‹ Vie de M. Olier, fondateur du Séminaire de S.-Sulpice [microforme]Chapitre 157 sur 269 · C. DE LI · texte numérisé non relu

C. DE LI

» DE Bo » IMOMERTI » Lib. 1

DU LIVRE PREMIER, 281 4) Cabinet des

[ue nous Gaint-Aubin (4), et, dans la suite, supérieur du séminaire de gstampes de tu bientôt Gint Sulpice. 2. + seégé APPROBATION DE L'OFFICE DE L'INTÉRIEUR.

Le Brun Drrectes NOTE 6, p. 251. — La plus ancienne approbation que nous con- 1 la ga missions de l'Office de la Vie intérieure de Notre-Seigneur, fut V, pour donnée, en 1668, par le cardinal de Vendôme, légat à latere, intenant À qui permit de le célébrer dans les maisons dirigées par les prêtres Révolu- ‘1 séminaire de Saint-Sulpice, et dans toutes celles qu'ils dirige- Audran, aient dans la suite des temps. Voici un extrait de ses lettres : en deux « Sanè exponi nobis nuper fecerunt dilecti nobis in Christo presréunies, » byteri et clericiseminarii Sancti-Sulpitii, quèd ipsi pro singulari, u grand » quem erga Dominum nostrum JESUM CHRISTUM ejusque Vitam erminer » interiorem gerunt, pietatis et venerationis affectu, quoddam in ‘un, son »ejus honorem Officium et duas Missas recitanda et celebranda e. C'est » sibi composuerunt.

iu de la » Nos, attentis expositis, Oflicium et Missas hujusmodi, aposr lui en » tolicà auctoritate, quà fungimur in hac parte, tenore præsentium de Drev » approbamus et confirmamus, illisque inviolabilis apostolicæ efusa de | » firmitatis roburadjicimus; nec non eisdem presbyteris et clericis u'on lui » exponentibus supradicti Sancti-Sulpitii, nec non etiam aliorum emment » ab eo dependentium, et sub directione ecclesiasticorum ejus ne sujet » existentium etconstitutorum seminariorum et domuum, ac, ubiles ori- » cumque sit, canonicè et de licentia Ordinariorum locorum in » posterum conslituendorum : ut memoratum in honorem Vitæ nés par » interioris Domini nostri Jesu CHristr Officiun, cum duabus endant, » Missis recitare et celebrare liberè et licitè possint et valeant, circon- » eèdem auctoritate concedimus et indulgemus. eigneur » Decernentes easdem præsentes litteras semper firmas, validas nt-Sul- » eteflicaces existere et fore ;.… sicque, et non aliter, per quoscum- 3 Car il » que judices ordinarios et delegatos etiam causarum palati: apos- ‘irgine, » tolici auditores judicari et detiniri debere ; acirritum et inane, s(4). Ce » si Secüs super his à quoquam, quàvis auctoritate, scienter vel ; par Le » ignoranter, contigerit attentari; non obstantibus apostolicis ac IL gravé » universalibus provincialibus conciliis, edictisque generalibus, 1bhé de » vel specialibus concessionibus, constitutionibus et ordinationibus f Sulpice » cæteris contrariis quibuscumque.

eulissim » Datum Parisiis, anno Incarnat. Dominicæ 4668, Idibus muii, à, asser to » pontificatüs ejusdem Domini nostri Papæ anno primo. » Roger L. CARDINALIS DE VENDOSNE, Legatus.

Carolus u poluit :

» G. DE LIONNE, protonotarius apostolicus datarius. aituremus » DE BonrFiLs, auditor et secretarius legationis.

» ÎMOMERT, secretarius.

» Lib. 40, fol. 94. J, RioLAN. Sigill. Legati ez cera rubra.

SUR LA DISTRIBUTION DE TOUTES LES GRACES PAR LE MiINIsTRaz DE MARIE,

NOTE 7, p. 256. — S. Ephrem, (lom. int, græcè, edit, 1746, » pag. 532.) Per te omnis gloria, honor et sanctitas ab ipso primo » Adam, et usque ad consummationem sævuli, Apostolis, Pro. » phetis, Justis, et humilibus corde, sola jimmaculatissima, derivata » est, derivatur ac derivabitur, atque in te gaudet, gratià plena, » omnis creatura, »

S. 1ldejons. « Omnia bona quæ illis summmma majestas decrevit » facere, tuis manibus decrevit commendare; commissi quippe » sunt tibi thesauri et ornamenta gratiarum, »

S. Petr. Damian. « Yn manibus tuis omnes thesauri misera- » tionum. »

$. Bernard. (Serm. de aquæductu, n° 6, tom. 1, col, 1014, « Altius intueamini quanto devotionis affectu a nobis eam voluerit » honorari, qui totius boni plenitudinem posuerit in Maria : ut » proinde si quid spei in nobis est, si quid gratiæw, si quid salutis, » ab ea noverimus redundare, » Z{em, n° 7, etc,

S. Joan. Damascen. Serm. de Annuntiation tom. 11, pag.

$. Thim. (Opuscul. 8.) « Quantum ad refusionem in omnes » homines.. tantum de gratia quod sufficeret ad salutem omnium » hominum de mundo, hoc est in Christo et in beata Virgine, »

Albert. Magn. (Quæst. 147, pag. 101, tom. xx.) « Per ipsan » exivit quidquid gratiæ unquam creatum vel increatum, in hunc » mundum venit, vel venturum fuit. » — (Quæst. 164, pag. 116.) « Plena est gratià omnium, quantüm al numerum gratiarum, que » omnes ad numerum transeunt per ipsius manus, »

S. Bonavent. (Specul. Lect. 114, pag. 455.) « Omnia flumina » intrantin mare, dum omnia charisimata Sanctorum ictrant in » Mariam. Flumen enim gratiæ Angelorum intrat in Mariam, et » flumen gratiæ Patriarcharum et Prophetarum intrat in Mariam, » et flumen gratiæ Apostolorum.... flumen gratiæ Martyrum, » Confessorum, Virginum,.. id est, omnes gratiæ intrant in Ma- » riam. » — (Lect. nr, pag. 457.) «Per manus hujus Dominæ habe- » mus quidquid boni possidemus, testante Bernardo qui ait : Nihil » nos Deus habere voluit quod per Mariæ manus non transiret. »

S. Anselm.àS. Bonaventura citatus (Specul. Lect. 1, pag. 455.) « O verè plena et plusquam plena, sicut testatur Anselmus devo- » tissimé exclamans et dicens : O femina plena, et superplena » gratià, de cujus plenitudinis exundantiâ respersa, sic revi- » viscit omnis creatara. »

Petri Ble » salutis nis » et interve $, Anton Gerson, « » dare ea q $. Berna » gratiæ in € » Virgo ma » dicam) ju » sione te » gratiam, 1 » omnia dor » quomodo » rævallens »S$, Bern » ipsa, et d » illa nihil Il n'est p4 sentiment st sainte Vierg privilége qu Honor Regi honore. Egc trado : quoi s'est attaché même doctri connaître Île Marie, comn appelés à ler vers, n’ont miracle de Marie. Enfi inébranlable dit en conc » À qui la ni » à qui la d Saint Alpho:

montrer la s «J'ajoute à » communé » de notre » c'est dono

ISTtaz

146, primo 9 Proerivata plena,

ecrevit quippe

1isera-

1014) oluerit la : ut alutis,

|, Pay.

omnes nnium gine, »

ipsain \ hunc

que

umina

iriam, yrum,

Petri Blesensis (Sermon. pag. 289). « Nusquam est hodie dies » salutis nisi per Virginem. Hæc est enim unica mediatrix nostra, » et interventrix ad Filium. »

$. Antonin. « Qui petit sine ipsa, sine alis tentat volare. »

Gerson. « Mediatrix nostra, per cujus manus Deus ordinavit » dare ea quæ dat humanæ naturæ, »

$. Bernardin Senens. « Per Virginem à capite, Christi vitales » gratiæ in ejus corpus mysticum transfunduntur, à tempore quo » Virgo mater concepit in utero Verbum Dei, quando (ut sic » dicam) jurisdictionem obtinuit in omni Spiritñs sancti proces- » sione temporali; ita ut nulla creatura aliquam à Deo obtineat » gratiam, nisi secundüm ipsius piæ Matris dispensationem. Ideo » omnia dora, virtutes et gratiæ, quibus vult, quando vult, et » quomodo vult, per ipsinus manas dispensantur, — Wicol. Cla- »rævallens. Serm. 11, de Nativilate Domini, pag. 566, apud » $. Bernard. (Decernitur salus mundi), et per ipsam, et in » ipsa, et de ipsa : ut sicut sine illo nihil est factum, ita sine » illa nihil refectum sit. »

Il n'est pas inutile de remarquer que saint Bernard, dont le sentiment sur la distribution des grâces est si honorable à la trèssainte Vierge, fait néanmoins profession de ne lui attribuer aucun privilége qui ne soit incontestablement reconnn par l'Eglise : Honor Reginæ judicium diligit, l’irgo regia falso non eget honore. Ego verd quod ab Ecclesia accept, securus et teneo et trado : quod non scrupulosits fateor admiserim (1). Bossuet s'est attaché à découvrir, dans lÉcriture, les fondements de la même doctrine. Fl montre que saint Jean-Baptiste, destiné à faire connaître le Messie au peuple Juif, le connaît lui-même par Marie, comme saint Luc nous l’apprend ; et que les Apôtres, appelés à leur tour à en porter la connaissance dans tout l’univers, n’ont eux-mêmes la foi en sa divinité qu’à l’occasion du miracle de Cana, qui fut l’effet de la charité et des prières de Marie. Enfin il appelle cette doctrine, le fondement solide et inébranlable de la dévotion envers la bienheureuse Vierge, et dit en concluant : « Puisqu’elle est si bien fondée, anathème » À qui la nie et ôte aux chrétiens un si grand secours! anathème » à qui la diminue! il affaiblit les sentiments de la piété(2). » Saint Alphonse de Liguori, qui a composé une dissertation pour montrer la solidité de cette doctrine, la termine par ces paroles : «J'ajoute à cela un motif des plus puissants; c’est de voir que » communément les Fidèles recourent toujours à l’intercession » de notre divine Mère, pour toutes les grâces qu'ils désirent ; » c'est dono une preuve que ce pieux sentiment est comme gé-

(0) S. Rernurd, 4.1, p. 496.

2) Œuvres de Bossuet, t. xv, D.

(1) Discours sur les principales fétes de la sainte L'ierge, 1828, in- 12, Avignon, D.

219 et suiv.

(2) Mém. sur la vie de M. de Bretonvilliers, par M. Bourbon,

» néral dans l'Église. Au surplus, ce sentiment me semblant » très-pieux et très-probable, ainsi qu’il l'a paru à tant d'autres » auteurs, tels que le Père Segneri, le Père Paccincchelli, Je » Père Crasset, le Père Mandoze, le Père Nierembergh, le Père » Poiré, etc., je m’applaudirai toujours de l'avoir adopté, pro- » fessé, recommandé, propagé, ne fût-ce que parce qu'il excite » ma dévotion envers Marie, et que le sentiment opposé la di. » minue, ce qui ne me semble pas un petit malheur. » Acponsr à quelques critiques, qui qualifient de pieuse hyperbole, lu proposition que toutes les grâces divines nous viennent par les mains de Marie (1).

Page 1