NU À

ἔχουσιν ai τῶν βασιλέων ἀποθῆχαι.

14] ἠϊδοὺ co μυστήριον τῶν φιλοσόφων, χαὶ περὶ αὐτοῦ ἐξώρχισαν

ee EA ;

εῦμα τὸ σχοτεινὸν τὸ πλῆοες ματαιότ τος χαὶ ἀθυ ίας TO χρατοῦν τὰ |

Es Ν ἀπ τ τοῦ μὴ λευχανθῆναι χαὶ δέξασθαι τὸ χάλλος χαὶ τὴν χροιὰν

15] Ex’ ἂν δὲ αὐτὸ OOTE υτὴ φανῆνα!

soie TOTE φω-

πέὸ \ τίζεται MEOPA TO

» nf2 ù à ἣ

Ἔγειραι ἐξ “δου χαὶ ἀνάστηθι èx τοῦ τάφου, καὶ RL ἐχ τοῦ σχό- . Δ =

Tous ᾿ ἐνδέδυσαι ae πνευμάτωσιν χαὶ θείωσιν, ἐπειδὴ ἔφθαχεν χαὶ ἡ

1. ἀργύρου] S. de la lune εἴ de ᾿αγβεηῖ avec la finale ns MA A? ; σελήνης Ideler.

le ms. M (seul) figurent des signes inscrits en rouge au-dessus de certains

— χρυσὸν] S. de l'or et du soleil MAA* ; mots. Nous les indiquons. Signe du ἥλιον Ideler. — 4. θεῖον γὰρ Le. — 5. cinabre sur πνεῦμα. — τὸ γὰρ πν. χαλχὸν θείαν ἔχει Le. — 7. δεχόμενον Ideler. — (en signe) A; τὸ y. πν. τοῦ χαλχοῦ Le. — 9. σχοτεινοῦν χαὶ βρομοῦν πληροῖ Le. — 12. S. de μόλυδδος sur σώματι --- S. de l’ar-

ἐντεταγμένον Lc. — 13. οὕτω, ἐπὰν αὐτὸ

τὸ nv. τὸ σχοτεινοῦν Le. — 14. σχ. ἔχων A; σχ. ἔχειν Le. — 15. χαίρει À Le, ici

et p.suiv., 1. 1.

θειώσεως Α. — ἔφθ, καὶ ἢ φ.] πέφηχεν χαὶ χοὶ φωνὴ Le. — 20. Dans

gent sur ψυχὴ. — S. de l'or sur ἐν ᾧ. — S. du mercure après d., puis ὅς ἐστι χαὶ s. de l'or A. — Réd. de Le : ἣ ψυχὴ δὲ, ἢ δδράργυρός ἐστι, καὶ εἰς τὸν χρυσὸν τρ., χατεπεΐγουσα εἰς τ. ἀ. α. --- 21. ἐν χαρᾷ om. A.

— 22. 8. de θεῖον ἄθιχτον sur φωτὸς.

COMARIUS 297

9 , ΕΣ " A LE b] - LA

ἀνέχεται αὐτοῦ χωρισθῆναι ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ χαίρεται ἐν τῷ οἴχῳ SEA e Ἂ ἱν \ A

αὐτῆς, ὅτι καλύπτουσα αὐτὸ ἐν σχό- ([[. 78 1.) τει, εὗρεν αὐτὸ rer Ans- ΄ ΄ τς εὖ, αν re 2 δι »" ᾽ > \

ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ σκότος, χαὶ ἡνώθησαν πάντες ἐν ἀγάπη, τὸ σῶμα χαὶ ἡ x \ SRE +

ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦμα, χαὶ γεγόνασιν ἕν ἐν ᾧ χέχρυπται τὸ μυστήριον. Ev

δὲ τῷ συνεισελθεῖν αὐτὰ. ἐτελειώθη, τὸ τ ρρος kate ë £ τῷ GUVEIGE Jety αὐτὰ, ETEAELWUT TO μυστήριον, χα! T8 αγίσθη ο A

ὰ "παπὰς «ὦ EUR ΠΡ ο CU à) αὐτοὺς ἥνωσεν χαὶ μετεδαλεν χαὶ ἐχ TO

, - : VE TV AN - À , NA A \ al »

νάτου εἰς ζωήν ᾿ χαὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺς θείαν δόξαν πνευματικὴν, ἣν οὐχ “- N \ er - - ΄, “ ’ \ ἐνεδύσχοντο TO πρὶν, ὅτι ἐν αὐτοῖς χέχρυπται ὅλον τὸ μυστήριον, χαὶ

ΕΞ : ON τ κ᾿ 5 Ν ’ -θεῖον ἀναλλοίωτον ὑπάρχει ᾿ διὰ γὰρ τῆς ἀνδρείας αὐτῶν συνεισέρ ρχον-

ται ἀλλήλοις τὰ σώματα, ἐξερχόμενα ἐκ τῆς γῆς ἐνδύονται φῶς χαὶ 24 θεῖ NT 2 ἃ Des ; ὁόξαν θεῖαν, ἐπειδὴ NE δ προς χατὰ φύσιν χαὶ ἠλλοιώθησαν τοῖς σχή-

nov. Ἡ γαστὴρ γὰρ

R [ON SX Cr A < [Ὁ (= Q+ — < [QE à ἘΝ Ω = Ὡ ns Ν Oo Ct O2 re] (= ον»

ES) ῃ LS ῶ Ἶ Ὁ a]

1. ἔτι] ποτε Le. — 2. τοῦτο πεπληρωμένον τὸς À Lc. -- 14. χαὶ nv. Lc. — 15. A Lc.— 4. τὸ θείοτατον φῶς A. — 4. χαὶ ἐνεδι δύσχοντο M; ἐνδύθησαν A; ἐνεδύθησαν

ἣν. om. À Lc. — 7. συνελθεῖν Α. --- αὐτῶ πρότερον 1. --- ΤΙ συνερχ. Le. — 17. χαὶ À; αὐτοὺς Le. — 8. οἶχος καὶ ἐπληρώθη A. ἔξερχ. Le. — 19. Réd. de Le : ἐξ ἅ. ἐξ. — ἀνδρίαντας πλήροις o. A; ὃ ἀνδριὰς χαὶ ἐχ τῆς γαστρὸς τοῦ πυρὸς, χαὶ ἐξ αὐτῆς Lc.— θειότητος Lc.— S. de θεῖον ἄθ. sur ἐνέδ. δόξαν, 2. α. ἤν. αὐτοὺς. — 20. 5. de πῦρ. --- 9. ἥνωσεν] ἴωσεν A. --- χαὶ μετέδαλε θεῖον &0. sur πυρὸς. — 231. ἢ εἰχὼν] ὃ οἶχος αὐτοὺς Le. --- 58. de ἰόχαλχος sur γαστρὸς. τῷ σώμ. nai τῇ À. Τὴ τῷ πν. Le. --- 22. — ὅθεν αὐτοὶ ἐξῆλθον Le. — 11. F.1. ὁμοίως. S. de θεῖον 8. sur πῦρ. — S. du mercure — Double 5. du mercure sur ὑδάτων sur ὕδατι et sur épi. — 23. ὅμως M. — — yat ἐχ τοῦ ἀέρος Om. A. — 12. αὐτὸ] S. de l’Écrevisse sur χοῦς.

\ 1 © x κα \ \ A Ν \ τοῦ ὕδατος, καὶ τὸ πῦρ χαὶ τὸ ὕδωρ μετὰ τοῦ χοῦς, χαὶ TO ὕδωρ μετὰ

NE NEn er el » D - \ » - 4 = Ne τοῦ ἀέρος, χαὶ ἐγένοντο ἕν. Ex γὰρ βοτανῶν χαὶ αἰθαλῶν γέγονε τὸ ἕν, ral ἐκ φύσεως χαὶ ἀπὸ θείου θεῖον γέγονεν, ἐνθηρεῦον πᾶσαν φύσιν χαὶ χρατοῦν. Ἰδοὺ ἐχράτησαν αἱ φύσεις τὰς φύσεις χαὶ ἐνίκησαν, χαὶ διὰ ποῦτο ἀλλοιοῦσι τὰς φύσεις. χαὶ τὰ σώματα, χαὶ πάντα ἐκ τῆς φύσεως αὐτῶν, ἐπειδὴ εἰσῆλθεν ὃ φεύγων εἰς τὸν μὴ φεύγοντα, καὶ ὃ χρατῶν εἰς τὸν μὴ χρατοῦντα, χαὶ ἀλλήλοις ἡνώθησαν.

17| Τοῦτο τὸ μυστήριον [Ὁ] ἐμάθομεν, ἀδελφοὶ, ἐκ θεοῦ nai Ex τοῦ

€ = © 7: “ » © πατρὸς ἡμῶν Κομαρίου τοῦ ἀρχαίου. Ἰδοὺ εἶπον ὑμῖν, ἀδελφοὶ, πᾶσαν A NZ ᾿ ΠΝ ΕΣ x -ἢ = ἌΡΕΙ Ἐ τὴν ἀλήθειαν χεχρυμμένην παρὰ πολλῶν σοφῶν χαὶ προφητῶν. Φ \ δι \ sea ΄ L Ζ CHOSES C1 Ki , ασὶν δὲ πρὸς αὐτὴν οἱ φιλόσοφοι * ἐξέστησας ἡμᾶς, ὦ Ἀλεοπάτρα, εἰς ὃ λελάληκας ἡμῖν ᾿ μαχαρία γὰρ ὑπάρχει À σε βαστάσασα χοιλία.

\ LA

Kai φησιν ὃ σοφός ᾿ Εἰπὲ ἡμῖν, ὦ Κλεοπάτρα, χαὶ τοῦτο : διὰ σί

EX onot Κλεοπάτρα * Καλῶς τεθείκασιν αὐτὴν οἱ φιλόσοφοι, ὡς

3 ἢ - ge NS = \ ΄ - ; , NS US / ἐτέθη εχ τοὺ οημιουργοῦ χαι ὀὁεσποόοτοῦ TWY ἀπᾶντων. Καὶ LOOU λέγω

1. S. du mercure sur ὕδατος et sur le second ὕδωρ. --- 5. du cinabre sur πῦρ. --- S. de l'Écrevisse sur χοὸς. — 2. S. du cinabre sur ἀέρος et sur αἰθαλῶν. — ἀέρος χοὸς Le. — 3. φύσεων M.— γεγόνασιν M.

— 4. yat ἴδου Le. — 5. τὰ ἐχ τ. φ. Le. — 6. S. du merc. sur φεύγων. — εἰς τὸ μὴ φεῦγον... εἰς τὸ μὴ χρατοῦν Lc. --- 5. de l'or sur φεύγοντα, — 5, de θεῖον ἄθ. sur χρατῶν. — ὃ. τοῦτο γὰρ τὸ μυστ. À. — 9.

χομερίου M; χομαρίου (Ἰζωμαρίου Le) τοῦ

φιλοσόφου χαὶ ἀρχιερέως À Le. --- ὑμῖν, χὰ πιστεύσατε, ἀδ., τὴν #. π. ἀλ. À Lc. — 10:

χαὶ συνετῶν προφητῶν Le. — 19. φασὶν] εἶπον Το. --- 18. εἰς ἃ λελ. Lo.— ἡμᾶς M. --- καὶ par. γὰρ Le. --- 14. À mg.:ns.du merc.

surmonté de μ. — 15. τὰ ὑπ᾿ ἐμοῦ λαληθέντα A. — 19, εἶτά φησιν Le. --- 6 φιλόσοφος A Le.— 20. σώματα M; σῶμα γὰρ Le. — ὥσπερ γὰρ Α. — 22. Réd. de Le : xat of πύργο: χαὶ αἱ παρ. ἄνωθεν αὐτῆς εἰσιν ἐνδοξ, - 28. φησὶ δὲ n KA. A; om. Le.

COMARIUS 299

ἕν χλωραίνει, καὶ ἄλλο οὐ χλωραίνει, ἕν En A

\ a Li ΄. Δ ᾽ - 9. - YU τιχὸν, καὶ ἕν χριτιχὸν, ἕν χρατοῦν, χαὶ ἕν ἀναχωροῦν ᾿ χαὶ ἐν τῷ ἀπαν-

Ne Ὁ { He UGS ἢ πέξας πὸ χαὶ ἐν τῷ ἑτέρῳ χαταγλαΐζει. Καὶ γίνεται μία φύσις ἣ πάσας τὰς φύ- , τὶ \ à -" -" πο σεις θηρεύουσα χαὶ χρατοῦσα, χαὶ αὐτὸ τὸ ἕν νιχᾷ πᾶσαν φύσιν τὴν τοί pa 2 » = S » ee EN πυρὸς χαὶ τοῦ χοὸς, χαὶ ἀλλοιοῖ πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτοῦ. Kai ἰδοὺ

TO ὧν td Q [UE