IN TITO
Titus, ex quo tcmpore principatuiii mius ublinuit, atm rxdes fecit, nec amoribus inservivit; scd coinis, quanivis insidiis peteretur, et continens, Heienire iii.'et in urbetn reversa, fuit.
Titus moriensse aiiius tatitumniodùreipuenitei'edïxit : id aut«in qoid esset non apt'i-uit, net! quisc[uani certù novil, abud aliis conjicientibus. ConsEans faniafuit, utnanniilli tradunt, quùd Domitiam uxoreni fi'atris babtiiïisei. Aliî putant, qiiibus ego asseiitior, quod Domitianiiiii, a quo certô sciebat sibi insidiiis pararî, ni)n iiilerfoeiii.set, scd id ab eo pati maluisset. et >|uofi Ii.kIi'icI iin|K'riiiiii i'i>tii:i- Dum tali vii'o.
PERSONNAGES
TITE, empereur de Rome, et amant de Bérénice.
DOMITIAN, frère de Tite, et amant de Domitie.
BÉRÉNICE, reine d'une partie de la Judée.
DOMITIE, fille de Corbulon.
PLAUTINE, confidente de Domitie.
F L A V I A N , confident de Tite.
ALBIN, confident de Domitian.
PU ILON, ministre d'état, confident de Bérénice.
La scèoe est à Rome, dans le palais impérial.
TITE ET BEUEiMCE.