I. - II.
Si com l'enfans qu'es alevatz petitz En cort valen et honratz del seingnor, Pois, quant es grantz, se·n part e quer meillor, No·l pot trobar, ten se per escarnitz, 4 Vol s'en tornar, non a tant d'ardimen, Aitals son eu, que·m parti follamen Da lleis, cui ren merces, se·m vol sofrir, Que venjament en prend'; al no desir. 8
Venjar s'en pot de mi, qu'er'afollitz. Mais hom qu'es fols, cho dizon li autor, Non er jujatz, tan que·l ten be iror, Del mal qu'il fai, ni per raison punitz; 12 Mas quant n'er for, er jujatz, s'il mespren, O s'il avia enanz fait faillimen. E se·l fis anc, ben vos dic ses mentir, Il sap lo ver, fassa·m totz temps languir. 16