PREMIÈRE ÉPITAPHE

Ilauderis hic modico , pie rex Willelme , sepulchro,

Qui subjecisti tôt fera régna tibi !

\nglia , Britanni , populus Scotus , et Cenomanui , Letusquisque sibi, succubuere tibi, ïens Normannorum sub te fecunda bouorum,

Ilia tibi mater , ejus et ipse pater.

Jt dilexisti , rex magnus in orbe fuisti,

Dives eras , patrie pax , decus ecclesie ;

Prudens, facundus , uulli virtute secuudus ,

Custos justicie , muras, amor patrie.

Nunc mundanarum morituris divitiarum Gloria quid valeat , mortuus ecce probat.

Vir bene famosus , Anglorum rex Guliermus ,

Vità sublimis , hic jacet exanimis :

Hinc dolor et lacrime subjecti plebis opime ;

Nam miseranda pium perdidit imperium ;

Et que florebat et vivere pace solebat ,

Nunc confusa suo perfoditur jaculo.