‹ Bibliothèque hagiographique orientaleChapitre 77 sur 195 · TEXTE GREC PUBLIÉ · texte numérisé non relu

TEXTE GREC PUBLIÉ

Léon CLUGNET

La Vie de saint Auxence donnée dans les pages suivantes est fort différente de celle qui est contenue dans les manuscrits grecs 1451 et 1452 de la Bibliothèque Nationale et qui, d'après le deuxième, ἃ été insérée dans la Patrologie grecque de Migne (vol. CXIV, col. 1377-1436). Elle est beaucoup plus courte, ce qui tient surtout à ce que son auteur n'y ἃ pas introduit ces discours d'Auxence à ses visiteurs, dont plusieurs nous ont été conservés par l’autre historien. Toutefois, si les deux textes ne sont pas semblables, ils paraissent bien venir d'une source commune, ou plutôt celui de Venise doit être considéré comme un résumé de celui de Paris. Dans l’un et l’autre, en effet, on remarque le même ordre dans l'ordonnance du récit et dans la distribution des événements mentionnés.

Le P. Pargoire, avec la compétence qui lui est particulière, a utilisé ce texte de Venise pour son étude sur saint Auxence

qu'on trouvera plus loin. Je suis donc, gràce au travail du savant religieux, dispensé d'en parler davantage.

Le manuscrit de la Marcienne (Mss. grecs, CI. VII, n° 25, fs 296'-303) d'où notre texte est tiré, est un volume in-fol. copié au xi° siècle. L'écriture en est fort belle et très correcte. C’est un légendaire, contenant des Vies de saints ou des homélies sur les saints pour les mois de décembre, janvier et février. Il appartenait autrefois au monastère du Précurseur, anciennement nommé Pétra, et situé près de la citerne d’Aétius, ainsi que le montrent les trois vers fambiques qui se lisent à la dernière page : .

mn tnt dé at ER Le LS συν

dr diff. dires munies sn di net us

BIOS TOY OZIOY AYZENTIOY

(Bibliothèque Marcienne de Venise : Ms. grecs, CI. VI, πο 25 (x1° siècle), fs 296r-303v.)

* Bloc χἀὶ πολιτεία χαὶ μερικὴ θαυμάτων διήγησις τοῦ

- = -" No: 1 -Ἔ ,

IL. — Ὁ μέγας οὗτος Αὐξέντιος εὐγενὴς γεγονὼς καὶ τῶν ἀφ᾽ ἡλίου ἀνατολῶν χαὶ στρατιώτης γενναῖος ἐγνωρίζετό τε καὶ ἦν. Τῷ τριαχοστῷ

r ” - , 4 - ’, - ΄ € ΄ + τοίνυν ἔτει τῆς βασιλείας Θεοδοσίου τοῦ νέου, τῆς Συρίας ὁ νέος οὗτος δὲ Al ᾽ Ἂν ’, x L} 02 4 -- --; ἐπανιὼν ᾿Αὐραὰμ. (ταύτῃ γὰρ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν βασιλικῶν στρατευμάτων ἔτυχεν ἐχστρατεύων σχολῇ), τὴν Κωνοταντίνου χατέλαδε, χαὶ ἐπεὶ ph εὕροι τὸν πρὸς γένος αὐτῷ θεῖον (θεία γὰρ αὐτὸν τῶν τῆδὲ μετεχαλέσατο πρόνοια), θεῖον ὡς εἰπεῖν συλλαξόμενος φόδον, οὐ πρὸς βασιλείους ἔόλεψεν αὐλὰς, οὐ πρὸς δόξαν τὴν διχῤῥέουσαν, ἀλλ᾽ D 1 50: - ῃ x \ SEE O » 0,,.> εὐθὺς τὸν συρφετώδη τοῦτον βίον λιπὼν τοὺς ἐπ᾽ ἀρετῇ βιοῦντας περυήει ζητῶν. Kai μέντοι δὴ καὶ τῶν ἐλπίδων οὐ διεψεύσθη, μοναχῷ γάρ τινι περιτυχὼν Ἰωάννῃ τὴν χλῆσιν, τὸν βίον σεμνῷ, τὸν τρόmov χρηστῷ, τῆς βασιλευούσης ἔξω διάγοντι χατὰ τὸ λεγόμενον Ἥ6δομον, Μαρκιανῷ τε τῷ μεγάλῳ τὴν οἰχονομίαν ἄρτι τῆς μεγάλης ἐγχεχειρισμένῳ τοῦ Θεοῦ ἐχχλησίας, οὗ πλήρης τῶν κατορθωμάτων À

4 »ν A LA LI LA ᾽ \ -» \ ΄ σύμπασα, ἔτι δὲ Σίττα οὕτως ὠνομασμένῳ, ἀνδρὶ θεοφιλεῖ χαὶ χοσμίῳ,

NX δὲ χαὶ Ἀνθίμῳ τῷ σοφῷ (ὀρδινάριος 0 οὗτος ἐγνωρί οἴζετο τηνι-

Ἢ À = > χαῦτα τοῦ παλατίου HA ai) ὃς χαι τῷ περιόντι τῆς ἀρετῆς χαὶ € “ ΄ σον 0 » N * ἱερωσύνης ὕστερον χεχόσμητο ἀξιώματι, θείοις ὄντως ἀνδρά σι χαὶ

roy ἄδεσθαι στόμασιν. Αξιον οὖν χαί τινα τῆς ἀρετῆς » - CU NAS αὐτοῦ γνωρίσματα παρενεῖραι τῷ διηγήματι.

ILE, — Συνῆν ποτὲ τῷ Μαρχιανῷ κατὰ τὸν ὑπ᾽ ἐχείνου δομ᾿ηθέντα περικαλλῇ τῆς Εἰρηνῆς ναὸν τὸν πρὸς θάλασσαν ὁ θεῖος οὗτος Αὐξέντιος, » τι -, A ε δ uyys , fu 22 παννύχους ἐχτελοῦντες ἄμφω τὰς ὑμνῳδίας. Ὕδατος τοίνυν (ὃ σύνηθες ἐχείνοις ποτὸν) αἰτηθέντος, χαὶ χράματος (ὃ ξένον τούτοις) ἀντιδοθέντος οἴνου, τὴν παραχοὴν ἐπείπερ ὁ χομιίσας ἐνεχαλεῖτο, τοῦ ΔΙχρχιανοῦ

τοῦτο Θεοῦ. Καὶ μάρτυς ὁ ἐν τῷ Κανὰ γάμῳ τὸ ὕδωρ εἰς οἶνον μεταποιήσας Χριστός ». Τί οὖν ἐστιν ἐντεῦθεν χαταμαθεῖν; τοῦ μὲν τὴν ἐγχράτειαν, τοῦ δὲ τὸ μέτριον τε χαὶ ἄτυφον. IV. — Ἄλλοτε πάλιν ἐν μιᾷ τῶν συνάξεων πτωχὸς βίαιος περιδολὴν

[ue

2 τῆς ξαιτῶν οὐχ ἀφίστατο, χαὶ ὃς τὸ RTE ἐν ἀποχρύφῳ γενόυενος ἀποδὺς (οὐδὲ γὰρ ἦν ἑτέρου τινὸς εὐπορῶν) ἐκείνῳ παρέσχετο, τοῦ Me, νοῦ τὸ πᾶν ἀγνοήσαντος. Τί οὖν γίνεται; νυχτερινοῦ κλέπτου παγαῖς πτωχὸς ἐμπεσὼν προσαπώλεσε χαὶ ἅπερ ἦν προχτησάμενος, χαὶ χα- Η͂ ᾿ ε AN \ L , τ ταλαδὼν τὸν ἐν τῷ Ἑδδόμῳ μοναχὸν Ἰωάννην οὗ πρότερον ὁ λόγος ἐμνήσθη, λύσιν fret τῶν συμπεσόντων χαὶ τῆς συμφορᾶς παρηγόρημα. Ἔν τοσούτῳ δὲ χαὶ ὁ θαυμαστὸς Αὐξέντιος σὺν τῷ Ναρχιχνῷ τὸν ἄνδρα χαταλαμδάνουσι χαὶ ἐπεὶ μάθοιεν τὰ τῷ πένητι συμδάντα, ε AE 5 τς Ξ 1 IN À ce 11} y \ =.

ὃ Αὐξέντιος ἐπευλόγει τὸν χλέψαντα. παράδοξον ὃ ᾿Ιωάννης τὸ πρᾶγμα ε À \ Ξ.2 = 3 A Fr L ᾿ Φ» 2 - τι δε à) γ᾿ νομίζει χαὶ « ξένον μοι, λέγει, τὸ εἰρημένον: ξένον ἀγαθοῖς ᾿ ἐμφαί 1 Ne d! \ \ / ῃ γεται τρόποις ». Καὶ ὁ δίχαιος στραφεὶς πρὸς τὸν πένητα, « [locx

Ν., “ € ΝΒ = € SNA À ἴλε Er x ST ct d σοι ZX ἱματιᾶ, ειπέν, 0 κλέψας ἀφε εἴλετος D QC TTL, €on EZEL—

τ \ -- A « + LA ’ - ε ΄ x A , εὐπορῶν, ὁ μέγας προσέθετο, χαὶ τὸ ἕν ἐχεῖνο μοχθηρῶς ἐδιάσω λαεἶν; » οὐ μιχοολογῶν, ὡς ἂν εἴποι τις, ἘΝ δὲ μᾶλλον αὐτὸν μὴ πλεονεχτεῖν. Πολὺ γὰρ ἦν μεγαλόφρονι ταύτῃ ψυχῇ τὸ συμπαθὲς χαὶ εονεχτ . \ γι iV {LE 000 ι TAUTA A1 GOUT 6 « ε , ’ x LL + ΄ τὸ μέτριον ὡς ὁ λόγος δηλώσει. Τινὰ γὰρ ἀλλον ποτὲ χλοπῆς ἁλόντα ᾿ ᾿ € 4 δας ε »

12 2 VAN 2 τότε τούτων χαὶ διεσώσατο.

‘sis basent Sd αν

radis ès de

" ,’ ᾽ € 4 LA FER A - ΄ ΄ ὅλοις εἴχοσι τούτῳ δεδουλωμίένη, ὡς μόνον συνήντησε χαθ᾽ ὁδὸν τῷ ἁγίῳ βοαῖς ἀσήμοις Éxéyonto® χαὶ ὃς ἔστη μὲν εὐθὺς τῆς ὁρμιὴς τῷ συμ.-

γι Al -

= ᾿ LU A \ La “-- NS παθεῖ νιχηθείς- εὐχὴν δὲ ποιησάμενος, ὦ τοῦ θαύματος, τῆς δαιμο- ᾿ 5 1 (AT: ΄ 1 ΄

VE. --- Ἀλλὰ φεύγων οὗτος τὸν τῦφον, τὴν ἐρημίαν ἠσπάσατο. τὴν

LA * γι Βιθυνίαν γὰρ τάχ ϑοσέᾳ

AN ἕ ε Ν᾿. “ 4 : χρυμώδει, σημείοις ὡσεὶ δέχα τῆς Χχλχηδόνος ἀπέχοντι (Ὀξεῖαν τοῦτο χαλοῦσι), ἐφ᾽ ᾧ χεῖρας εἰς Θεὸν ἀνατείνας, « "ἤστησας, ἔλεγεν,

VIE — Μιᾷ γοῦν τῶν ἡμερῶν ποιμένες τινὲς περιἥεσαν τὸ ὄρος ζητοῦντες τὰ ποίμνια, οἵτινες τῷ μαχαρίτη προσεντυχόντες χαὶ θηρίον ὥσπερ αὐτὸν ὑπειλη φότες εἶναι τῷ τῆς χύμιης δασεῖ καὶ τῷ τραχεῖ

γλυχεία προσχαλούμενος, « Μὴ φοδῆσθε, τέχνα, πατριχῶς ἔλεγεν" εἰμὶ γὰρ ἄνθρωπος ὡς ὑμεῖς »᾽ εἶτα χαὶ διορατικώτατα, « ΠΣ; φησὶ, χόπτεσθε τῶν ποιμνίων Évexx; Τῇ ἀριστερᾷ τοῦ ὄρους πλευρᾷ ταῦθ᾽ εὑρήσετε προσιόντες ». Τρίτην οὖν τοῦδε τοῦ μέρους περίοδον ἐχείνων εἰπόντων ποιῆσαι χαὶ μηδὲν ἐφευρεῖν, ὁ ἀοίδιμος, « "Armure, τέχνα, ἔφησεν, ἄπιτε χαὶ χερσὶ ταῖς ὑμῶν ἔσται τὰ π ἔμινισ. τοῦ Κυρίου θελήσαντος ». "Epyov ὁ λόγος ἐγένετο, καὶ τὸ πρᾶγμα σὺν τοῖς ποιμνίοις οἱ παῖδες ἐπανιόντες τοῖς δεσπόταις ἐγνώρισαν. Οἱ δὲ Θεοῦ ἄνθρωπον ὑπολαύόντες εἶνχ: τοῦτον τάχει χαταλαμιβάνουσι χαὶ δὴ χαὶ τὴν πρέπουσαν αὐτῷ προσχύνησιν ἀπονείμαντες εὐλογίας τε τυχόντες τῆς παρ᾽ αὐτοῦ χαὶ χελλίον ὡς ἐχείνῳ δοκοῦν χατασχευασάμιενοι χαίροντες ἐπανήεσαν. οὗτος δὲ συγχλεισάμενος ἑαυτὸν, « ᾿Βγενόμην, ἔψαλλεν, ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος, ἀλλὰ σὺ, Κύριε, μετ’ ἐμοῦ ὁ Θεὸς, ὁ Θεὸς ὁ περιζωννύων με δύναμιν ».

VIT. — Τῆς φήμης οὖν διαδοθείσης ἁπανταχοῦ, οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἦν

11. Ἔστησας... πόδας μου Psalm. xxx, 8. — 12. χατεύθυνας... διαδήματα pou Psalm. xxx1x, 2. Cf. cxvir, 133. — 18. ἐν πέτρᾳ ὕψωσας Psalm. Lx, 2. — 13. χατα-

μόνας... χατῴχισάς με Psalm. 1v, 10. — 29. ᾿Ἐγενόμην... δώματος (pour δόματι) Psalm. cr, 8. — 30. συ μετ᾽ ἐμοῦ Psalm. xx, 4. — 31. ὁ Θεὸς ὁ περιζωνύων με δύναμιν

Psalm. xvir, 33. — 32. οὐδὲ γὰρ... ὄρους Matth. v, 14.

voi

LL , ΄ , »” ΄ τ της χρύπτεσθαι πόλιν ἐπάνω κειμένην ὄρους, γύναιον τῆς Νιχομήδους ἐξωρ- Re ee ; rte ν ͵ :

τῷ πολλοὺς ἐχάλει πρὸς τὸν θαυματουργὸν τῶν ἐγγὺς χαὶ τῶν πόῤῥω. ΄ \ à ΤΥ -Ἀ τι ᾽ Δέχα δὲ διατρίψας ἔτη καὶ πολλοὺς ἐν αὐτῷ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ x Fr , - ΄ » , -Ὁ 7 τὰς ἐξουσίας ἀγῶνας ἀγωνισάμενος, ἤγειρε χατ᾽ αὐτοῦ τὸν πολέμιον ὄφιν, χαὶ προφεχτέον ὅπως τῶν συνήθων τις τῷ ἁγίῳ ᾿ παρακαλεῖν αὐτῷ βουληθείς τινι τῶν φιλῶν τὴν βουλὴν ἐκοινώσατο. ᾿Αλλ᾽ οἷά σου,

\ 2 2 - NET \ 5 πονηρὲ, τὰ τεχνάσματα. Λοιδορεῖν ἐκεῖνος ἤρξατο χαὶ διασύρειν τὸν δί - ᾿ ὃ - « ΄ ΄ ΄ Ὁ A n ἔκαιον, μισθοῦ τὸ δαιμονᾷν ὑποχρίνεσθαι λέγων φόλεων ἕξ ἢ καὶ

mel τῆς παρ᾽ ἐχείνου τυχόντες εὐλογίας ὑπέστρεφον, συναντᾷ τις αὐτῷ -- , ΄ , VAL # A ΄ # 4 , τῶν οἰχείων ἐν ὄψει φέρων τὴν συμφοράν. « Δαιμονίᾳ γὰρ, ἐφάσχε, μάστιγι τὸ θυγάτριόν σου πέπληχται χαὶ καχῶς ἔχει ». Ὅπερ ὁ \ - ὦ » δὲ ὃ ’ δά τὴν παῖδα δεινῶς οὕτω φεῦ ἔχουσαν κατιδὼν, δεσμούς τε περιδάλλει \ " Al # LA χαὶ σύναμα ταύτη χαὶ τοῖς προσήχουσι πρὸς τὸν ὅσιον ἄνεισιν. Οὐ πολὺ τῆς χέλλης ἀπεῖχε χαὶ τὸ δαιμόνιον ἐκταράξαν αὐτὴν δρομα αίαν αὐτὴν παρεστήσατο. Τί οὖν à μεγάλη dou; ἀρα παρεῖδεν; dpx ἀπώσατο τὴς πατρικῆς ἀπονοίας ἕνεχα; οὐ μὲν οὖν: ἀλλὰ τῆς -“ ñ ur ΔἋ συμφορᾶς χατοιχτείρας χαὶ « ἕξ ἢ χαὶ τριῶν, εἰπὼν, φόλεων αὕτη τὸ Led € 2 ΄ NS δαιμονᾷν ὑποχρίνεται », παιδεύων δι᾿ αὐτοῦ τὸν πατέρα μὴ λοιδορεῖν, τῷ διαχόνῳ τὴν βαχτηρίαν ἐγχειρισάμενος σταυρὸν ἔχουσαν, ὑπὲρ

κεφαλὴς τῇ πασχούσῃ προσεπιθεῖναι ταύτην ἐχέλευσε. Kat ὦ τοῦ παρα- 2x ρ

δόξου θαύματος, ὑγιὴς εὐθὺς ἣ x0pn χαὶ δοξζζουσα τὸν θεὸν χαθωρᾶτο.

΄ ΄ * \ , ΄ πὸ δ e 6 , ,, are πάθε. τούτῳ ᾿ τὸ σύνολον ἁλῶναι διαδεθαιωσάμενοι ἰάσεως τυχόντες ἀπῆλθον.

eo

N τὸ ΄ € - 4 \ τὴν κοτύλην x φθόνου δαιμονιχοῦ. Τούτων ἡ δαιμονῶσα φωνὰς διὰ τοῦ ᾿ , 4 si 2 , » \ \ \ ᾿ Lx , 2 = δαίμονος ἀτάχτους ἠφίει, « Τί ἐμοὶ καὶ σοὶ, λέγουσα, ὦ Αὐξέντιε: : Ξ : ' ve τί μὲ τῆς τριαχονταετοῦς ταύτης ἀπελαύνεις οἰχήσεως; D χαὶ ἅμα τῇ γῇ προσηράσσετο. Ἣν οὕτως ἔχουσαν ὁ μέγας Αὐξέντιος θεχσάμενος χεῖρα δοθῆναι ταύτη παρεχελεύσατο χαὶ ἐπείπερ ἀνέστη καὶ GULἔ ΐ ᾿ τῆς τος re ᾿ Re Ν ἜΣ ΝΕ , Eur παρέστη τῇ ἄλλῃ εὐχῇ ταύτας ἰασάμενος τὸν Θεὸν οξαζούσας ἀπέλυσε.

Ῥ RES 3 ῃ ΄ »Ἑ ’ ΠῚ ΧΙ. --- Προσηνέχθη οὖν αὐτῷ καί τις ἐφ᾽ ἁμάξης παράλυτος, ὃν \ 3 ΄ Ἐὰ ᾿ ᾿ ε - NAS χαὶ αὐτὸν ἰχσάμενος τοῖς χομίσασι γεννήτορσιν ὑγιᾶ παραδέδωχε. Ναὶ δὴ καί τις ἑτέρα γυνὴ τῶν τῆς Κλαυδίου πολιτῶν θυγάτηρ ᾿ NS -- ε , il il € 1 ® ἑνὸς δεινῶς ὑπὸ δαίμονος πάσχουσα. πρὸς τὸν ὅσιον παραγίνεται, ἣν A ᾿ A . A » ι ᾿ A Zi ΄ , 2 χαὶ αὐτὴν ἡ συμπαθὴς τῷ ὄντι χαὶ μεγάλη Ψυχὴ τοῦ πάθους ἐλευθερώ- VEN à = Ξι , caca τὰ οἰχεῖα χαταλαθεῖν παρεσχεύασε. Kai ταῦτα μὲν τοῦ διχαίου τὰ χατορθώματα.

Ξ ᾿ ΟΕ ; τ ς XII. — Ἄρτι δὲ τοῦ φιλοχρίστου Μαρχιανοῦ μετὰ τὴν Θεοδοσίου τελευτὴν τῶν ῥωμαϊκῶν σχήπτρων ἐπειλημιμένου χαὶ τοῦ χριστωνύμου Ὁ - » Le TZ » ᾿ =. CU »

λαοῦ χαλῶς περὶ τὴν ὀρθόδοξον ἔχοντος πίστιν, ὁ τοῖς χαλοῖς εἰωθὼς βασχαίνειν ἀεὶ τοὺς οἰχείους ὑπασπιστὰς ἐξεγείρας, (Εὐτυχὴς ἦν ὁ ΄ \ ε A Ὁ ’ 1 EU παράφρων χαὶ οἱ τὰ τοῦ σαπροῦ χαὶ λήρου Νεστορίου φρονοῦντες, τὰ ᾽ = ΩΣ , r \ Ὁ ὧν οἶδα. μὴ ἀγνοεῖν ὑμᾶς τὰ ληρήματα), σύγχυσίν τινα δεινὴν τῇ ᾿ ΄ ὃ \ ,΄ ᾽ ΄ x δί τ 5 # ? el ἐχχλησία διὰ τούτων εἰργάσατο. MA δίκαιον οὖν εἶναι χρίνας ὁ βασιλεὺς οὕτω τὴν ἐχχλησίαν χυμαίνεσθαι, σύνοδον ἐν Χαλχηδόνι γέ- N \ ΕΑ ΄ ΄ /| γεσθαι διὰ τοῦτο προσέταξε. Kai μέντοι δὴ μετὰ πάντων προσε᾿ χλήθη € 7°, Ω ΠῚ Ἴ 2 ORAN ᾿ 5 Nr χαὶ ὁ Αὐξέντιος. Καὶ ἐπεὶ ποσὶν οἰκείοις ἀδυνάτως εἶχε βαδίζειν, τραύματος ολοσώμου τῶν ποδῶν αὐτοῦ τῇ στάσει γεγενημένων χαὶ ΄. δ Ω ΄ ᾽ “ € , τ 6 + » κω πεφυσημένων δίχην ὁρωμένων ἀσκοῦ, ὡς ἰχῶρα καταῤῥεῖν ἐχεῖθεν χαὶ σχώληχας ἀποτίχτεσθαι, ἁμάξῃ τοῦτον οἱ παρὰ βασιλέως σταλέντες ΄ \ ’ δ LE 1 ΄ὕ - ε ΄ À ͵ ἐνθέμενοι πρὸς τὴν σύνοδον ἦγον. Καὶ δή τις τῶν ἑπομένων Θεόφιλος φερωνύμως ὠνομασμένος τὸν τοῦ μείζονος λεγομένου τῶν δαχτύλων Ὁ “- . Ε ’ LAN -- - 2 τοῦ δεξιοῦ ποδὸς ὄνυχα ἐχσπασθέντα πως ἰδὼν καὶ τῇ γῆ προσρυέντα,

" \ ᾿ \ NS ΄ \ = \ Ὁ τὸν ποθεινὸν ἐμοὶ παῖδα χάρισαι, πάτερ, μιητρὶ περιπαθεῖ καὶ τοῦτον

DJ

, 3 PES SH? A Le δ CAS DRE re ΠΩΣ ea μόνον ἐχούσῃ παραψυχήν ». ὃν ἢ χριστομίμητος ἐχείνη ψυχὴ τοῦ πάθους οἰχτειραμένη ὀφθαλμὸν αὐτῇ προσχαλοῦσα χαὶ τῆς ἀνθρωπίνης “ " ᾿ξ ἐς \ τ - r - = χαταστενάξασο. φύσεως εὐχῇ χαὶ σταυροῦ τοῦ θείου σφραγῖδι τῇ μη- A A πὶ " » NAN e “ τρὶ, ὦ τοῦ θαύματος, ἀποδίδωσιν ὑγιᾶ.

τ SAP ; , ͵ y N XIV. — Αλλη δέ τις γυνὴ χόμητός τινος ἔχγονος Δωροθέου ἀποδη- ΕΣ ν ν # ε -- + e # 5" μίας ἔχ τινος οἴχοι χομιζομένη, ὡς τῆς τοῦ ἁγίου ἤσθετο παρελεύσεως, € 4 EN κ᾿ 22 12 -Ὁ Νὴ -ὑπὸ τοῦ ἐνοιχοῦντος αὐτῇ δαίμονος ἐχμανεῖσα χαὶ τὴν ἐσθῆτα δήξασα τ [ἘΞ DIET += 3 \ Σὰ 5 “ » = ; δὰ + ᾽ , e - , € " » / TE ἐχείνην γυμνώσεως φεῦ χαὶ τοῦ πάθους ὁ μέγας οἰχτείρας, « Κξελθε Ὁ ΄ εν “- = LA A “ ΓῚ “ δα τοῦ πλάσματος, εἶπε, τοῦ. Θεοῦ, πονηρέ »" χαὶ ἅμα πρὶν Ἢ λόγος

3 0 ΄ὔ A 3 ΄ x Ν ’ \ = x x ἐχξυνῷ τελεσθείη, φυγὴν AGTXGATO TO δαιμόνιον. Καὶ ταῦτα μὲν T4

T ε 3 » * \ PAS XV. — Ὡς οὖν ἐν χώμῃ τινὶ Συχίδες προσαγορευομένη χατήντησαν, » - , 74 » 4 " , 4 , ἐχ Λυδῶν τις ὀρμώμινος ᾿Αγεώριος ὄνομα πνεύματι χάτοχος ἀκαθάρτῳ

ns - NS προσῆλθε τῷ

ιχαίῳ, € "EXéncov, συμπαθέστατε, λέγων, οἰχτείρη- / A δ = Γ ΓΕ = σον, χριστομίμνητε, ψυχὴν δεινῶς οὕτω μαστιγομένην ὑπὸ δεινοῦ παι- Ν on En ( -- - ΄ , , “ δευτοῦ στῆσόν μοι, στῆσον τὸ τοσοῦτον xaxôv. Οὐ φέρω γὰρ τὰς ΄ , , \ ᾽ NZ \ = \ ε , = μάστιγας, οὐ φέρω τὰς ἀλγηδόνας ». Καὶ ταῦτα μὲν ὁ πάσχων. Ὁ δ, ΄ \ ᾿ - -Ὁ EU 2. — - = δέ γε πανόσιος τὴν θαυματουργὸν αὐτοῦ χεῖρα σὺν εὐχῇ τῇ τοῦ , ne » ENS >= ste ν 74 ΄ » ΠΩ ἊΝ πάσχοντος ἐπιθεὶς χεφαλῇ (τίς σου Χριστέ μου μὴ θαυμάσει τὴν δύ ἣ ὃ à 5 ? ; δί "» LIN δὲ x M .

δύναμιν), Tayos τὸ δαιμόνιον ἀπεδίωξεν. Ἤδη δὲ τὸν τοῦ μάρτυρος = 4 Ὁ (ee 0 \ - ε ΄ Θαλελαίου ναὺν τοῦ ὁσίου χαταλαθόντος, οἱ μὲν τῶν ἑπομένων χαὶ

; er ἢ x : ; : Ξ = πρόσω χωρεῖν ἤθελον, οἱ δὲ καὶ συνεῖναι τούτῳ διόλου" ἀλλ᾽ ἐκεῖνος,

= : SE IE ας ARE CCE UE δὴ τὴν ἐπάνοδον" πνεύματι γὰρ μεθ ὑμῶν εἰμὶ χαὶ εἰ τῷ σώματι ἄπειμι». ΔΈ ἢ} τῇ € , \ - PES 2 ᾿ς Τούτων οὖν ὑποστρεψάντων χαὶ τῷ τῆς Φιάλης φροντιστηρίῳ τοῦ

τ δι Ρ : ΄ 4τ /N " NE τ \ ἁγίου mapabukévros νέος τις ᾿σίδωρος ὄνομα δαίμονι κάτοχος χαὶ

F0 ΕΣ , Ν , ΄ & >» 2y e αὐτὸς, « Ὦ βία, duebonce, τί σοι xai ἡμῖν, Αὐξέντιε; » καὶ οὕτω NS 7 » κ᾿ Ὁ Ν “ ΄ διασπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα χαπνὸς ὥσπερ διέδοα.

XVI. — Πλὴν de προσέχειν ἐπιμελῶς χαὶ τῷ ῥηθήσεσθαι μέλλοντι.

Κωνσταντῖνός τις σρατηλάτης χαὶ ᾿Αρτάχιος xôune, ἄνδρες ἐπιεικεῖς ; : ; ΣΧ δ φς Ἔν τς :

χαὶ μάλα χρηστοὶ, προσιόντες τῷ μάχαρι χαὶ τὴς παρ᾽ αὐτοῦ TUYOVTEC

»— ΄ ΄ EM ‘ 4 ι , NS ῃ 5€ εὐλογίας, δέοντα: χρατῦναι χαὶ αὐτὸν τὴν ὀρθόδοξον πίστιν χαὶ πόῤῥω

= ΤΊ , ; ὃ τῶ \ Java - δ, A 2 που τῆς ἐχχλησίας ἐχσφενδονῆσαι τὰ ἀλλόφυλα δόγματα. Καὶ μέντοι

NE) \ \ 9 “Ὁ A ῃ » 2 > (δ el Ὅς δὴ χαὶ χρυσὸν αὐτῷ τὴν πίστιν ἐπιδειχνύντες ἐδίδουν, « Ἵν à σοι,

- - ΄ -" ᾽ ὃ ! - > ᾽ x / » , θῆναι τοῦτον χελεύε: τοῖς ἐνδιαιτωμένοις τῷ τῆς ᾿Οζείας ὀρει πέὦ ἊΝ C ἰδ, " ! , ᾿ VAGL, σοφῶς οὕτω δείξας αὐτοῖς μὴ χρημάτων δέεσθαι τοὺς πεπο!- + f. 300" θότας ἐπὶ Θεον.

ταῦ ne δ: HO / À XVII — Οἱ γοῦν τῆς μονὴς μοναχοὶ φθόνου πληγέντες χέντρῳ 5 ᾽ν "2 ΝΣ RE : PA A 02 Ρ 2 ΡΞ ἔν δ -» 3 τὴν τοῦ ἀνδοὺς σχληραγωγίαν χαὶ τὴν ἀλλὴν ἐγχράτειαν ἔνδειξιν οὐχ > x “ -ξ 4 Ἂς ὅσα -- , “Ὁ ἀρετὴν ἔσπευσαν ἀποδεῖξαι" βρώματα γὰρ λεληθότως τῇ χέλλῃ τοῦ μάχαρος ἐντιθοῦσι, χαὶ παῖδά τινα χαθιστῶσι τῶν πραττομένων ἐπόπτην, εἴ που χαὶ μετάσχοι τούτων γνῶναι λέγοντες, VX χατηγορήσωσιν. ‘Ebdoun παρῆλθεν ἡμέρα. καὶ τῇ κέλλῃ προσιόντες ἀθιχτα = A ἐξ τ τὰς » 5 ᾿ \ τὰ HR 10 ταῦτα βλέπουσι καὶ τὸ ὅλον ἄψαυστα" εἶτα xai τὸν παῖδα τί ἄς χ

\ UN - LA - € “ Ἵ ΄ \ À και χατίδοι τῳ sed τῶν ἡμερῶν διαστήματι διηρώτων. Καὶ ος

poixns χαὶ φόδου ne ἕως πληθὺν εἶπεν ὑπερφυῶς ἀνδρῶν χατιδεῖν συνάδουσαν αὐτῷ χαὶ συυψάλλουσαν, χαί τινα περιστερὰν, ἧς τὸ χάλλος LA , ee # % 7 nn \ A ἄφραστον, τροφὴν αὐτῷ ξένην ἐπιχομίζουσαν, ἀλλὰ δὴ χαὶ τοὺς ΄ - Ke 4 - , FT 15 ἐχπίπτοντας σχώληχας TOY ποδῶν συλλέγοντα τοῦτον τούτοις CITE ἐπιτιθέναι, χαίροντα μᾶλλον ἐπ᾽ αὐτοῖς ἢ ἀνιώμενον. Πχουσαν ἐχεῖνοι" φύδος εἷλεν αὐτοὺς χαὶ συ γγνώμην αἰτοῦσι. Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως. AVIIL, — '’Ene δὲ τῇ ἐν Ῥουφινιαναῖς τοῦ σεοασμίου πατρὸς ἡμῶν Ὑπατίου μονῇ προτραπείη ὁ μέγας ἡσυχάσαι χαὶ παρέδα (εν D , » \ x “- € ΄ - -- \ \ , 20 εἰς αὐτὴν, μετὰ πολλῆς ὑπεδέχθη χαρᾶς. Πολλοὶ γὰρ ἐγχώριοί τε χαὶ ea EN « - = x ι - ,. ὦ = τῶν πέριξ χωμῶν, ἀλλὰ δὴ καὶ τῆς βασιλευούσης αὐτῆς φοιτῶντες εὖ JEUX - ξεδυρεν- > ΄, ΄ ι δόξ θ ΄ , 7 εἰς αὐτὸν. τῶν ἡδίστων ἐχείνου Duo χαὶ παραδόξων θχυμάτων ἀπέà Ξ' = ANR nauov. "Æv οἷς xai τις γυνὴ κόμητός τινος ou δαίμονι χατειργασμιένη δεινῷ πρὸς αὐτὸν ἐχ Re dveropuil eto. Ἥτις ἐπεὶ πλησίον ας -- 2 2 \ , ὃ γέγονε τῆς μονῆς, δι ιέῤῥηξε τὴν ἐσθῆτα χαὶ βοὴς ἀσήμου τὸν ἀέρα , L c - ,ὔ DUT Al 2 , ἐπλήρου. à rene οὖν τοῦ δαίμονος, ἰάθη τὸ γύναιον, χρήματα *f. 8007 -“ — - ,ὕ πλεῖστα τῇ τε μονὴ χαὶ τοῖς πένησι παρασχόμενον. ε EM Η , , = σα Ὁ γα! NE XIX. — ‘O γοῦν πιστότατος βασιλεὺς τὸν ἀοίδιμον ἐν τ δόμῳ

μεταστειλάμιενος (ἐχεῖσε γὰρ ἔτυχε τηνικαῦτα παρὼν), ὡς εἶδε τοῦ- 80 τὸν τὸ σῶμα πάντη χαχῶς ἔχοντα, δοῦλόν τε Θεοῦ ἀπεκάλει, χαὶ τῇ τῶν πατέρων συνόδῳ (τετάρτ: δὲ ἥν χατὰ τὴν Χαλχηδόνα συγχροτηθεῖσα) συνθέσθαι χαὶ αὐτὸν ἠξίου. Ὁ δὲ, χαὶ ὅρα μοι, ταπεινοφροσύνης ὑπερδολὴ, « χαὶ τίς εἶμι ἐγώ, HE ἵνα χαὶ ποιμέσι συντάττοιμι ποιμιένος αὐτὺς προσδεύμενος: » » χαὶ ὁ βασιλεὺς τῆς παρ’ 35 αὐτοῦ τυχὼν εὐλογίας αὖθις αὐτὸν ἀπέλυσεν εἰς τὸ μοναστήριον, σχέψει

HO

TV ΄ À 4 - δ ΄ XX. — ‘O δὲ τούτῳ παραδαλὼν πολλοὺς τοῦ συνδεδραμιηχότος πλήθους ῥιγῶντάς τε χαὶ πυρέττοντας ἀφῇ τῆς χειρὸς ἐθεράπευεν. εἰσελθὼν οὖν τις πρὸς αὐτὸν ἀπαγγέλλει ὅτι χόρη τις τῶν γάμων ἄρτι τελουὑένων αὐτῇ πνεύματι κατεσχέθη δεινῷ χαὶ τίλλει μὲν τρίχας, σάρχα δὲ χατεσθίει, χαὶ χαλεπὸν οὕτω χεῖται θέχμα τοῖς ὁρῶσι. κομισθῆναι 0 ᾽ il din? ’ τῇ A A 2 2 ri4 A τοίνυν αὐτὴν αὐτίκα χελεύει, χαὶ πρὸς τὸν δαίμονα, « Ἐξελθε, φησὶ, \ “-- - το “- ΨΨ ᾿ ᾿ πονηρὲ, τοῦ θεϊχοῦ- πλάσματος" ἔξελθε, Χριστὸς ἐπιτάττει σοι δι᾽

XXI Οὐ] ὶ = mé À co à ὶ XXI. — Οὐχὶ συχναὶ παρῆλθον ἡμέραι χαὶ πάλιν ὁ βασιλεὺς μεταχα- “ Η € , ἘΣ , A » \ \ λεῖται τὸν ὅσιον συναινέσοντα τῇ συνόδῳ χαὶ συνθησόμινον. ἐπεὶ δὲ χαὶ “ NAN 2 1 - e 4 ᾽ ἴχετο χαὶ διεγνώσθη τούτῳ τὰ τοῦ συμβόλου ὅτι τὴν Θεοτόκος οὐχ ἀφεῖλε - ΄ \ \ DE A x 1 > "δ ΄, » ΄,΄ τῆς παρθένου φωνὴν χαὶ τἄλλα δὴ τὰ τὴν ὀρθόδοξον πίστιν ἐμφαίνοντα, “ - 2 - e A LT ΄ χαὶ στοιχεῖν αὐτοῖς χατένευσε χαὶ συναινεῖν ἐν ἅπασι. Χαρεὶς οὖν ὁ ᾿ ; Ne βασιλεὺς ἐπὶ μέγα καὶ τὴν πάντιμον αὐτοῦ χκατασπασάμενος χεφαι « τῷ A ΄ ΄ € CY \ El ἦν σὺ ἤθει τοῦτον τῇ ἐχχλησίχ παρέπεμψεν. Ὡς οὖν χαὶ τῷ λὴν σὺν πλ ; À 6 | :

΄ / ᾿ - 5 « ΄, ὅν ᾿ ᾿ “ πατριάρχῃ (᾿Δνατόλιος δὲ οὗτος ἦν ὁ μέγας) ἐνέτυχε χαὶ τὸν ὅρον ὑπανέγνω, στοιχῶν εἰσάπαν τοῖς πατράσιν ἐφάνη. TNT - , ἢ νὸς ΕΞ XXII. — Εἶτα τούτοις καὶ βασιλεῖ συνταξάμενος τὰ ᾿Ρουφινιανοῦ ,ὕ . » ΄ x - ᾽ ΄ Ν Μ 6 “ὦ , £.

κατειλήφει, χαχεῖθεν ἀπάρας τὸ τῆς Οξείας μὲν ὄρος χαταλαθεῖν οὐχέτι προσέθετο, ἄλλο δὲ λίαν ἄναντες καὶ ὑπερνεφὲς χαὶ τραχύτατον (Σχοπὸν . - , 7, , » τ LL TT A a!

τοῦτο χαλοῦσιν ἐγχώριοι) κατειλήφει, ἐν ᾧ χέλλαν πηξάμενος τοὺς μὲν Mn , ” , e » ΨῸΣ τὰς a , \ \ ἄλλους εὐχαῖς ἐπιστηρίξας ἀπέλυσεν. Αὐτὸς δὲ ταύτην εἰσιὼν τὰς τῶν δαιμόνων ὑπέμενε προσδολάς. μιᾷ δὲ τῶν νυχτῶν πλήθους ἐπελθόντος ΕἸ » [sn 1 - » - ε αὐτῶν χαὶ, « Τί σοι, χράζοντος, χαὶ ταῖς ἐρήμοις; ἀπόστα τῶν ἧἣμετέρων », οὐ διέπεσεν ἐχεῖνος πρὸς τὰς χραυγὰς, ἐκραταιώθη δὲ μᾶλλον, S = à : cn ; \ \ “δ ᾽ δ χαὶ τούτους οὐχ ἀσθενεῖς, ἀλλὰ καὶ φυγάδας ἀπέδειξε. ΧΧΊΠ. — ΙΤυχνότερον οὖν τῷ ὄρει τούτῳ παραδαλόντων τινὼν ἔχ τε τὴς Κωνσταντίνου χαὶ τῶν συγχειμένων χωρῶν αὐτὸς ψαλμοῖς τισιν ἅδι- A - y A LL , « \ στον χαὶ τὸν νοῦν ἔχουσι χαὶ τὸ μέλος τούτους φιλοφρόνως εἱστία, χαὶ

΄ ΄ " ΄ ε - - ᾿ - \ il 1 τέχνα, λέγων, διὰ πάσης ἡμῶν τῆς ζωῆς, χαὶ μὴ μόνον ταῖς σωματι- -Ὁ » - - + ᾿ A DO E ” 4 ῃ ὃ » \ χαῖς ἐνασχολεῖσθαι φροντῖσιν, ὧν μικρὸν ἢ οὐδὲν ἔσται τὸ χέροος, ἀλλὰ χλῷ μᾶλλον ταῖς ψυχικαῖς, ὧν μέγα μὲν τὸ ὄφελος καὶ χρόνῳ μηδενὶ πολλῷ μᾶλλον ταῖς Quytxate, ὧν μέγα μὲν τὸ ὄφελος χαὶ χρόνῳ μιηδεν

χρὴ προηγουμένως τὸν τοῦ Θεοῦ pobov ἔχειν ἐν τὴ ψυχῇ τούτου γὰρ γινομένου σχύ ὅαλα μὲν κατὰ τὸν ἀπόστολον τὰ τερπνὰ τοῦ βίου χαὶ πᾶν εἴ τι περίγειον λογισθήσονται, μόνα δὲ τὰ μέλλοντα πλοῦτος ἄσυλος νομισθήσεται καὶ μηδέποτε δαπανώμενος ».

XXIV.— Ταῦτα χαὶ τὰ τούτοις ὅμοια πρὸς τὸ cuvrpéyov πλῆθος διαλεγομένου τοῦ μάχαρος πολὺ πλῆθος, ἄνδρες ὁμοῦ χαὶ γυναῖκες, ἀπετάσσοντο χοσμῷ καὶ συνετάσσοντο τῷ Χριστῷ. Τῶν ἄρτων οὖν ὡς χἀν τῷ τῆς Ὀξείας ὄρει χορηγουμένων τῷ πλήθει, τινὲς αὐτοῖς ἐπαρχούμενοι ἀδιαίρετον ἔχειν ἔκριναν αὐτῷ τὴν συνοίχησιν. εἴποτε δέ τις αὐτῷ προθυμηθείη τι παρασχεῖν, τούτῳ μὲν οὐδ᾽ ὀφθαλμὸν μή τί γε χεῖρα προσέδαλλεν, εἰ μιή mou χηρὸς ἢ ἔλαιον ἀγγελθείη εἶναι τὸ προσφερύβενον: τὰ γὰρ τρόφιμα μόνα τῶν παραδαλλόντων ἕνεκα. πρὸς τὸν ἀρτοποιὰν ἐπέτρεπε δίδοσθαι καὶ οὔ τι ἕτερον. Καὶ μήτις γλῶσσαν λοίδορον ἐπαφήσει τούτου γε χάριν φειδωλὸν εἶναι χρίνων τὸν μάχαρα, ἀπέστω χαχία χαὶ λυσσώδης φορά. τῇ τελευτῇ γὰρ αὐτοῦ ὑπὲρ τοὺς ἑχατὸν χρυσίνους ὁ ἀρτοποιὸς ἐποφείλων εὕρηται, ὡς ὁ τιμιώτατος τῶν μαθητῶν τῷ ἁγίῳ χαὶ διάδοχος ἐπιστώσατο. ἀλλ᾽ ἐπὶ τὰ κάλλιστα καὶ αὖθις τῶν μεγάλων διηγημάτων τὸν λόγον ἐπαναγάγωμεν.

XXV. — Τὸν καλὸν ζηλοῦντες πλεῖστοι τοῦ γέροντος τρόπον, θερμῶς αὐτῷ προσήεσαν τὸ σχῆμα τούτου λαξεῖν ἐξαιτούμενοι. Καὶ ὃς οὐχ dvxboλαῖς, οὐχ᾽ ὑπερθέσεσιν ἐδίδου τὸ πρᾶγμα, ἀλλ᾽ αὐτίκα τρύχινον αὐτοὺς ἢ δερμάτινον ἐνδιδύσχων στολὴν οἷς δῆτα χαὶ οὗτος ἠμφίεστο, χαίροντας χαὶ εὐφραινομένους ἀπέλυε, τοῦτο πρὸς ἕχαστον λέγων, ἵνα τῶν ἐχείνου ῥημάτων ἐπιμνησθῶ" « Πορεύου, ἀδελφὲ, ἔνθα ὁ Θεὸς 6drγήσει σε ». Ἔξ ὧν χαί τις ἀνὴρ (Βασίλειος ἡ χλῆσις αὐτῷ) τὴν τοῦ ἁγίου μηλωτὴν ὑπενδὺς χαὶ πρός τι τῶν συμπαραχειμένων ὀρῶν ὡσεὶ σταδίους εἴχοσιν ἀπέχον πορευθεὶς, στενότατον ὅτι χελλίον ὑπέδυ χαὶ οὕτως ἐπὶ χρόνον συχνὸν τὸν ἀσχητιχὸν δρόμον τελῶν, τοσοῦτον ὑπὸ τῶν πονηρῶν πληγαῖς χατεξάνθη πνευμάτων ὡς ἄπνουν αὐτὸν ὁρᾶσθαι ἐπὶ γῆς χαὶ ἄφωνον χείμιενον. Τινὲς οὖν τῶν συνήθων (ποιμένες δὲ ἦσαν) οὕτως αὐτὸν εὑρηχότες ἔχοντα πρὸς τὸν μαχαρίτην ἐχόμιζον. ὃς ἐπεὶ χατειργασμένον ταῖς ἐχ δαιμόνων πληγαῖς ἴδοι πατρικῇ. τῇ φωνῇ, « Βασίλειε, λέγει, τί σοι ἄρα χαὶ γέγονε; » Τοῦ δὲ τάχος διεγερθέν-

2. σχύθαλα Ad Philipp., 111, 8. — 34. ᾿Απόδος... Κυρίῳ Nah., 1, 15.

δέδοται χατὰ τῶν δαιμόνων ἢ ἐξουσία ». Εἶτα χαὶ τῶν ἀχράντων αὐτῷ ὃ IX ῃ Ω 8. το x 1 > - Eu Cp LT

΄ ι ΄ ΕΝ EAN ‘ € -“ ΕΝ \ ι μέσον προθεὶς, « [Tpocéyerv, ἔλεγεν, ἀδελφοὶ, ἑαυτοῖς ἐπιμελῶς yon χαὶ ἀγρύπνως, μήποτε ταῖς τῶν πονηρῶν δαιμόνων χαυνωθέντες ἀπάταις τὸν τῆς ἀσχήσεως ἡμῶν ἀπολέσωμεν χόπον" σχολιοὶ γάρ εἰσι χαὶ δεινοὶ χαὶ βχσχαίνουσιν ἡμῖν τῶν καλῶν τρόπων. “Ἡμεῖς οὖν ἄμαχον ὅπλον

ἐντεῦθεν δυνηθῶμεν τὰ πεπυρωμένα βέλη σδέσαι τοῦ πονηροῦ za στέφᾶνον νίχης ἄρασθαι χατ᾽ αὐτοῦ ». Τούτοις * οὖν χαὶ τοῖς ὁμοίοις οὐ διέλιπεν ἐφ᾽ ἑχάστης παραινῶν χαὶ διδζσχων « Ὡς ἐμεγαλύνθη » τοὺς ἀχούοντας λέγειν « τὰ ἔργα σου, Κύριε" πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας ».

£ , DA PIE IA :Q 2. A δ τ προς ἐστέναξ εξ μέσης ATO Quy Ὡς LA « τέχνα, σὺν ὦ ἄχρυσιν ELREV, O τὴς

ἀνατολῆς ἀστὴρ ἐχοιμήθη ». Τῶν δὲ μὴ συνιέντων ὅτι δὴ xt ὁ λύγος ἐδήλου, ἔμεινεν ἐχεῖνος δαχρύων. Ὡς δὲ τέλος εἶχε τὰ τῆς δῆς 20 ἐχδηλότερόν πως, « Ὃ πατὴρ, εἶπε, Συμεὼν ὁ. μέγας, ἀδελφοὶ, τὸν

τὴν ὥραν ἐσημειώσαντο. Οὐ πολλαὶ προ: ἡμέραι χαὶ τῆς ἐχείνου “- - Ν Ν » e/ τελευτῆς διαδοθείσης ἐν ἅπασιν, ἔγνωσται τούτοις ἀπλανὴς ἣ τοῦ γέ- TER nee 2 TER NT MERE ΠΣ Θεὸν x povros πρόῤῥησις" εἶχε γὰρ ἐχείνη ἡμέρα τὴν τοῦ Συμεὼν πρὸς Θεὸν ἐκδηδ 12 4 μίαν χαθ᾽ ἣν ὁ μέγας τοῦτο πρόειπε, Λέοντος rnvixaüra τοῦ τῆς Βηρίνης τῶν ῥωμαϊκῶν σχήπτρων ἐπειλημιμένου.

XX VIE. — Ἀλλὰ ψάμμον ἄν τις θχλάσσης ἐχμετρήσειεν ἢ τὸ πλῆ-

» = ὃς ἢ À θος ἐξαρίθμιησοι τῶν τοῦ διχχίου θαυμάτων. ἐν μιᾷ 14 τῶν συνάξεων, 13m / , »* Ce ‘ 5 » ὮΝ " ᾽ ᾿ Ἐὐλόγησον » τίς ἐξεδόησεν' εἶτα ἐπεὶ τὸν ἅγιον ἴδοι πρὸς αὐτὸν 80 ᾽ 2] 3 ᾿ et + -“ ᾿ ἀποολέψαντα, τὴν αἰτίαν δῆθεν ἐξεῖπεν ὅτι περ Ν ἀπώλειαν ἑνὸς Ὁ « ΄ ε 5 A -- fè θρέμμιατος τὸν μιηνιχῖον ὑπεχρατήθη, μισθόν. Ὁ δὲ μέγας (ὦ τῆς ἐνούσης , -Ὁ La 1! - 4 » ͵ ΕΣ 4 αὐτῷ χάριτος) πρός TVA τῶν συνειλεγμένων, « Ἀπόδος, ἔφη, τὸ , -- il - - - ν Ξε ᾽ με La θρέμμα τῷ πένητι, χαὶ τοῦ λοιποῦ τῶν μὴ σῶν ἀπόσγου, ὦ ἄνθρωπε ». WE υ ? ν᾿, 1. δέδοται... à ἐξουσία Luc, 1x, 1. — 12. δυνηθῶμεν... πονηροῦ Ad Ephes, vi, 16. — 14. Ὡς ἐμεγαλύνθη... σον, Κύριε Psalm. ΧΟΙ, 5. — 15. πάντα... ἐποίησας Psalm. cu, 2

pr

ἐξέπληξε τὸ δηθὲν τοὺς παρόντας χαὶ μιᾷ φωνὴ τῷ Θεῷ ηὐχαρίστουν, τοῦ πένητος ἀπειληφότος τὸ πρόδατον. "στιν οὖν χαὶ ἄλλα τινὰ τῶν ὡς ET ᾿ ᾽ , τὶ NOR χε διήν: = ΡΝ ES αὐτοῦ θαυμασίων, ἀλλ᾽ ἵνα μὴ προσχορὴς ἡ διήγησις αὐτῶν γένηται, ἑνὸς ἢ χαὶ δύο τούτων ἐπιμνησθεὶς τῷ τέλει τούτου συγχαταλύσω \ U τὸν λόγον.

XXIX.—’Eheubéon τις οὕτω καλουμένη γυνὴ, τὸ γένος λαμπρὰ, τὸν τρόπον σοφὴ, τὴν πίστιν πολλὴ, Στεφανὶς τὸ ἐπώνυμον, τῶν τῇ βασι- LAN 2 € ΄ ,ὔ 2 ΄ LA 2 “ λίδι Πουλχερίχ ὑπηρετουμένων μία, θείῳ γεγενημένη χατάσχετος ἔρωτι ; 2 Ë ee , ἥ ; πρόσεισι τῷ διχχίῳ, ἁγίων αὐτῷ κομίζουσα λείψανα, λείψανον πάνζ A Ξ , ᾽ ἐν »* τῶς ὡς ἂν χαλὸν τῷ βίῳ γένοιτο χαὶ αὐτὴ, χαὶ τοῦ μονήρους ἐξαι- - = ΄ δι ῃ 3 ΄ ᾿ τοῦσα βίου τυχεῖν. Ο δὲ θείαν βούλησιν εἶναι χρίνας τὸ πρᾶγμα χαὶ ( ἐδέξχτο ταύτην χαὶ τόπον εἰς διαγωγὴν ἀφώρισε, Γυρίτην οὕτω χαλούμενον, σταδίου ὡς ἑνὸς τῆς χέλλης ἀπέχοντα, HA τὴ μελέτῃ τῶν ’ ΄Ν LA A Y - 3 LA 4 θείων γραφῶν ἐξεπαίδευε. Kai ἐπεὶ ζηλωτὴ ταῖς ἀρέταις χατεφάνη χαΐ τις ἑτέρα γυνὴ τὸν ἄνδρα καταλιποῦσα Ἰλοσμία φερωνύμως ὠνομασμένη τῷ ἁγίῳ προσῆλθε τὸν ἀσχητικὸν ἐπανελέσθαι βίον ποθοῦσα. ἂν δὲ Ἐν, τ᾿ = 7 ? ἜΝ ΟΣ LED Nes \ ἣν δὴ χαὶ αὐτὴν τῇ προτέρᾳ συνάψας ὁ μέγας χαλῶς ἐζεδίδασκχε. καὶ θηροτρόφου δέ τινος γύναιον τῷ χαλῷ τούτῳ ζήλῳ ῥωσθὲν ἐφ᾽ ὁμοίῳ . C2 3: Ψ ’ et [NI ΄ τρόπῳ ταῖς ἄλλαις τῷ παντίμῳ τούτῳ προσῆλθεν, ἅτις δὴ ταύταις συγχατελέγη καὶ συνηρίθμιητο. Καὶ nv ἡ τρίπλοχος αὕτη σειρὰ σφενὃ ΄ # 7 \ » 2 ΄ ᾽ 1 4 > ΄ όνι πίστεως βάλλουσα τὸν ἀρχέκακον τύραννον. Οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ ‘ \ ᾽ ΄ 3 ΝΣ »

χαὶ τὴν μοναχικὴν περιδολὴν ἀμφιέννυνται, τρυχίνοις ἐνδύμασιν ἐπωμίσι τε μέχρις αὐτῶν διηκούσαις ποδῶν σεμνῶς μάλα χατεσταλμιναι. Ἔχτοτε γοῦν at ἕτεραι πλεῖσται γυναῖχες τῷ ἁγίῳ προσήεσαν τῆς οἷν ͵ » ᾽ αὐτὴς ἐρῶσαι ταῖς Den πολιτείας, ὡς ὑπὲρ τὰς ἑθδομιήχοντα ἐν οὐ πολλῷ τῷ χρόϊνῳ ταύτας ἐπισυστῆναι, ὧν ἕνεχεν εὐχτήριον οἶκον ὁ χι ς ναι, μέγας Dee χαὶ χατοιχίάν Θεῷ do αὐταῖς due σε, Da ΠΝ ΒΝ» \ ῃ & “ω συνεχῶς αὐταῖς Ἔν ες τὸν λόγον τῆς ἀρετῆς XXX. — Ἐπεὶ δὲ δεῖ χαὶ αὐτὸν πῆς ὄντα τὸν βίον ἀπολιπεῖν περιπίπτει ΤῊΣ ἀῤῥωστίᾳ τινί" δέκα δὲ ἡμέραις ἐφ᾽ ὅλαις τῇ νόσῳ προσταλαιπωρεῖ, χαὶ οὕτως τὴν ψυχὴν εἰς χεῖρας τοῦ δεδωχότος παρέθετο. τ 5 » = ῃ - ᾽ = » - » - ΄ Ἣν οὖν ἰδεῖν τότε πλῆθος ἀνδρῶν εὐλαδῶν ἐχεῖσε συνηθροισμένων" οὐδὲ γυναῖκες ἀπελ ἀμπάνοντο, οὐ παῖδες, οὐ τὸ δοῦλον αὐτὸ, ἀλλ᾽ οὐδ᾽

» \ 7 » , AUTIAL TAVTOS ai τὸ χαλὸν ἐχείνου VAL. τῶν διδαχῶ ων ἀφυσάμεναι la

Ἐς \ Σ = ; τ Θεῷ ἑαυτὰς συνηρμόσαντο. Ψ αλμοῖς τοίνυν HA ὕμνοις δάχρυσ σι TE

θερμοῖς τὸ συνειλεγμιένον πλῆθος τὸν πόθον ἀφοσιώσαντες, πρὸς τὸν ἴ 9 LE] Φ

x af

XXXI. --- Καὶ νῦν ταῖς οὐρανίαις ἐναυλίζη σχηναῖς ὁ παγγέραστος τῶν μαχρῶν σου πόνων ἀπολαμδάνων τὰς ἀμοιθάς. Πρόστηθι τοίνυν χαὶ βασιλέως ἡμῶν τοῦ πιστοῦ, μέγιστα βραδεύων αὐτῷ τὰ κατ᾽ ἐναντίων ἐν μακρᾷ ζωῇ καὶ ἀπήμονι τρόπαια ἰσχυρὰ καὶ ἀχαταγώνιστα καὶ νίκαις πλείσταις ἐμπρέποντα᾽ χειρὶ σχέποις αὐτὸν τοῦ παντάναxroç Χριστοῦ χαὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐν ταῖς τῶν ἐχθρῶν συμπλοκαῖς, ἀγαλλίασιν αὐτῷ παρέχων καὶ εὐφροσύνην, χαὶ παθῶν ἀνώτερον συντηρῶν ψυχικῶν ὁμοῦ χαὶ σωματικῶν, ἡμέρας τε τῆς ἀνησπέρου συγχοινωνῆσαί σοι ποίησον αὐτὸν χαὶ υἱὸν ἀναδειχθῆναι φωτὸς, λαμπρότῆτος μετασχεῖν τῆς θείας, πάσης χαρᾶς ἐμφορηθῆναι τῆς οὐρανίου, χαὶ βασιλείας χαταξιωθῆναι Θεοῦ. Ὅτι αὐτῷ πρέπει ἡ δόξα καὶ τὸ

fs:

MONT SAINT-AUXENCE

Page 1