturque in segetibus, U ferme temporis, ut appétit messisj puUis jam jam plumantibus, Ea Cassita in sementes forte eongesserat tempestiviores, Propterea frumentis flopeseentibus Pulli etiam lune inpo" lucres erant, Cum igitur ipsa iret cibum Pullis qumsitum^ monet eoi ut^ si quid ibi rei novm fieret dieereiurve^ animadverterent^ idque sibi^ ubi reduset^ renuntiarent. Dominas pastea segetum illarumFilium adclescen' tem 9ocatf et : § Fidesne^ inquit^ kmc ematuruisse^ et manus Jam postu* lare? Idcirco die erastini^ ubi primum diluculabit^ fae auticos eus et roges^ peniantp operamque mutuam dent^ et messem home nobis adju^ went, Hmc ubi ille dixit^ discessit^ atque ubi rediit eassita^ PulU trepi» duU eireumstrepere^ orareque Matrem ut statimjam properet^ inque tdium loeum sesa asportet : c Nam Dominus^ inquiunt, misit qui amicos roga» retp uti luee oriente ventant et matant, i Uater Jubet eos anima otioso esse : c Si emm Dominusp inqmt^ messem ad amicos reficit^ erastino se-ges non metetur; neque necesse est hodie uti vos auferam. i Die igitur postera Mater inpabulum volât. Dominus quos rogaverat opperitur. Sol fervit^ et fit nihU; et amici nulâ erant. Tum ille rursum ad FiUum : € jimici isti magnam pariem^ inquit, cessatores sitnt, Quin potius imus, et cognatoSf affines vieinosque nostros oramus^ ut adsint crus tempori ad metendum? » liidem hoc PulU pavefaeti Miatri nuntiant. Mater hortatur ut tum quoquê sine metu ac sine cura sint .- eognatos affinesque nuUos ferme tam esse obsequibiles aitf ut ad laborem eapessendum nihil canten" tur^ et statim dicta obediant, c Fos mtodo^ inquit^ advertite^ si modo quiddenuo dicetur, » jilia luce orta, Avis in pastum profecta est, Co" gnati et affines operam quam dore rogati sunt st^tersaderunt, Adpostre^ mum igitur Dominus FîÛo : c Faleant inquit^ amici eum propinquis, Af" feras prima luce falces duas : unam egomet mihi^ ei tu tibi copiés aita^

46si FABLES.

ram; et frwmmtmm têosmitipti nuaûhu nottrU erûs metemtu. » IJ mèUs Ptrliis dùàue JDommum Mater audivit : c Ttmpms^ inqmt^ êst c^JemJi et ahemndi : fiet mmCf dmbio proeul, quod futurum dixU, In ipso enim jam pertiiur^ cu/a est reSf non m alio, undepetîtur, • Atque ita Casnta nidmm migropitf 9t seges a Domino demessa est, Hmc quidem est JEsopi fmimU de mmicormn et propinqaorum levi pltmmque et inani fiducta, Sed fmid aiiud sanetiores libri philosopftorum monent^ quant ut in nohis tOMtmm ipsis nitamur; alim autem omnia^ qim extra nos extraque nostmm arhitrimm simt^ ntque pro nostris^ neque pro nohis ducmmms? Hmne JEsopi apologum Q, Ènnius in satiris scite admodum et venmste ptrsikus fiMdrettis eomposuit : quorum duo postremi isti sunt , quos habera cordi et Wèemoritt cperm pretium esse hercU puto :

ffoe erit tHi argumentum semper in promtu situm : Ne qtdd exspêetos amieoe, qmod tut» agere poésies,

(Aui^-GiLLB, lirre II| dmpttre xxix.)