I Cor. i, 27 et seq
:îu6 vie admirable
Nec sua tantutn laude Alphonsus insignis est, sed etiara aliorum, quibus aeternae, salutis iter ostendit. Inter quos S. Petrus Claver primo loco censendus, cui II le olim adolescent sanctimoniae sublimions alacriter aggrediendae, capessendique ad Indias occidentales apostolatus auclor fuit. Quamobrem non sine manifesio Dei placito evenit, ut et magnus Nigritarum Apostolus, et humilis ianitor Collegii palmensis, communi gloria incliti, eodem die Sanctorum laurea donarenlur.
Ortus Segoviae die 15 Iulii 1531 : pueritia describitur.
Itaque Alphonsus, magnum Hispaniae et Societalis Iesu ornamentum futurus, Segoviae natus est die vicesima quinta lulii anno mdxxxi ex Didaco et Maria Gomez, honestis mercatoribus et catholicae religioni ad exemplum addictis.
Adhuc puerulus eximie se pium exhibuit, praesertim erga Deiparam, quani ila coluit dilexitque, ut ab ea non modo singulares gralias, sed etiam colloquia meruerit amanlissima. Fertur enirn Alphonsus, cum amoris aestu abreptus ita candide allocutus esset Virginem : Te diligo Domina , ultinam tu tantopere diligeres me, hoc ab ea accepisse responsum Non ita, fili, plus 'enirn ego diliyo te. Quod benigissima Sanctorum Regina clienlulo suo praestitit ; nain miruin in modum, ut virtutis metam assequeretur, illum adiuvit, ac contra inferni draconis fraudes iniuriasque défendit.
Deinceps Complutum ad litteras addiscendas missus, haud multo post, ob palris obitum revocatus a matre, ut illi in mercatura exercenda succederet, hortatu eiusdem honestissimam puellam duxit uxorem.
Inito matriuionio et uxore amissa, perfections vitae statum animo agitât.
At paulo post, cum coniugem amisisset, et commercium minus prospère cederet, animo agitare coepil quodnam vilae genus sibi instituendum esset, ut illam, quam a pueroadama-
verat virtulis perfectionem, Deo favente, consequerelur. Quamobrein incrcatura reliota, ut nullurn divinae vocationi inferret obstaculum, domesticis rébus summa erga propinquos caiilate compositis, totuin sese sanction utque austeriori vi[ar> libentissirue addixit. Iiaque generali admissorum confossione apud F. Martinez Societatis Iesu magna animi contritione ac uberrimis Iacrimis, quarum fons nunquam cxhaustus est, peracta, singulis hebd"madis tum Poenitenliae, tum Eucharistiae sacra menta frvquentare perrexit, quibus iugem prccationem eamqtie ferventissimam, ieiunia atqueacerbissimas cruentasque flageilationes adiecit. Narrant autem, Christum ipsum amantissimo famulo, nocte qnadarn dum hic véhémentes inter gemitus illum quaerebat,ei magno illuslrium Sanctorum choro stipatum, inter quos beatus Franciscus Asisiensis eminebat, ad sti tisse ; ab eoque Franciscum quaesivisse; cur tantam lacrimarum vim efFunderet. Cai Alphonsas : Qui possum, inquit, tenere lacrimas, conscius Dei mei loties a me graviter offensi, eum etiam levés in eum noxae, ne producto quiJem ad obitum luctu, salis expientur?
Divinitus admonitus. Societalem Iesu increditur die 31 Ianuarii 1571, aetatis suae XL, et iuter fratres Coaiiutores adnumeratur.
Praeclara ac sancto viro prorsus digoa s<mtentia, quam Cbristus benignissimo in eum obtutu probavit. Hac caelesti visione ita recreatus est Alphonsas, tamque ad sublimiora spiritualis vitae mysteria erectus extitil, ut deinceps nihil in eo animadversum fuerit, quod terreni quidpiam saperet. Omnia in ipso composita et moderata in affectibus animi et cupiditatibus ; nihil gravius in moribus, nihil sanctius et eum Deo coniunctius in omni officio pietatis ; nihil in salutis cura et rerum aeternarum studio attentius. Quas virtutes supernorum charismatum cumulo Deus ornavit. Compertum est enim, Alphonsum pluries rerum futurarum praedixisse eventus, eidemque Deum ipsum, quod tantopere opiaverat, novae vitae ineundae viam aperte demonstrasse. Etsi enim
Alphonsus, qui Socielatcm Iesu a puero apprime noverat, eam summo prosequeretur amore ; nihilominus illud Sodalitiam tuai ingredi deliberavit, cum per noctem quamdam sibi obiecta species id divinitus monere visa est. Nimirum illi in somiiis pulcherrima obversata est imago columbae, cuius in peclore nomen Iesu fulgi Jissimîs ex argenlo notis sculptum cernebatur. El nigrarum avium densissimas turmas, quae tumultu ac stridore horrendo aerem turbabant, impetu facto dissipare ac pe rdere satagebat.Illae autem acerrime resistebant, et quamquam tenuatae ac perculsae, iterum ac tertio certamen molitae fuerunt, donec columbae vi discerpta surit carura corpora. atque ad terram aîlisa.
Quid visio eiusmodi portenderet, P. Ioannes Baptista Martinez, qm Alphonsus a confessionibus utebatur, diserte huie explanavit : nimirum proximum eius in Iesu Societatem ingressum, atque insignes, quas sub nomine ac tutela Sanctissimi tesii Norninis victorias de satana relaturus esset.
Quare nullo iam caelestem vocationem praepediente officio (obierant enim post uxorem etiam suscepti ex ea liberi) soli Deo vacare statuit in Societate Iesu, cui adscriptus est Valentiae pridie kalendas Februarii anno mdlxxi, aetatis suae quadragesimo. Cum autem iam provectae esset aetatis. adeoque studiis aggrediendis impar, inter fratres coadiutores locum obtinuit. Id A lphonso, qui huiniliimus erat, mirifice placuit. Quare Deo maximas egit gratias, quod tandem aliquando, post saeculi aerumnas ac discrimina, tutissimum portum tenere potuerat. ïbi autem tanta edidit omnium virtutum. ac praesertin hu nulilaiis, obedientiae et poenitentiae specimina, ut novum attonitis ac mirantibus sodalibus spectaculum praebuerit. Quo factum est, ut brève post tirocinium in Maioricam missus sit, ubi unani mi Patrum consensu vota siinplicia nuncupavit die quinta Aprilisanno mdlxxiii m Collegio Societatis Iesu paullo ante instituto, quod nomen nactum erat a Sanctissima Virgine Montis Sion. Ibidem eadem die anno mdlxxxv ultima emisit vota, ac totum vitae curriculum ianitons officio, quoad potuit, functus explevit.
Qui hactenus in perfectionis semita tam strenue progressus
ItK SAINT ALl'IIONSi; RQDR1GUEZ. 359
erat, et matura propemodum vitae sanctitae inclitae Societati nomen dederat, in illa religiosa palaeslra vix quidpiam novi notandurn exhibait, nisi quod virtates al lis iam innixac radicibus, accedente grutia divinae vocationis, luculentiores fructus fi-rre coeperunt.
Humililas, castitas, paupertas, poenilentiae et orationis studium, divinarum verilatttm rontemplatio, lenerrimus erga Deiparam amor, iugis ac penilissiira Domini nostri Iesu Christi passionis medîtatio (unde caritas illa ferventissima erga proximuin, unde sigularis ille nmndi contemptus, atque implacahile odium sui, quod Antistitum prudentia saepe coerccri debuit) adeo in illo eminuerunt, ut paucos, fortasse etiani inter Sanc'os, pares habuerit.
Cum paucis etiam comparari polest insignis supernorum cbarismatum copia, quibus tanti viri humilitatem nobilitavit Deus, eumque siinul roborare ac recreare dignatus est in diuturnis illis teterrimisque insectationibus, quibus identidem a potestatibus tenebrarum vix credibile.n in modum vexatus est. Quarum postrenia quae paullo anle eius obitum accidil, etsi niitior specie tenus videri possit(diabolus enim Alphonsi corpori, quod alias ad necem afflixerat, pepercit) eiusmodi tamen luit, quae illius animum funditus profligare, eumque, bonis longe preliosissimis eieplis, ad salulis desperationem adigere potuisset.
Nimirum sanctissimo seni visum est sibi iam instare periculum divinam amitlendi amicitiam, ex quo nullo pacto evadere posset : id praeteritispeccatis se meruisse, nec hominem tam indignum, tôt tintisque abu-um donis, Deum et Deiparam erepturos. Hinc Deum et Deiparam, ut sui misererentur, lacrimarum plenus dies noctesque ille inclamabat, et soiitas fundere preces conabatur. At frustra : nam ipsius dominicae orationis, inferna fraude, oblitus erat, praeterita tantum peccala obversabantur auimo, et sempiternus a Deo ad tarlarum dclrndente discessus. Unicum ei solatium, rogitaresodales ut preces, quarum ipso oblitus erat, coram se recitarent.
Ad cœlestem sedem evolat die 31 OcLobris 1G17, aetatis suae LXXXVJI.
Quinque mensium spatio Alphoasi animum haec peredit anxietas, cum tandem Ghristus et Sancta eius Genitrix aegerrimo apparuere seni, eumque divinae caritatis dulcedine recreatum placidissima quiète donarunt. Nec eemel aut iterum eorum conspectu atque colloquio gavisusest Alphonsus, cum morbus ad interitum vergeret, sed saepissime, ut vere dici posait illum inebriatum esse ab ubertate domus Dei, aotequam in eam recep'us esset. Evolavit autem ad caelestiura sedem pridie kalendas Novembris ineunte pervjgilio solernnitatis Sanclorum omnium anno mdcxvii, aetatis suae agens octogesimum septimum, postquam, defixo in Crucifixum obtutu, dulcissima lesu et Mariae nomina magna voce inclamaverat.
Vix sancli viri obitus per insulam innotuit, mirus ad venerandum cadaver ex omni ordine oncursus civium. Clerus, religiosi coetus, nobiliores, magistratus, plebs, ad ecclesiam, ubi illud visebalur, frequentissimi et devoti confluxerunt; cunctique expleri videndo non pqterant, et pia manibus oscula figebant, seque divino amore inflammari vel ipso eius aspectu praedicabant.
De eius fama sanctitatis et miraculis, Ordinarii Processus construuntur, Virtutes in cradu heroico declarantur die 3 Mai 1760. Miracula probantur die 31 Iulii 1829.
Mox plurium magnorumque miraculorum fama vulgata est. Quamobrem Maioricae et Segoviae Processus, quos ordinarios vocant, confecti sunt, iisque Decreto praedecessoris Nostri Urbani VIII die vicesima secunda Marlii anno mdcxxvjii probatis, idem Pontifex causae Commi?sionem signavit die xx Decembris eodem anno. Décréta autem paullo po~t ab eodem Pontifice lata effecerunt ut Causam differre nece?se fuerit, cui iterum opéra data est exeunteanno mdclxvii. Haud brevem vero eidem intulere moram tum necessarium scripto-
bE'SAlNT ALPHONSE RODRIGUEZ. 36i
rum examen, lum alia quae ad tramites iuris peragi oportuit.
Tandem cunctis féliciter expletis, ac de virtutum gradu
facto pericalo, praedecessor iNosier Clemens X11I solemni
Decreto eas heroicas fuisse sanxit die quinla Maii anno
MDOCLX.
àuccessit de iniraculis quaestio, de quibus cum apud S. Hituum Congregaiionem fausto exitu quaesilum esset, antece?sor Noster Léo XU ea solemni Becreto probavit edito pndie kalendas Augusii anno mdcccxxiv.
Miracula porro eius.nodi fuerunt : primum, — Sanatio Antoniae Manquera ab enormi uteri haemorrhagia, gravissimis stipUa sy nplomatibus, cum ocyssima virium restituiione ; alterum, — Instaatinae admirabilisque emissionis foetus mor tu j ita transversim in utero positi puerperae Margaritae Compagn, ut, uno exerto brachio, naturaliter educi omnino non possel.
Inter Beatos Alphonsum accensuit Summ. Pont. Léo XII in Tewplo Vaticano, die 12 luiiii 1825.
Qaibus positis, tuto Beatorum honoribus Alphonsum décorari posse S. Congregationi visum est; quod iudicium idem PoQtifex ratum habuiteodem anno, die S. Michaeli Archaûgelc sacra. Bjatiticalio aulem peracta est splendidissiroe intemplo Vaticano pndie idus lunii anno mdccgxxv.
Brevi interiecto spatio, cum nova miracula nuntiarentur Beati Alphonsi intercessione patrata, de Canonizatione eiusdem cogitari coeptum est ; cumque dubium reassumptionis Causae ad hune efl'ectum propusitum esset, praedecessor îS'oster Gregorius XVf die décima octava Novembris anno mdcccxxxi propria manu reassumptionis Commissionem signavit, eodemque die facultatem impertivit condenti Processum Aposlolicum super miraculo, quod in Dioecesi Maioricensi per invocationem eiusdem Bealicontigisse dicebatur ; Litteraeque remissoriales ad hune eil'ectum datae sunt.
Qui processus cum confectus esset, et rite resignatus, tandem auctoritate Apostolica probatus est die secunda Martii anno mdcccxxxix. Usque ad annum mdccclxvi causa siluit.
At die prima Februarii eodem annoaliaeLitteraerem?ssort'a/e< datae sunl, ut Processus instituerelur super novo asserto miraculo, quod Bruxellis in Dioecesi Mechliniensi faina ferebat evenisse. Cunclis autem ri e peraotis, huiu> processus validitas probata est die quarta Februarii anno mdccclxxi.
Ii.aqiiH cuni iusequenti lempore multum solierierque laboratui!) fueiit, quo facilior atque txpcditior miraculorum discej.taiioni sterneretur via, ut de iis deliberaretur iusta indicta suut comitia.
Duo niiracnla afïeruntur ad effectum canonizationis B. Alphonsi a Sede Apostolica probata die I Novenib. 1887.
Primum autem miraculum in Maiorica acciiiit Dominaes Ioachimae Rocha y Rayo, quae ad septimum decimum aetati annum flortnti usa valetudine,, dein variis morbis tentari coepit, quorum indoles medicis suspecta visa est. Neque eos fefellit opinio : nam anno mdcccx\xix lienis obstructionis atque inflammations manifesta sese prodidere symptomata. Tumor, ingravescente morbo, deprehensus est, isque duiïtie et ma^nitudine insignis. ftondum autem valetudinis spes abiecta.
At mense Iulio mdcccxxx, cum ad potiora viscera sese diffudisset morbus., et vomitus cum febri ardenti, nec non insomnia cum delirio accessissent, medici censucrunt de sanatione desperandum. înter haec cum Ioahima, susceptis Ecclesiae sacramentis, proxime moritura erat, visa sibi est videre ab effigie, quam manu tenebat, Beatum Alpbonsum monentem et bortantem ut suos cineres in iusculo hauiïret, inde sanitatem recuperatura. Hausit commodissime retiuuitque Ioachima, quae extemplo non modo conveluit, sed eliam validior, quam autea fuerat, cunctis apparuit.
Xec minus memorabile est, quod Sorori Mariae Alphonsae Gallis obtigit, moniali professae in Antuerpiensi Monasterio S. Coletae. Illa usque a pueritia non modo incommodae, sed etiam pravae valetudinis indicia praebuit. Monasterium ingressa, aliquot annis se melius habuit : at sensim sin
sensu morbu% qui intimis visceribus latebat, erupit, eumque stomachi rancrum medici iulioarunt usque ab anno MDCCGLvin. Hoc iu»licium ex symptomatibus satis probatum, certius ex eo evadebat quod patrera raouialis idem intereraerat morbus.
Intérim, etsi validiores adhiberentur medicinae, summa corporis macies, vires non medo debilitatae, sed eliam absumptae atque exhaustae, conlinuae cihi potusque vomitiones supremum iam instare diem praenunciabant. Quod ut averteretur, summa pietate tum Alphonsa tum Sorores novendialibus precibus Beati noslri patrocinium implorarunt, atque exauditae sunt. Nam die octava Decembris anno mdccclxiii, quat dies memoratae novendialis supplicationis postrema fuit, conclamata Soror, postqnam Sacrosanctum Christi Corpus recepisset, ita bene se valere sensit, ut e lecto prosiliens suisque se induens vestibus, monasterium, mirantibus Sororibus, céleri gradu percucurrerit, maga voce miraculum quod sibi evenerat inclamans, quod hodieque durât : nam eamdem Sororem recte adbuc valere paullo ante Sacrae Congregationi relatum est.
De iis itaque miraculis cum féliciter disputatum esset apud Sacrorum Rituum Consultores vi idus Februarii anno mdccclxxxvii, iv idus Iulii eodem anno, coacta fuere coram Nobis praefato anno vin idus Septembris Gomitia generalia, in quibus quotquot aderant tum Consultores tum Cardinales sententiam super praedictis miraculis tulerunt.
Quae cum a Nobis, iuvante Divini Spiritus auxilio, multum diuque perpensa esset, tandem kalendis Novembris eodem anno, adstantibus dilectis Filiis Nostris Cardinalibus Angelo Bianchi Sacrorum Rituum Congregationi Praefecto, et Carolo Laurenzi causae Relatore, una cum dilectis Filiis Augustino Caprara S. Fidei Promotore, et Laurentio Salvati eiusdem S. Congretationis a Secretis, solemniter pronunciavimns. « Constarede duobus miraculis ad invocationem Beati Alphonsi Rodriguez patratis : nimirum primo : « Instamaneae perfec- . taeque sanationis loachimae Rocha y Raya a splenite, quam gastritis ac diffusa peritonitis subsequutae sunt; et secundo-
364 VIE ADMIRAPLE
« Subitae ac perfectae sanationis Sororis Mariae Alphonsae Gai" lis monialis professae in Antuerpiensi monasterio S. Coletae ab haereditario atque inveterato cancro stomachi. »
Quod Decretum eodem die in acta S. Congregationis relatum est.
Porro, cum xvn kalendasDec:mbris eodem anno iterum ex praeescripto iuris generalia S. Ordinis Comitia indicta essent et disceptaretur Dutium. « An stante approbatione duorum miraculorum post indultam venerationem, tuto procedi possiad solemnem Beati Alphonsi Canonizalionem » quotquot ade rant tum Consultores tum Cardinales tuto procedi posse respocderunt.
Quae eorundem saffragia, et libèntissimo accepimus animo, et suprema auctoritate Nostra confirmanda censuimus, paucos post dies, nempe v kalcndas eiusdera mensis.
Quocircà, post oblatum Sacrificium, in Nostri Pontificii Palatii Aula, praesentibus dilectis Filiis Nostris Cardinalibus Angelo Bianchi S. Rituum Congregationi Praefecto, et Carolo Laurenzi causae Relatore, una cum dilectis Filiis Augustino Caprara S. Fidei Promotore et Laurentio Salvati eiusdem sacrae Congregationis a Secretis, solemniter pronunciavimus « Tuto procedi posse ad solemnem Beati Alphonsi Canonizationem. »
Consistoria, secretum, publicum et semipublicum, ante Canonizationem habita. Preces publicae iadictae. Dies et locus Canonizationis praefiniuntur.
Deinceps, cura iam maturaret tempus hurailem Dei Servum suprerais Caelitam honoribus decorandi. Praedecessorum Nostrorum exemplis inhaerentes, Consistoria indiximus. Secretum coaclum est nonis Decembris proxime superiori anno mdccclxxxvh ibique dilectus Filius Noster Card. Angélus Bianchi S. Rituum Congregationi Praefectus novensilium Sanctorura acta et miracula singillatim ac diserte coram Nobis et Cardinalibus exposuit.
Alterum Consistoriumj nempe publicum çelebratum est
x kalendas Januarii eodem anno muccclxxxyii, in quod cum magna frequentia convenissenl Cardinales, audito prias dilecto Fiio Philippo Gioazzini Cmsistorialis Aulae Advocato, solemni Beati Alphonsi Canonizatioui nullam interponendam esse moram censuerunt. Adeo eius tum virlutes, tuai miracula fuigebant!
Paucos post dies, nempe v idas Tanuarii vertente anno MDCCCLXXïvin semipublicum Consistoriura habitam est, in quod non modo S. R. E. Cardinales, sed etiam Patriarchae» Archiepiscopi, Episcopi ad hoc de mandato Nostro vocati per litteras Sacrae Concilii Congregationis, Nobis adfaerunt, qui tum ex iis, quae in Consistorio pubiico gesta faerant, tum ex aulhenticis documentis Sacri Consiiii Ritibus cognoscendis praepositi, quorum exempkir typis editum unicuique eorum exhiberi iussimus, singuli unanimiter votis iam prolatis in pubiico Consistorio accesserunt. Cuius rei instrumenta a dilectis Filiis Sed's Apostolicae Notariis confecla in labulario Sanctae Romanae Ecclesiae asservari maudavimus.
Ad tolemnem autem Canonizationem celebrandam praeslituimus diem decimam quintam raensis lanuarii hoc anno mdccclxxxviii, nempe Dominicam a festo Epiphaniae secundam, quae est Domini nostri lesu Christi Nomini sacra, locum autem Aulam super Yaticanae Basilicae Pronao magnificenter exstructam.
Intérim fidèles omnes hortati sumus ut ieiunio assiduaque prece ad tantam solemnilatem dévote compararent animos, eisque ecclesias designavimus in quibus indulgentiarum thesauros lucrari possent.
Canomzatio solemniter celebratur ia Aula Basilicae Vati^anae super Pronao exstructa. Benedictio Apostolica cum iudulgentiis a Summo Pontifice larsitur.
Cum autem faustissiraa dies illuxit, Nos cum magno tum Praesulum, tum omnium romanae Curiae Procerum atque OfiBcialium comitatu, subsequentibus Episcopis, Archiepiscopis, Patriarchis ac S. Romanae Ecclesiae Cardinalibus, prae-
36fi VIE ADMIRABLE
dictam Aulara cultu, ornatuque illustrera, ac pictis tabulis novensilium Caelitum imagines et miracula referentibus insignera, solemnis supplicalionis. ritu ingressi sumus. Ibi enim dilectus Filius Noster Card. Angélus Bianchi Canonizationi huic p>-ocurandae praepositus, per dilectum Filium Philippum Gioazzini Consistorialis Aulae Advocatnm, tum Virorum dignitate insignium, tum universae Societatis lesu vota ad Nos detulil, ut tandem praeclarissimi huius Beati memoria solemniori religionis ritu consecraretur. Quod cura iterum ac tertio ab ipso postuiatum esset, Nos Paracl:ti Spiritus luraine, et Beatae Mariae Virginls, et Angbiorum et Sanctorum omnium patrocinio imploralo, ad honorera Sanctae et Individuae Trinitatis, ad exaltationem catholicae fidei, et christiani nominis increraentum, Auctoritate Domini nostri lesu Christi, Beatorum Apostolorum Pétri et Pauli ac Nostra, matura deliberatione praehabita, Venerabilium Fralrum Nostrorum S. RomanaeEcclesiae Cardinalium atque Episcoporum in Urbe existentium suffragio, Beatum Alphonsum Rodnguez Coadiutorem temporalem formatum Societaiis lesu, una cum Septem Beatis Fundatoribus Oïdinis Servorum Bealae Mariae Virginis, nec non Beatis Petro Gaver Nigritarum Apostolo Sacerdote professo et Beato Ioanne Berchmans Scholastico praedictae Societati>, Sanctorum numéro adscripsiraus ; slatuentes Sancti Alphonsi memoriam, quolibet anno die trigesima Octobris esse recolendara.
Deinde solitas indulgentias largiti, non modo Venerabiles Fratres Nostros, sed ctiam frequentissimos fidèles allocuti sumus, eos hortantes in Domino ut tantum gaudium Nobiscuin participaient, ac novensilium Caelitum exempla imitati, cum iis tandem, Deo iuvante, perpétua beatitate fruerentur in caelis. Denique de hisce omnibus Litteras Apostolicas sub plurabo expediri mandavimus.
Christi fidèles hortantur ut exemploS. Alphonsi excitati lesum Christuw fidei et caritatis affectu vehemention miituutur.
Quae cum vobis nunciala fuerint, Fidèles, primum Deo optimo maximo gratias agite, qui mirabilis est in Sanctis
DE SAINT ALPHONSE RODRIGUEZ. 3ft7
suis : deinde tanfi viri exemple» oxcitati atque erecti, vividiore fidei luce ac vehementiori caritalis alï'ectu novensilem Sanctum in Domini nostri Itsu Cl^risti iinilatioiie aemulari satagite. Ulinam qui dixit de tenebiis lueem splendescere, ipse illucescat in cordibus vestris, quemadtnodum iliuxit in Sancto Alphonso, et cuncli abdicantes occulta dedecoris, non ambulemus in astutiis, neque adullerenus vtrbum Dei, sed in simplicitate cordis et in caritate, non in sapientia carnali, conversemur in hoc mundo, ut divinae consortes naturae per Dominum noslrum lesum Christum eflici mereamur.
Denunciatio Ecclesiae universae. Fides transumptis habenda.
Omnibus itaque qnae inspicienda erant, bene perpensis, ex certa scientia et Apo?tolicae auctoritatis JN'ostrae plenitudine, omnia et singula praedicta conlirmanius, roboramus, atque iterum statu mus, decernimus, universae Ecclesiae catholicae denunciamus, mandantes, ut earu idem praesentium transumptis sive exemp'is, etiam impressis, manu alicuius JNotarii subscriptis, et sigillo viri in ecclesiastica dignitate constituti iuunitis, eadem prorsus fides habeatur, quae hisce Nostris Litleris praesentibus haberetur, si exhibitae atque ostensae essent.
Sanctio poenalis.
Si quis autem paginac banc N^slrae definitionis decreti, maudati, relaxationiset voluntatis infringere, vel ei temerario ausu contraire aut attentare praesumpserit, ind:gnationem omuipotentis Dei et Sanctorum Pétri et Pauli Apostolorum eius se noverit incursurum.
Datum Romae apud S. Petrum Anno Incarnationis Dominicae Millesimo octingentesimo octogesimo septimo, * undecimo kalendas Februani, Pontificatus Nostri anno decimo.
* Ex quo Curia Apost. utitur au. ab Incarnat, div. Verbi, qui suum habet iuiiiuiu die 2o Martii, idcù'Cu Jicilur87. ad Iktam dieiu.
EGO LEO CATHOLIGAE ECGLESIAE EPISGOPVS
â f Ego G. Episcopus Ostiensis et Veliternus Card. Sacconi
Sac. Collegii Decanus Pro-Datarius.
f Ego Ioan. Bapt. Episcopus Portuensis et S. Rufinae Card.
PitraO. S. B.
f Ego R. Episcopus Àlbanensis Gard. Monaco La Valetta
rnaior Poenitentiarius.
f Ego A. Episcopus Praenestinus Gard. Oreglia S. R. E.
Camerarius.
f Ego A. Episcopus Sabinensis Card. Serafini. f Ego G. tit. S. Callixti Protopresbyter Card. Hobenlohe. f Ego L. tit. S. Laurentii in Lucina Presb. Card. Bonaparte, f Ego M. tit. S. Maria in Ara-Cocli Presb. Card. Ledo-
chowski.
f Ego Ioan. tit. S. Pétri in Vinculis Presb. Card. Simeoni. f Ego L. tit. S. Crucis in le rusalem Presb. Card. Parocchi. t Ego C. tit. S. Anastasiae Presb. Gard. Laurenzi. f Ego A. tit. S. Praxedis Presb. Card. Bianchi. t Ego G. tit. S. Clemenlis Presb. Card. Sanfelice. 0. S. B. f Ego Fr. G. tit. SS. Vitalis Gervasii et Protasii Presb.
Card. MassaiaOrd. Cap.
f Ego P. lit. S. Stephani in Monte Caelio Presb. Gard. Mel-
chers.
t Ego Plac. M.a tit. SS. Ioannis et Pauli Presb. Card.
Schiafûno.
t Ego S. tit. S. Sabinae Presb. Card. Vannutelli. f Ego G. tit. S. Thomae in Parione Presb. Gard. Aloisi-
Masella.
f Ego M. tit. S. Caeciliae Presb. Card.Rampolladel Tindaro. f Ego Th. S. Laurentii in Damaso Protodiaconis Card. Mertel Vice-Cancellarius.
f Ego Ios. S. Agathae ad Suburram Diac. Gard. Pecci. S. I.
f Ego Ios. S. Nicolai in Carcere Diac. Card. Flergenroether. f Ego Fr. Th. SS. Cosmae et Damiani Diac. Card. Zigliara.
+ Ego F. S. Mariae in Po<-ticu Diac. Card. Ricci Paracciani. -f- Eo I. S. Caesarei Diac. Card. Masolti. •f Ego I. S. Angeli in foro piscium Diac. Card. Verga. ■f Kgo G. SS. Viti et Modesti Diac Card. Cristofori. ■f Ego A. S. Mariae de ^cala Card. Theodoli. -f- Ego C. S. Adriani Diac. Card. Mszzella S. I. T Ego A. S. Mariae al Martyres Diac. Card. Pallotti. f Ego Tr. Aug. S. Mariae in Domnica Diac. Card. Bausa.O. P.
