CONTRE LUI
Publié dans Pétri de Vin. EpM-, lib. III, cap. n. - Collationné avec le manuscrit 455 fonds Saint-Germain-Harlay.
y obis, non alii, pie César, cedit ad gloriam et honorem (tuod me totiens redditis per vestras lileras gloriosum : quasi dignus sim quod de gloria vestra glorificer, et de nrosperis successibus vestris exultem. Equidem mhil mihi sic optabile posset afferri, sicut incolumis status, telix processus, et insignis triumphus ejus a quo sum, et sine cujus judicio nihil sura, sub cujus urabra vivo, mamiticor et honoror. Hec, inquam, dum mihi continn j nihil ex me mihi remanet, quod me beneplacitis vestris non obliget et mandatis exponat; et novit Altis- • s quod in bis vivere, sub iis sencscere cupio, et , m ’odo placeat, mori concupisco. Ad hec, ciementissime principum, ne celem.in me quod stimulât, data enia timens loquor quod in literis vestris quidam me tavor terruit, videlicet ubi dicitis : a Hortando mandamus
tes de tous les ofüciers impériaux de l’Abruzze, de la terre de labour et delà Principauté. Cf. Histor. diplomat. Frider. sec., t. IV,
» quatenus circa servilia nostra , et maxime rationum » nostrarum te géras more solito sollicitum et attcntum, »quia licet tibi super iis socios adjunxerimus, serenitas «nostra tamen tibi tantummodo noscitur inhaerere. » Fateor, domine, quod ex verbis istis favor grandis résultat, nisi contrarium innuanl, quod pigrum scilicet arguant vel feriant negligentem. Ad quod si est delator, aggreditur vox libéra innocenlem, et si homo vel angélus est, qui sibi super his placuit, etiamsi nomen habuit, tamen anhelitum perdidit inter filios veritatis. Et certes sum quod quantumcunque sit de latere, qui contra me lasciviat, si votis meis Altissimus faveat ut pcdibus vestris. assislam, iniquitas advcrsus me oppilabit os suum. Del autem Dominus et cito vaniloquiis istis finem, ut visus corum vos doceat et relatus moram abbreviet, patrem ad filium, benefactorem et dominum ad fidelem reducat.
RÉPONSE DE L’EMPEREUR, QUI SE PLAINT DES SOUPÇONS MAL FONDÉS DE PIERRE DE LA VIGNE ET LE MENACE DE SA COLÈRE.
Publiée dans Martène et Durand, Ampliss. collect., t. II, col. 1173, n° 49 , avec la rubrique : « Archiepiscopus Capuanus Petro de Viueis » ; ce qui est confirmé par l’intitule du manuscrit de Sir Th. Phillipps 8390 : •< Archiepiscopus Capuanus Petro de Vinea , reprehendens eum quod suspicabatur malum de eo ». Malgré cet accord, le ton de cette lettre empêche d’admettre qu’elle soit de l’archevêque de Capoue. — Collationnée avec le manuscrit 455 fonds Saiut-Cermain- Harlay, IIP part., fol. 9$.
Super eo dcbcremus in te acutioris stilum reprehensionis invertere quod suspicaris nos favere delractionibus illusoris. Sane non modicum nobis displicuit quod nostrae clementiae li tterae de tua susccperint suspicionc repudium,
et quod ad incongruum retractae fuerint intellectum ; sed patienter pro Domino omnia ferimus, in vagi nam extractum giadiutn reducentes, quia non licet amplius legis reparare severae judicia ubi nobis ad misericordiae viscera levis successit disciplina.
N“ 24 et 25.
LETTRE d’ANGELO DE LA VIGNE A SON FILS,