Virgile dit avec la même assurance
Fortunati ambo ! si quid mea carmioa possuot, Nulla diet iinquam memori tos eximet nvo. Dam d<MBU8 JËncœ eapitoll immobile taxum Accoiet, imperiumque pater Romanut habebtt.
(^iuftV2e, IX, T.446-i49.)
Lucain D*a pat M moins- ei^ressif t
0 laoer, et magnus vatam labor, omoia fato Eripis, et populis donas mortalibus aevum 1 Invidia sacrtp, Cassar, ne tan|çere famœ : Mam, si quid Latiis fas est promi Itère rousis. Quantum Smyrnsi durabunt ratis honores, Ventnri me, leque léger t : Pharsalia nostrm VÎTet, et a mllo tenebris damaabttur aevo.
(Phars., lX,T.»80-986.)
Les grands poëtes n^ont jamais hésité à parler de Timmortalité de leurs œuvres. Horace a dit aussi :
Ne forte credas interitura, qùœ Longe sonanlem nains ad Aufiduro,
LES LUSIADBS. GH. III (St. 154). G09
plus heureux qu'Alexandre, tu n'auras point à regretter, comme lui, le chantre d'Achille.
Non ante Tul|(«tM per «rtet, Verba loquor lociuidt flbovdif.
(Orf., IT.f; 1. 1-4.)
Et Ovide, à la fin du XV* Ufra d« MéUÊmorphoses ;
Jamque opus eiegi, qati Mt l«fk ira, née ignet, Née poterit ferrum, dm êdtti abolere YatosUt.
nomenqoe erit indélébile noatrum;
Qnaque patet domitis Romana potentia terris, Ore legar populi, perqoe omnia laecula fam«, Si quid liabent veri Tatum pranagia, Tivam