LE DÉPART
Comme l'enfant Lez-Brciz était chez sa mère, il eut un jour une grande surprise ;
Un chevalier s avançait dans le bois, et il était armé de toutes pièces.
Et l'enfant Lez-Breiz, en le voyant, pensa que c'était saint Michel ;
Et il se jeta à deux genoux, et fit vite le signe de la croix.
— Seigneur saint Michel, au nom de Dieu, ne me faites point de mal !
— Je ne suis pas plus le seigneur saint Michel, que je ne suis un malfaiteur ;
Je ne suis pas saint Michel, non vraiment ; chevalier ordonné, je ne dis pas.
— Je n'ai jamais vu de chevalier , pas plus que je n'ai entendu parler d'eux.
— Un chevalier, c'est quelqu'un comme moi ; en as-tu vu passer un?
— Répondez-moi d'abord vous-même; qu'est-ce que ceci? et qu'en iaiies-vous ? .
— Pez am euz e'hoant a dizann ganl-han ; Eur goaf a leverer anezao ;
— Gvvell eo gan-i, gwell eo va fenn-baz; Na eer ked cnn he arbenn heb laz.
Na pclra ann diskel koueveur-ma A zougel-hu deuz bo prec'h ama ?
— N'ed eo ket, mab, cunn diskel koueveur, Euna tarziau-gwennek he c'halveur.
— Otrou marc'hek, n'am goapeet ket ; Meura wennek tarzet 'm euz gwelet
Derc'hel a rafe unan era dorn, Kel ledan he-man bag eur menforn.
— Na pe seurd d'dlad a zo gan-e-hoc'h ; Ken pounner bag houarn, pounneroc'h.
— Eul lerek bouarnet eo ive
D am difenni deuz toliou kleze.
— Ma ve 'nn heized evelse steraet, Diesoch a vijent da dizet.
flogen, otrou, leveret d'i-me, Ha ganet em oc'h bet evelse? —
Àr marc'hek koz, evel m* he glevaz, Awalc'h he galon c'hoarzin a reaz.
— Piou, han diaoul 'la, en deuz ho stercct Ma n'ed oc'h bed evelse ganet?
— Ann hini en deuz gwir da ober, Hen-nez en deuz gret, va mabik ker.
— Ha piou neuz brema gwir da ober?
— Den nemed ann otrou Kont Kemper.
— J'en blesse tout ce que je veux ; cela s'appelle une
lance.
— Mieux vaut, bien mieux vaut mon casse-tête ; on ne l'affronte pas sans mourir.
Et qu'est-ce que ce plat de cuivre-ci que vous portez au bras ?
— Ce n'est point un plat de cuivre, enfant, c'est un blancbouclier.
— Seigneur chevalier, ne railler pas ; j'ai vu plus d'une fois des blancs monnoyés ;
Il en tiendrait un dans ma main, tandis que celui-ci est large comme la pierre d'un four.
Mais quelle espèce d'babit portez-vous? c'est lourd comme du fer, plus lourd même.
— Aussi est-ce une cuirasse de fer pour me défendre contre leB coups d'épée.
— Si les biches étaient ainsi harnachées, il serait plus malade de les tuer.
Mais, dites-moi, seigneur, êtes-vous né comme cela? —
Le vieu* chevalier, à ces mots, partit d'un grand éclat de rire.
— Qui diable vous a doncliabillé, si vous n'êtes pas né comme cela?
— Celui qui en a le droit, c'est celui-là, mon cher enfant.
— Mais alors qui en a le droit ?
— Le seigneur Comte de Quimper.
La var ivc ann loi -ma d*i-me ; Gwehz-le euoii don evel-d-on-nic?
— Euon den evel-d-hoc'h am euz gwelet : lia dre-ze ire, otrou, e ma ect.—
Ilag ar potr d*ar ger enn eur redek : lia war varlen he vamm, ha prezek :
— Ma mainraik, ma mamm, na ouzoc'h kct? Biskoaz tra ker brao n'ara boa gwelet ;
Biskoaz nelra ker brao na weliz Uag am euz gwelet hiriou aun deiz :
Braoc'h den hag ann otrou Mikel A zo cun bon iliz, aun arc'hel !
— N' euz den, ma map, braoc'h koulskoude, Braoc h evid ann eled Doue.
— Sal-ho-kras. ma mamm, gwelet a reer; Marc'heien, eminl-hi, ho hanvcr;
lia me a fell d'in monet gant ho, Ha donet da varc'heg evcl-t-ho. —
Ann itron gez, evel pa glevaz, Teir gwech d'ann douar a faligaz.
Ha potr Lez-JBreiz, kcb sellct adre, Ebarz ar marchosi a oqz ire,
Uag eur c'hoz-inkane a gavaz.
Ha prim war he c'horc a bignaz ;
Hag lien kuit da hcul ar varc'hek ken ; Huit, ha timad, hcb kimiada den ;
Da heul ar varc hek ken da Gemper ; Ha kuitat a eure ar maner. '
Maintenant, réponds-moi à ton tour; as-tu vu passer un homme comme moi?
— J'ai vu passer un homme, comme vous, et c'est par ce chemin qu'il est allé, seigneur. —
Et l'enfant de revenir en courant à la maison ; et de sauter sur les genoux de sa mère, et de bahiller.
— Ma mère, ma petite mère, vous ne savez pas? Je n'avais jamais rien vu de si beau ;
Jamais je n'ai vu rien de si beau que ce que j'ai vu aujourd'hui :
Un plus bel homme que le seigneur Michel, l'archange, qui est dans notre église !
— Il n'y a pas d'homme plus beau pourtant, plus beau, mon lils, que les anges de Dieu.
— Sauf votre grâce, ma mère, on en voit; ils s'appellent, disent-ils, chevaliers ;
Et moi je veux aller avec eux, et devenir chevalier comme eux.—
La pauvre dame, à ces mois, tomba trois fois à terre sans connaissance.
Et l'enfant Lez-Breiz, sans détourner la tête, entra dans l'écurie ;
El il y trouva une méchante haquenée, et il monta vite sur son dos ;
Et il partit, courant après le beau chevalier, en totfle hâte, sans dire adieu à personne ; •
Courant après le beau chevalier versQuimper, et il quitta le manoir ;
ANN DISTRO.
Marc'hek Lez-Breiz oe souezel braz Da vancr be vamm pa zistroaz ;
Pa zistroaz a-benn dck vloa krenn, Kenvrudet etouez ar varc'heien.
Marc'hek Lez-Breiz a oe souezet, E porz ar maner pa oe digouet;
0 welout eno drein o kreski, Hag al lenad e toull dor ann ti,
Ilag ar mogeriou hanter gouezet, llag a ilio hanter c'holoet.
Ann ctrou Lez-Breiz, o klask mont ire, Eur c'hragezik dall a zigore.
— Leveret-hu di-me, va mamm goz, lia digemer a gaffenn henoz?
— Digemer awalc'h c'hui a gavo, Naren, otrou, dcmeuz ar re vrao.
Ëet eo ann liegez-ma da goll Aboue ma eet ar mab enn he roll. —
Ne oa ked he c'homz peur-achuet Eur plac'h iaouang a zo diskennet,
Da dam-zellet out-han a reaz, lia da wcla dru en em Iakaz.
— Plac'hik iaouank, d'i-mc leveret, - Pelra c'hoarvez gan-e-hoc'h pa welet ?