SCÈNE VIL
ISMÉNIE, seule.
O tous! dieux , long«temps ennemis!
Épargnez ses vertus, et me rendez mon fils.
FIN DtT QUATRIEME AGTY.
Théilrt. L lO
i46 TIMOI.ÉON.
kCTE V.
8Ci^:NE PRKMIÈRK.
A rcidolu (1(1 prtrdrd ou (iorinthn ou ttiori frrrn*
Vninrrtidnt j'nl pnrtri : V(*nu(^ux nutri^toifi ,
(i(9 pmipl(i| trop M(i(luit| m tti(î(?otitiu ttm voU ;
Kt (l(iii vriiin cûtoymii ({ul rdAtdtit; ikm (Jorintiir
HtiM (^'in imp('itu(iux otit étouffa lu plMUttY*.
TimoptiAtui, ruivi'(i de nt^d lufureuti fiurrèA,
t)*uti pouvoir odtniu fuit hAtrr lui nppr^tA.
t/n trArui (iMt pur non ordm ^Ittv^ ddufi U pltirr ;
Il rit. pr^t & inifiir Irn fruiti de ion nudnri^.
Maii intulii qu'ocHnipii de cm doupnhli^i ioirti ^
Il noui IttÎMo ('M (tri limu mii^ttilili^i intii t(itnoiniif
Aviini ({ue de p<iii(^r à (lui pnrtîi etir^tuen^
iufneouê etwove ttoi (lroiti| noi projrti, ut. r loui-niénif i ;
Houffmmê k rendre rottipic mux loii, k ïrniutUf
A lit (irk.e^ k noi dimtx, à lu poit^it^.
(IHAYAi.
Potivoni-tioui balMurrr? H rit vrai; l'itiioplmni) , Kitimo puniii uoui il«tii Ir mug de pryldhis