LE VITI

'που, εἴπερ οὗτος τἀναντία τούτων καὶ πεφυκὼς καὶ πολιτευόμενος. Etde βούλει καὶ οὕτως. Εἰ μὲν καλὸν ἡ ϑρασύτης, καὶ Χανδρηνὸς ἂν εὖ) τοιουτος ταύτῃ χρησάνμενος, οὗχουν αἰτίας ἀλλ᾽ ἐπαί-νῶν ἄξιος" εἰ δὲ αἴσχιστον μὲν τοῦτο καὶ μανίας ἐγγὺς, τοντο δὲ πάντες ὡς καλῷ κἀγαθῷ πάντα

ἁ βέλτιστα καὶ βούλονται καὶ συνεύχονται,, οὐχ ὁρῶ πῶς ἄν τινες μᾶλλον καταφανεῖς γένοιντο συχοφαντοῦντες, καὶ σφᾶς αὐτοὺς ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγουσιν ἐξελέγχοντες, ἃ μὴ ἔξεστι λέγοντες " καὶ ὃ pot ἄν τις ὑπὲρ αὗτου καὶ χατ᾽ αὐτῶν εὔξαιτο, ϑαυμαστότερον τοῦτον ταῖς αἰτίαις δει-χνύντες, ἢ εἰ πολλοῖς ἐχρῶντο κατ᾽ αὐτοῦ τοῖς éraivou. Πρῶτον μὲν γὰρ ἐν τῷ κατ᾽ αὐτου λέ- Jeu τούτους ἃ μὴ δεῖ, διανίστανται πάντες ὑπὲρ αὐτου λέγειν ἃ δεῖ" καὶ τούς γε oh τρεῖς τούτων φληνάφους ὁ τῶν ἐγκωμίων ἐσμὸς παρασύρει " καὶ οὐδεὶς ὃς οὐχ ὑπὲρ αὐτοῦ χαὶ κατ᾽ αὐτῶν γίνεται ῥήτωρ εὔπορος. ἔπειτα εἰ τοῖς διὰ βίου πονηροτάτοις οὖχ ἄν τις ἐγκαλέσαι κακίαν τῷ συντετηχέναι καθάπαξ, ἀκόλουθον ἂν εἴη χαὶ πᾶσα ἀνάγκη κατὰ τῆς ἑτέρας μερίδος, ἐάν τι σφαλῶσι μετ᾽ ἀληθείας χρῆσθαι τῇ γλώττῃ.

Οὔκουν οἷς μὲν αὐτὸν αἰτιῶνται, τούτοις ὡς ἔστι χρηστὸς βεδαιοῦσιν, οἷς δ᾽ où προσάγουσι πίστιν οἷς αἰτιῶνται, ἀλλ᾽ ἁπλῶς ἄνω χαὶ κάτω χωροῦσιν elxñ , τούτοις αὐτὸν οὐκ εἷς ἀναιτίους μόνον, ἀλλὰ καὶ λαμπροτέρους ἢ πρόσθεν τιθέντες, ὑπ᾽ αἰτίαν σφᾶς αὐτοὺς καθιστᾶσι, καὶ δίκην

NOTICE οὐχ ὅπως τοιοῦτον οὐδὲν ὑποστῆναι, ἀλλὰ xai |

ταύτην πὰρ᾽ αὑτῶν λαμβάνουσιν οὗ μεμπτὴν, τὸ καχοὶ καλῶς σφόδρα φανῆναι. Εἰ τοίνυν ὃ μὲν οὐκ αἰτιῶν ἀνώτερος μόνον, ἀλλὰ καὶ χρηστὸς παντάπασιν ὦπτο " οἱ δὲ, πονηροὶ χαὶ μιαροὶ καὶ σνχοφαντοῦντες ἀτεχνῶς διὰ πάντων ἠλέγχθησαν" πῶς οὐκ ἀνάγκη τὸν μὲν καὶ τιμᾶσθαι καὶ δω-ρεῶν ἀπολαύειν, καὶ μετὰ μείζονος ÿ πρόσθεν τοῦ σχήματος τοῖς πράγμασιν ὁμιλεῖν, τῶν τε εἵνεκα τρύπων., TOU τε καχῶς ἀκοῦσαι, τοὺς δὲ καὶ μισεῖσθαι καὶ δίκην ὑπέχειν τῆς βδελυρίας ; μᾶλλον δὲ τὴν γιγνομένην ἐὰν ὑπόσχωσιν" ὑφέξουσι δὲ εὖ οἴδα ὡς ἔδει γε καὶ πολλάκις" αὐτοί τε βελτίους ἔσονται τοῦ λοιποῦ, καὶ οὐδὲν ἔτ᾽ οἶμαι τῶν πάντων τοῖς αὐτοῖς ἐγχειρήσειν, εἰδὼς ἃ πείσεται" εἰ γὰρ, εἴ γ᾽ οἱ πρὸ τούτων ταὐτὰ πλημμελοῦντες ἐτιμωροῦντο, οὐκ ἄν οὗτοι ταῦτ᾽ ἔδρασαν, # που τούτων νυνὶ κολασθέντων, ἄλλος οὗ δράσει, εἰωθότων ὡς τὰ πολλὰ τῶν ἀνθρώπων, κἀν τοῖς χρηστοῖς xav τοῖς φαύλοις, παραδείγμᾶσι τοῖς φθάσασι χρῆσθαι. Σχόπει δὲ, ὦ βασι-λεῦ, ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος αἴτιος ἔσῃ ταῦτ᾽ εἰργασμένος" ἀρετήν τε γὰρ δόξεις περὶ πλείστου ποιεῖσθαι, καὶ συκοφαντίαν παροῦσαν μὲν ἀναιρεῖν, ἔσεσθαι δὲ μέλλουσαν ἴσχειν. Ταύτης δὲ γενομένης ἐκ μέσου,, συναπέσται μὲν καὶ ὁ λοιπὸς ὀρμαθὸς τῶν καχῶν, ἀντεισενεχθήσεται δὲ πᾶν τὸ βέλτιστον, εἴπερ τὸ συχοφαντίας ἀφεῖσθαι, κατὰ τὸν εἰρηκότα σοφὸν, ἀρετῆς ἐστ᾽ ἐφόδιον πάσης εἰ δὲ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἐπὶ σοῦ ταύτην εὐδαιμονήσαιεν αἱ πόλεις, καὶ γένοιντο πάντες χρηστοὶ, τοῦτο οὖν σοι μεῖζον ὅτου τις ἂν δή που καὶ pain. Καὶ οὔτε τὸ ξυμπάσης, ὡς εἰπεῖν. τῆς οἰχουμένης κρατεῖν πρᾶγμα τοσοῦτον, ὅθ᾽ ὑπὸ γῆν τε καὶ ὑπὲρ γῆν ἅπας χρυσὸς οὐκ ἀντάξιος ἀρετῆς. Ταῦτα μὲν οὖν, Θεοῦ διδόντος, ὦ βασιλεῦ, καὶ συμβουλομένου τάχισθ᾽ ὑπάρξαι. Οἱ δὲ, τί γὰρ δεῖ πλείω περὶ τούτων διεξιέναι ὡς εἶεν χαχοὶ ; εἰ μὲν ἐδεδούκοσαν τοὺς νόμους, οὐκ ἂν ταυτ᾽ ἔδρων παρὰ τοὺς

τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα συμπλάσαι, καὶ καχῶς εἰπεῖν ὃν ἔδει κατὰ νόμους καλῶς. εἴπερ μάλιστα (1) Var., σοῦ βουλομένου.

SUR RAMON MUNTANER

ἕντων " καὶ μήτε δικαστῶν ὀρθῶς δικαξόντων, (1) Var., ἄλλως.