Filocolo, t. II, p
2. « Quum igitur juvenis Neapoli olim apud insignem atque venerabilem virum Andalô Nigrum januensem cœlorum motus et siderum, eo docente, perciperem.... » (De Casibus. 1. III,. c. i). Pour les autres références de Boccace à Andalô dans sa Genealogia el son Comenlo, voir 0. Hecker, Boccaccio-Funde, p. 270, E. H. Wilkins, Calmeta (Mod. lang. Notes, XXI) et P. Toynbee dans les Studii su G. Boccacclo, p. 144).