MUNTANER. LXVII

οὐ πᾶσιν οἷς εἶχον Ξαυμάξειν τὸν ἄνδρα καὶ τί σθαι τὰ γιγνόμενα. Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τὸν ἥλιον αἴσχιστον φαίημεν ἂν, ὅτι νεφέλαι δὴ τινες ἔσθ᾽ ὅτ᾽ αὐτὸν περιΐσχουσιν" GX ἐκ τῆς φύσεως ἀμέλει τοῦτον κρινοῦμεν. καὶ τῶν ὀλύμπου πραγμάτων τὰ πρῶτα δώσομεν. Εἰδ᾽ ἀνθρώποις ἀεὶ, χατ᾽ Εὐριπίδην, ὁ μὲν πονηρὸς, οὐδὲν ἄλλο πλὴν χαχός" ὁ δ᾽ ἐσθλὸς ἐσθλὸς, οὐδὲ ξυμφορᾶς ὕπο φύσιν διέφθειρεν, ἀλλὰ χρηστὸς ἔστ᾽ αἐί' οὐχ ἄρα Χανδρηνὸς, χρηστός γεὼν ἐξαρχῆς, φύσιν ἂν εἴη διεφθαρχώς " ἀλλὰ χρηστὸς μὲν ἐστ᾽ ἀεὶ" πονηρὸς δὲ οὐκ ἔτι ὥσπερ αὖ τοὐναντίον, εἰ πονηρὸς ἐτύγχανεν ὧν, οὐχ ἂν χρηστὸς ἐγεγόνει, ἐπειδὴ. φησὶν, ὁ πονηρὸς οὐδὲν ἄλλο πλὴν κακός" ὥστ᾽ εἰ μὲν πονηρὸς, οὐ χρηστὸς, εἰ δὲ τῆς βε)τίστης μερίδος ὡς ἀληθῶς, τοῦ παντὸς ἔδει γεγονέναι τῆς φαύλη: πῶς οὖν ὁ αὑτὸς ἡμῖν χαὶ ἰ πονηρὸς χαὶ χρηστός; Καὶ νῦν μὲν αὐτὸν ἐπαινοῦμεν, νυν δὲ χαχίξζομεν, καὶ οὐχ αἰσχυνόμεθα αὐτοῖς ἡμῖν περιπίπτοντες ὥσπερ ἐν ἀξδηρξαις, ἢ Μαρωνίταις τοὺς λόγους ποιούμενοι: Σχόπει δὲ χακεῖνα, ὦ Baoded* εἰ μὲν βδελυρίας πάλαι τούτω προ-σῆκε καὶ τοῦ πονηροτάτου κόμματος ἄνθρωπο; ἦν, οὐχ ἃ νῦν ἐγκαλεῖται μόνον, ἀλλὰ καὶ Todd ἕτερα πρὸς τούτοις πρότερον εἴργαστο ἄν. Εἰ δὲ τὸν ἀεὶ χρόνον χρηστὸς vai ἐπιεικὴς, χαὶ τοῦ χαλοὺῦ ai δικαίου λόγον, εἴπερτις ἀνθρώπων, ἔθετο, οὔχουν ἔστ᾽ οὐδεὶς, ὃς πώποτ᾽ αὐτῷ δίχην ἀναισχυντίας εἰλήχει, τί τὰ μὴ προσήχοντα κατηγοροῦμεν αὐτοῦ, καὶ ἃ παντὶ μᾶλλον ἢ τούτῳ γωηνόμενα, καὶ οὐκ αἰσχυνόμεθα τὸν ἥλιον ἐσχάτης ἀγνωμοσύνης ποιούμενοι μάρτυρα, ὥσπερ ἂν εἰ καὶ Κέφαλον χαὶ Ἀριστοφῶντα πονηροῦ τις ἔχρινε βίου, οἷς χρηστότητος οὕτως ἐμέλησεν, ὡς οὐχ ὅπως ἀλλήλοις ἀμφισξητεῖν ἀρετῆς, ἀλλὰ καὶ παράϑειγμ᾽ αὑτοὺς εἶναι τοῖς ἄλλοις τρόπων χρηστῶν; Οὐ τοίνυν τὸ διαδεδλῆσθαι μόνον αὖ τὸς τοῦτο δεινὸν ἐπιεικῶς Χανδοηνῷ μηδὲν τοιοῦτον παρὰ πάντα πεπονθότι τὸν βίον, ἀλλὰ καὶ πολλῷ τούτου δεινότερον τὸ πάντα μὲν τὰ βε)τίω, πονηρὸν δ᾽ οὐδὲν αὐτῷ συνειδότα, καὶ πλείστους μὲν ἐπὶ τοῖς ἔργοις προσδοκῶντα ὑτεφάνους., πάντας δ᾽. ὡς εἰπεῖν, ϑαυμαστὰς ἔχοντα" ἔπειτ᾽