Arist., De an., T, 4, 429»», 30 et sqq
2. /(/,, Ibid., 1, r, 4, 429*, 27-29 : Kal eu 6r\ ol XÉyovxe; tyiv ^J^u/riv ôTvai TÔTtov elôov;, TrXr.v ÔTi ouxs oXy) à).X' t) voYiTty.iQ, outî ivxtlzyzia. àÀÀà ôuvâ{xsi là elori; Ibid., F, 8, 432', 2-3 : xat ô voù; sloo; el?àiv xat rj atoôriat; eîooç aîaOrj- Tcov. — TnENDELENDURG {Arist.^ De an., libr. III, p. 405, Berlin, 1877) lait de l'intellect passif une sorte d'agrégat des facultés sensitives : « quœ a sensu Inde ad iniaginationem mentern antecesserunt, ad res percipiendas menti necessaria; sed ad intelligendas non sufficiunt. Omnes illas, quae prœcednnt, facullates in unum quasi nodum collectas, quatenus ad res cogitandas postulantur, voOv 7ra6r,Ttxôv dictas esse arbitrainur ». Celte interprétation est inexacte, si nous la comprenons bien. Elle rapproche un peu trop rinlelligence passive de l'imagination. 11 faut que celte intelligence s'en dislingue essentiellement, puisqu elle est apte à recevoir « la quiddilé » des choses.