XXIII[762].
[762] Ex correctione A.
Mortuus est Chlotharius filius Chilperici et regnavit annis XLV.
Dagobertus filius Chlotharii mortuus est et regnavit annis XXXIIII.
Chlotharius[763] filius Dagoberti.
[763] Lisez Clodoveus.
· · ·
Chlotharius[764] filius Chlodoveii regnavit annis XVIII.
[764] Regnavit annos IIII Theodoricus B. et Duch. Ce passage a fort souffert depuis Dagoberti. B. et Duch. lisent: Chlotharius filius Dagoberti regnavit annos IIII. Theodoricus filius Clodovei, et le reste comme dans A. La vraie succession est: Chlodovecus filius Dagoberti. Chlotharius filius Clodovechi. Theodoricus filius Clodovechi. Chlodovechus filius Theodorici, etc.
Chlodovecus filius Teoderici regnavit annis II.
Childebertus filius[765] regnavit annis XVII.
[765] Theodorici B. et G. et Duch. ejus C.
Dagobertus filius Childeberti regnavit annis V[766].
[766] VI Duch.
· · ·
Teodericus genuit Childericum qui in Sithio monasterio constitutus est.
Pippinus regnavit annis XVI.
§ 3.
Je n’ai rien à dire du texte II, pour lequel je renvoie aux pages 87 et 96 du présent volume, et je me borne à le reproduire.
ITEM DE REGIBUS ROMANORUM.
Primus rex Romanorum Allanius[767] dictus est.
[767] Allanus C.
Allanius genuit Pabolum.
Pabolus Egetium.
Egetius genuit Egegium.
Egegius genuit Siagrium per quem Romani regnum perdiderunt.
Tres fuerunt qui dicti sunt primus Ermenius[768] secundus Ingo[769] tertius Escio. Inde adcreverunt gentes XIII.
[768] Hermenius C.
Primus Ermenius genuit Gothos Walagothos Wandalos Gippedios et Saxones.
Ingo[769] genuit Burgundiones Thoringos Lungobardos Baouueros.
[769] Higo C.
Escio genuit Romanos Brittones Francos et Alamannos.
§ 4.
J’arrive à la dernière de mes généalogies mérovingiennes. On la trouve dans les manuscrits 4628A, 9654 et 4631; de plus, elle a été éditée par Duchesne[770], par Guérard et par Pertz. Seulement, il y a entre ces divers textes une différence considérable. Celui de Duchesne ne va que jusqu’aux fils de Chilpéric I, tandis qu’à partir de cet endroit dans nos manuscrits, la généalogie se continue, devient même assez verbeuse et emprunte les paroles du Liber Historiae, pour ne s’arrêter qu’à Théodoric IV et à Childéric III. Il est bien manifeste, par la différence du style, que cette dernière partie est une continuation postérieure.
[770] Bouquet II. p. 696. se borne à reproduire le texte de Duchesne, pris, nous dit celui-ci, ex veteri manuscripto codice legis salicae.
ITEM DE REGIBUS FRANCORUM QUOMODO REGNAVERINT[771].
[771] Tout le titre en marge dans A. regnaverunt C.
Primus rex Francorum Faramundus dictus est.
Faramundus genuit Chlenum et Chlodionem[772].
[772] Cleno et Cludiono B.
Chlodius genuit Chlodebaudum.
Chlodebaudus genuit Chlodericum.
Chlodericus genuit Chlodoveum et Chlodmarum[773].
[773] Childevio et Hlodmaro B. Clodomir est présenté ici comme le frère et non comme le fils de Clovis, sans doute par suite d’une bévue de l’auteur de la généalogie qui aura lu les deux noms sur une même ligne.
Chlodoveus genuit Childebertum Teodericum et Chlotharium.
Chlotharius genuit Guntharium Cherebertum Gunthrannum[774] Chrannum et Sigebertum.
[774] Gunthranno, Hilprico, Chranno. Duch.
Sigebertus genuit Childebertum.
Childebertus genuit Tetbertum Teodericum et Chilpericum.
Chilpericus genuit Chlotharium[775].
[775] Chlothario Flodrio B. et Duch.
[En marge: Liber. Histor. 40.] Chlotharius regnavit annis XLIII filius Childerici et Fredegunde. Eo tempore Gondolandus major domus in aula regis =habebatur=.
[En marge: Ibid. B. 43. 42.] Dagobertus filius Chlotharii regnavit annis XXXXIIII, et monarchiam in totis tribus regnis accepit sagaciter. =Eo tempore Erconaldus major domus erat.=
[En marge: Ibid. 44. 43.] =Chlodoveus filius Dagoberti regnavit annis XVI. Hunc= Franci super se =in regnum= statuunt. Accepitque uxorem de genere Saxonum nomine Balthildem pulchram.
[En marge: Ibid. 44. 45.] Franci vero Chlotharium =filium ejus= seniorem =in totis= tribus =regnis= statuunt cum ipsa regina matre =sua= regnaturum. Eo tempore defuncto Erconaldo majore domus Franci in incertum vacillantes prefinito consilio Ebroinum hujus honoris altitudine majorem domus in aula regis statuunt.
In his diebus Chlotharius regnavit annis III[776].
[776] IIII Lib. Histor. 45.
Teodericus frater ejus rex elevatus est Francorum. Eo tempore Franci adversus Ebroinum insidiis preparatis super Teodericum consurgunt, eumque regno deiciunt crinesque capitis amborum incidunt. Ebroinum totunderunt[777] eumque Luxovio monasterio in Burgondiam[778] dirigunt. In Austrum =legationem= mittentes propter Childericum una cum Wulfaldo duce =ad se venire=.
[777] Sic ex correct. A totundunt Lib. Histor. et C.
[778] A. et C. mais A corrige en Burgundiam.
Franci autem Leodetium filium Erconaldi =nobilem= majorem domus =constituunt, et postea Ebroinus interficitur=.
[En marge: Ibid. 47.] Franci vero consilio =accepto= Warratonem virum inlustrem in locum ejus =concessione= regis majorem domus =in palatio= constituunt.
[En marge: Ibid. 48.] Erat =hisdem= temporibus memorato Waratoni filius Gislemarus =et Bertherium in majorem domatum restituunt=.
[En marge: Ibid. 48. 49.] Post hec Pippinus Theodericum regem =accipit. Eo tempore quidam nomine= Drogo ducatum accepit a Campania[779]. Obiit rex regnavit annis XVIII.
[779] Cette phrase nous permet de juger de la manière dont l’auteur de la généalogie a travaillé. Le Liber Historiae avait écrit: Eratque Pipino principe uxor nobilissima et sapientissima nomine Plectrudis. Ex ipsa genuit filios duos: nomen majoris Drocus, nomen vero minoris Grimoaldus. Drocus ducatum Campaniae accepit. L’auteur de la généalogie, en quête seulement de noms, n’a lu que cette dernière phrase et n’a pas même pris la peine de se convaincre, par la lecture de la précédente, que son quidam nomine Droco est en réalité de Pepin.
Flodoveus filius ejus puer regalem sedem suscepit nec multo =tempore= regnavit annis II.
Childebertus frater ejus =junior= inclitum in regnum =statuunt=[780].
[780] Cette fois, notre auteur distrait, copiant une phrase au passif, la continue à l’actif sans s’en apercevoir.
[En marge: Ibid. 50.] =Tunc= est Grimoaldus Pippini filius junior in aula regis =constitutus=. Childebertus rex justus migravit ad Dominum regnavit annis XVII. Sepultus est in Cauciaco regnavitque Dagobertus filius ejus.
[En marge: Ibid. 51.] =Eo tempore bone memorie Grimoaldus defunctus est.= Teodoaldus vero =juvenis filius ejus= in aula regis. Eo tempore Pippinus =et Febroaldus= mortuus est, habuitque principatum annis XXVII.
In illis diebus Franci in Cocia silva =bella congesserunt=. Teodoaldus per fugam lapsus ereptus est.
[En marge: Ibid. 52.] Teodoaldo effugato Ragemfredum in principatum in majorem =domatum elevaverunt=. Sequente[781] tempore Dagobertus rex egrotans mortuus est. Regnavit annis V.
[781] Ex correct. A. et C.
[En marge: Ibid. 53.] Franci Memorum[782] quondam clericum cesariae capitis recrescente eum in regno stabiliunt, atqi[783] Chilpericum =nolebant=. Eo tempore denuo exercitum commoventes =ipse Chilpericus=... Succedente igitur tempore iterum ipse Chilpericus cum Ragenfredo hostem =movente Ragenfredus et Chilpericus rex fuga elapsus= Karlus persecutor non repperit. Et Odo cum multis muneribus Chilpericum regem =Karlo= reddit. Regnavit=que= annis V.
[782] Le Liber Historiae avait écrit: Franci nimirum Danielem quondam clericum. Du nimirum, qui était vraisemblablement écrit nemerum, notre auteur a fait Memorum. Il est probable que son exemplaire du Liber avait sauté Danielem.
[783] Atque Liber Histor. 52 et C.
Franci vero Teodericum Kala monasterio nutritum filium Dagoberti junioris...
Teodericus genuit Childericum qui in Sithio[784] monasterio constitutus est.
[784] Siduo C.