LIVRE PREMIER

( i) Dumque suo tentât salientem pollice venam, Candida per causam brachia sœpe tenet.

Ovide, Héroïd., Àc. Cyd.

(2) Detinui, dicam, tempus, curasque fefelli.

Id., de Ponto, liv. iv, él. 10.

t>2 NOTES

(3) Et modo formatis operitur frondibus arbor,

Prodit et in summum seminis herba solum. Ovide, Fast., liv. i, v. i53.

(4) Nec tibi sunt fontes, laticis nisi pêne marini,

Qui potus dubium sistat alatne sitim.

Id., de Ponto, liv. ni, él. i.

(5) Quocumque aspicias, campi cul tore carentes,

Vastaque, quae nemo vindicet, arva jacent. Id., ibid., liv. i, él. 3.

(o ) Quae, quanquam lingua mihi sint properante per horas Lecta satis multas, pauca fuisse queror. Id., ibid., liv. m, él. 5.

(7) Ver erat; errabam. Zephyrus conspexit; abibam. Insequitur; fugio. Fortior ille fuit.

Id., Fast.7 liv. v, v. 201.

(o) Conveniens vitae mors fuit ista sua?.

Id., Jmor., liv. 11, el. 10.

(9) Haec, inquit, tellus, quantulacumque, tua est.

Id., Fast., liv. 111, v. 672.

(10) Théocrite, idyl. xxn.

(il) Nec sterilis locus ullus ita est, ut non sit in illo Mista fere duris utilis herba rubis.

Ovide, de Ponto, liv. iv, él. 4 .

(12) Théocritc, idyl. xm.