OI ΔΥῸ ΑΔΕΛΦΟΙ

Πραγμιατευτὴς κατέδαινεν ἀπὸ τὰ κορφοδούνια * Σέρνει μουλάρια δώδεκα, καὶ μούλαις δεκαπέντε. Καὶ χλέφτες τὸν ἀπάντησαν χαταμιεσῆς τοῦ δρόμου, Κ’ ἔπιασαν τὰ μουλάρια του, γιὰ νὰ τὰ ξεφορτώσουν᾽ δ. :9 “ A L \ 7 , \ ΄ à N à ἰδοῦν, μὴν ἔχῃ σιρμαγὲ χρυμιμένον ᾽σ τὰ GAXXUÉ του Κ᾽ αὐτὸς τοὺς παρακάλεσε νὰ μὴ τὰ ξεφορτώσουν. ἃ Lu i 4 x À ANT AY! μὴ τὰ ξεφορτόνετε τὰ ἔρημα μουλάρια :

A / \ / -ρ -- » Τὶ σάπηχαν τὰ στήθια μου, φορτῶντας, ξεφορτῶντας."- Κ᾽ ὁ καπετάνος θύμωσε,, στέχεται χαὶ τοῦ λέγει" « ἰδὲς τοῦ σχύλλου τὸν υἱὸν, τῆς κούρδας τὸ χοπέλε! » Δὲν χλαίει τὴν ζωΐτσαν Trou, μὸν κλαίει τὰ μουλάρια. » Ποῦ εἶστε, παλληχάρια μου ; φώναζ᾽ ὁ χαπετάνος" nn 1: Ν \ 3 \ 4 > / » Βαρεῖτέ τον μιὰν μαχαιριὰν, ᾽σ τὸν τόπον ν᾿ ἀπομείνῃ." — Κ᾽ αὐτοὶ τὸν ἐλυπήθηχαν. ὅτ᾽ ἦταν ἀνδρειωμένος. Κ᾽ ὁ καπετάνος χύθηχε σὰν τ᾽ ἄγριον λεοντάρι,

in \ = ? \ 9 ι ἀν ΡΝ Ἐδγαλε τὸ μαχαῖρι του, καὶ ᾽σ τὰ πλευρὰ τὸν πέρνει.

VIH.