ÉPITAPHE D’HÉLOÏSE

Hoc tuiutdo abbatissa jaeel prudeits Heloissa. Paraclituni statuil, cum paraclilo requiescit. (jaudia sauctorum sua sunt super aka poloruiu. Nosmeritis precibusque suis exulte! ab imis.

TF.STI.MONIA VETF.R1M.

r.AI.F.NPARIl'M AI.IUD CCENOBH PARAH.ITF.NSIS LATINUM.

lîndecimo cal. maii, anniversarium AI. Pétri Abailardi hujus loci fundatoris, nostræque religionis instituions. — Et recenliore manu: Anno Domini accccxcvti, seconda tnensis maii, ossa luijusinodi Pétri fundatoris, qua: per prius erant reposila in loeo hujns monasterii dioto le petit Moustier, fnerunt delata et reposila in hâc ecclesiA à parle dexlrâ caneelli, prout constat per instrumentant super line confeclum. Quiquidem fundare cœnoliium etrpil anno Domini «ou approliarique fecit per Eugeniuin Papam < liujtis nominis m, élection anno sctiv. Quant approliationem in seriplis dicti fundatoris vidimus.

Dccimo sexto cal.junii, mater nostra: religionis Hcloissa, prima aldiatissa, doenmenliset religione clarissima, spemlionam ejus noliis vilâ douante féliciter, migravit ad Domintun. — Et ilerùm rerentiore calamo: Anno Domini mxccxcvu, die o mensis maii, ossa luijusinodi lleloissæ, quieper prius erant reposila in quoilam loco liujus monasterii dicto le petit Afoustier, fuerunl delata et re|>osila iu liàc eeclesià h parte sinistrâ caneelli, prout constat per inslrumentiim super hoe confeclum.

i ImA per Innorenlium li anno liai, ut ex ipsius Innoeenlii lilleris palet. Anno enitn lltajàm obierat tluplarilus.