XVIIJ
alienis Ecclesia! temporibns , atque ex perniciosissimis Imperii cuiu Sacerdolio dissidiis pauca exempla suppeditant.
Ignoscendum minus erratum visum est, te cardinalem Mauriam publicè, et tanquam Capituli prsesidem adiisse, poslquàm ipse nominalionem acccptaverat, ut de collalâ eidem ab ipso Capitulo Vicarii auctoritate cerliorem faccres, et gratulareris, postquàm sciiicet, cùm ea res in deliberationcm versaretur, collegarum in idconnitenlium consiliis vehemenlissimè obslitisses. Facto enim te à lai senlcntià descivisse palàm facicbas; quod non poterat non inbonorum admirationem , in vulgi scandalum, et inEcclesix perniciem cedere.
Gratiilandum autem tibi est etiam atque etiam, et benedicendum Patri luminum , qui praesenti auûlio te illico erexit nutanlcm , afflictum recreavit ; ut opponens le posteà murum aeneum pro domo Dei, potentûm objurgationcs, conjunctorum afQictationes, carceres, mala caetera animo magno sustinercs ; et si quam , anteà, maculam exceperas , summo pictatis , constantiae , et religionis studio in omnium exemplum eluere cumulatissimè potueris.
Gaeteriim cùm è Lugdunensis Canonis praescripto , atque ex complurium Pontificumconstitutionibus, quos nunc oplimè nosti, Bonifacii VllI praesertlm, Âlexandri V, et Julii 11 , qui ad episcopales scdesdesignati, prohibeautur earumdem curationem suscipere, antcquàm apostolicas de sua institutione litteras adipiscantur,ne ipsorumacta irrita, infeclaque sint; patet,nedùm memoratam cardinalis Naurii electionem nullius fuisse roboris , sed eodem etiam nullilatis vitio ea omnia laborasse, quae gessit in diœcesis regimine, quatenûs à viro , qui légitima carebat jurisdictione , proficiscebantur.
Reverà qu6d Clemens XI, de Francisco Solis ad Âbulensem Ecclesiam nominato, ipsamque ex auctoritate Capituli modérante, decrcverat; quùd imô ipsa Sanctitas Sua, ne Episcopus Nancelensis in Florentinam sedem à Principe designatus, eidem à Ganonicis proponeretur, edixcrat; idem Illustrissimus Pater Pius VII , féliciter sedens, datis ad te lilteris Savons, die 18 decembris 1810 , de cardinali Maurio conGrmavit , irrita , ac nullius valoris ejusdem acU denunciaus. Non est autem cur dubites de earum litterarum veritale, quas in Leodiensi libello éditas legisti : earum quippë exemplum in regestis Epistolarum PoutiGcis Maximi, Savonae datarum, reperiri, mihi scripto testatum fccit, qui ibi crat Sanctitati Suae à secretis.
Neque vim aliquam ea nanciscebantur , quae praesente , et m-
nuenie Gapitulo peragebanturab ils , qui ab ipso Cardinali adsciti fuerant. Vacuata quidem episcopali sede , transit , ut probe nosli , jurisdictio in Capitulum , idque non alieno mandato , aut dclegatione , sed nativo potiùs quodam et proprio jure , quod tune temporis in presbyterio reviviscit. At ne phiribus commissa negolia segniùs, et difficiliùs cxpediantur , eani potcstatem in Vicariuin capitularem transmittendam jussit Tridentinum Concilium , qui totam proindè accipit jurisdictionem , cujus nullam omninô parlent sibi Capitulum reservare potest, uti luculentissimè à Bencd. XIV edocemur, aliisque de jure ecclesiastico scriptoribus. Nihil itaque auctoritatis ex Gapituli praesentiâ aut adprobatione iis actibus accessisse , compertum est.
Non aequé de actis sentenlia expedita est , qu» veteres Vicarii probârunt , qui sese officio abdicaverant , ut nominati Archiepiscopi élection! locus fieret. Extat siqoidem actus renuntiationis ; sed quùm de ejus libertate minime constet , in hâc obscuritate et dubitatione nihil certi definiri potest.
Quaecumque igitur unius cardinali Maurii nomine acta sunt , sustineri nequaquàm possunt. Bona sanè fîdes , errore communi et iitulo colorato fulta , eos juvare potcrit , qui Icgitimam in nominatum Jurisdictionem coUatam fuisse cxistimârunt ; imô Ecclesiam ipsam supplere noscimus , ubi optima id genus fides praesto sit , quae tamen in ecclesiasticis viris , et qui disciplina exculti sunt, non ita facile prxsumitur. Nihilotamenseciûs de eminentissimorum Patrum consilio tutius censuit SSm^us Doniinus novum actis ipsis , quaecumque ea sint , robur apostolicâ aucloritale tribuere, ea in radice etiam , ut aiunt, qtmteniift opus est, sanando. Erit verô tui muncris ea cumprimis roatrimonia , se* crelô quidem , et quammaximâ prudentiâ poteris , pcrcenscre , quibus interfuerunt parochi sub cardinali Blaurîo electi , etinstituti : quae proindè dignoscuntur non satis haberc roboris , et firmitatis , eorumque indicem in archicpiscopali tabulario diligenter asservare ; et singulis adnolarc , à summo Pontifice rata ea ac firmata fuisse , perindé ac si vel ab initio omni vitio carucrint. Hoc enim connubionim sanctitas, lioc conscienlianim quies, hoc familiarum incolumitas exposcit , ne scilicet contractœ tune temporis nuptiae unquàm possint in postcrum in disceptatiouem, quaestionemque vocari.
Hœc quoad Gard. Episcopi Faliscoduncnsis electionem ejus-
que acta. De te autem , quem sodales arbitrantur datîs ordiots suiTragiis iterùm ad anliquuni muaus adscisceodiiin esse , quasi rata , ac (irma censenda esseC remolio , quam per summam injuriam de te vix in vincula conjecto decrevere ; meminerint ipsi explorati juris esse , Vicarium capitularem rite constitutuia ex officio dimoveri noii posse , nisi gravior et justa causa id dcposcat, per apostolicam Sedem probanda ; ne scilicet ex partium studio , atque ex eligenlium arbilratu jurisdictio Vicarii cum ingenti Ecclcsîarum dctrimento penderet. Non erat igitur , car de tuo jure quaestio 6erel , è quo nunquàm te decidisse vel subdubitare nefas esset ; neque idcircô actum novissimaB electionis assensu tuo te comprobare oportebat , licét earo adjeceris conditionem . quâ Vicariorum capitularium jura sarta tecta servanda esse uoniinatlm excepisti.
Constant! ergô animo locum tene , tuisque juribus rectè indicatis, ministerium luum impie. Facullates ideô, quibus opus sit . h Pontifice tibi demandât» sunt , ut gregis saluli feliciùs colla bores , teque excubitorem pervigilem praebeas in domo Dei ; sanam cumprimis doctrinam urgeas assiduâ conteniione , studio , solliciludine , atque in agnoscenda , colenda , tuendaque Romani Pontificis aiictoritate , ac potestate , quod hactenûs bonorum omnium admiralione in tanto rerum discrimine praestitisti , nec opers parcas , nec labori. Muneri hoc pacto tibi imposito egregiè satisfaciès , et opinioni , quam summus Pontifex de te percepit sanè singularem , apprimé te respondisse coUaetabimur , ad ea semper procuranda impensissimè intentum , quaB Parisiensi Ecclesi» tôt jamdiù calamitatibus afflicts , filiorumque dissidiis agitât» , felicia esse possint , ac salutaria.
Habes , Âstrosi praestantissime et desideratissime , de quaestionibus à te propositis Pontificis placita ad normam et praescriptionem legum sanctissimarum. Restât nunc , ut ii quorum interest , iisdem obsequantur animo docibili , et benè ac pneclaré ad virtutem comparato.
Quod ad me altinet , fausta , ac felicia omnia^tibi à Deo adprecatus , id unum abs te peto ctiam atque etiam , ut meum animum, ac voluntatem erga te optiraam , et benevolentissimam experiahs. Equidem curabo diligenter , ubicumque se occasio obtulerit , ut me talcm scmpcr agnoscas , qualem et discriminum societas , et vctus amicitia , et studiorum communio postulant. Tu intérim da
Ixxj
operam , ut infirmœ valetudini tuae servias , salvumque et inco-
lumem te nobis, et Ecclesia conserves, et me, ut facis, diligas ,
Deoque optimo maximo tuis precibus quotidic commendes.
Romae, ad S. Caroli , vico Gatinariorum , die nono martii 4815.
Dominationi tuae Iliustr.
Âddiclissimus
Fbanciscus FONTANA , Prœp.
gen. Bamabitarum , et à SecrelU S, C, Negotiù ecclis Depui.
Ixxlj
Décret de la même Congrégation.
Cus , nuperelapsis tcnebricosissimi.stemporibus, quibus Parisiensis Ecclesi» admioistratio in suminâ perturbatione fuit, atque eo prxsertim tempore , quo Canonicus Pacdus Theresia David d*Astros , Vicarius capitularis é loco suo exulare fuit coactus , ea « quae in illius Ecclesiae procuratione gesta sunt , légitima cleScrcnle auctoritate , irrita ut plurimura fuerint , nulliusque roboris , aut amninô in dubium , incertumque revocanda ; cùmque proplcrcà in teterriroam rei sacrae , et public» perniciem , nutare dignosccrentur animorum quies , connubiorum sanctitas , secaritas familiarum ; preces ad sacram Congrcgalionem uegotiis ccclcsiaslicis prxposiUim dclatœ sunt , ut quaB in tanto discrimine opporluniora viderentur , pararet remédia. Re itaque universa ad canonum prxcepta sedulô perpensâ , placuit , supplicandum esse Sanctissimo , ut ad graviora incommoda auferenda , atque ad exiliosas , infestasque animorum perlurbationes tiniendas , pro sua sapientiâ , atque ex apostolicae polestatis plenitndîne , novum aclis ipsis robur tribucret , eaque , ubi opus essel y sanaret in radice. Quarè , de concilio eminentissimorum Patnim , Sanclitas Sua raemorato Vicario capitulari infrascriptas facultates bénigne committit , quibus sive per se , sive per alias idoneas personas ecclcsîasticas , ab eo in singulis casihus specialiter deputandas , uti possit , durante munere , atque ad effectum damtaxat , de quo in prassenti decrcto res est , factâ in singulis actis expressâ menlione hujus apostolici induUi.
1. Blatrimonia quaelibet coram parocbis, qui non fuerant parœciis prœfecti jure legilimo , vel cum impedimentis dirimentîbus, nullâ priùs obtentâ apostolicâ dispensatione , nulliter inita, sanandi in radice absque ullâ consensus renovatione , perindè ac si contrabcntes , qui ad ca malrimonia ineunda inbabiies fuerunt , et conscnsum illegitimum praesliterunt , ab initio habiles fuissent, et consensum légitimé praestitissent : dummodô tamen agalur de impedimeulis juris dumtaxat ecclesiaslici , in quibu5 Scdes Aposlolica dispcnsarc cousucvit , et dummodô coujunctio
non fuerit in publicâ existimatione fornicaria , sed pulalivé coiijugalis : prolem sive susccptam , sive suscipieudam legitimam decernendo , et respective enunciando.
II. Sacerdotes ad bénéficia ecclesiastica, etiam curam animaruni adnexam habentia illégitime promotos , à censuris , et pœnis ecclesiasticis proptereà ineursis , in utroque foro misericorditer absolvendi , injunclâ pœnitentiâ salutari , et cum iisdem super irregularitate , ex violatione earumdem censurarum contracta , in utroque pariter foro dispensandi : necnon ipsis fructus perperàm perceptos condonandi , praefinitâ pro sui arbitrio , si expedire judicaverit , eleemosynâ aliquà favore ecclesiae , vel pauperum , erogandâ : prxtereà titulos eorumdem beneficiorum , prxsentationes , institutiones , collationes , convalidandi , quatenùs provisi qualitatibus per sacros canones praBscriptis praediti sint , nec aliud eis obstet , praesertim quoad doctrinam , et mores.
III. Absolvendi pariter, et dispensandi , uti suprà, clerîcos ad ordines illégitime promotos , ad hoc ut susceptos ordines exercere , et quoties sint idonei , servatisque servaudis , ad reliquos usque ad presbyteratum inclusive promoveri libéré , et licite possint.
IV. Simili etiam modo absolvendi , et dispensandi sacerdoles , ad confessarii munus illégitime adprobatos , eosque , si dignos noverit , ad idem officium rite obeundum pro suo arbitrio , et prudentiâ adlegendi.
Quod quidem decretum, unà cum epistolâ ad tnfrascripto sacr» Congregationis secretario hâc ipsâ die ad memoratum Vicarium capitularem data , nec non cum executoriali decreto pro sanatione Matrimoniorum in radice , reliquisque actis vigore hujus apostolici indulti couficiendis , in Archiepiscopali archivo Parisiensi diligenter asservetur, ut pro omni » et quocumque futuro eventu de Pontificiâ concessione , ac praesertlm de Matrimoniorum validitaie , et prolium legitimitate possil monumento perenni constare.
Datuni Roms, dccimo tertio kalend. aprilis an. MDCCCXV.
Fbarciscus FONTANA , Prœp, gen. Barnabitarum, et S. C, NC' goliis eccL extraard. Deput., à secrelis.
