‹ Collection des anciens alchimistes grecs (volume 2)Chapitre 182 sur 349 · V.i. — ΠΕΡῚ THE TIMIOTATHS ΚΑΙ ΠΟΛΥΦΗΜΟΥ͂ ΧΡΥΣΟΧΟΙΚΗΣ · texte numérisé non relu

V.i. — ΠΕΡῚ THE TIMIOTATHS ΚΑΙ ΠΟΛΥΦΗΜΟΥ͂ ΧΡΥΣΟΧΟΙΚΗΣ

Transcrit sur À, f. 280 r., seul manuscrit connu. (Quelques articles dans Laur.). — Sauf indication spéciale, toutes les leçons rejetées en note sont celles du ms., remplacées dans le texte par des corrections conjecturales.

1] ΠΕΡῚ TOY AATAPISAT TO XPYSION. — Λαδὼν ἅλας θαλάσσιον, θὲς εἰς τρυγίαν στερρὸν χαὶ φίμωσον αὐτὸν ἄνωθεν, καὶ θὲς ἐντὸς πύραν ἕως οὗ va an ᾿ χαὶ θὲς χαμπανοῦ ἅλας 6 μέρη χεχοσχινισ-

2 5 \ : Ἐ 1N f 280 τς \ x x 4 \ LE A μένον, χαὶ xepauionv (F. 2 V.) χεχοσχινισμένον τὸ τρίτον, χαὶ

Ν \ Ω 75 PIN \ \ ë \ πλάγια σταυροειδῶς, χαὶ βάλε 6 σίδηρα, καὶ θὲς τὰ γάστρια μετὰ τὸ

\ , - \ V, χα! ποιῆσον EL τῆς χύτρας τον

3. Presque tous les titres sont écrits Lire χρυσάφιν, et, généralement, ἵν, en rubrique. — Ce morceau est rédigé forme byzantine, là où la finale ἣν en grec byzantin. — 4. στερὼν. — 5. Ε΄. appartient à un mot neutre. — 8. ἕνῃ] 1. πυρὰν (ici et presque partout). — ναχαΐ. ἕνα!. — 9. φούρνελον, ici et presque par-

— 6.0 τρίτον] F. 1. τρίς 9 — 7. χρυσαφὴν] tout. — ψειθῆ. — 13. ἐξειδαίνη. — ἔπλησον.

᾿ 14 “ ΄ \ 2 NN χαὶ ἀγωνίζου ἵνα ψήνηται τὸ χρυσίον ‘ à δὲ Eve τὸ χρυσίον χέντρον,

, IN 02 = Ν x et , ον πᾶλιν ἐπὶ τὴν αὔριον μάλαξον τὸ χεραμίδιν μετὰ ἅλας, χαὶ πάλιν ἂς

2] ΒΙΣ TO AATAPISAI ΑΡΓΥ͂ΡΟΝ. -- Tloinoov χωνὶ μετὰ τέφρας χαὶ χεράμου χοσχινισμένου, χαὶ θὲς ἄσημον λίτραν α΄ ἐν τῷ χωνίῳ " χαὶ χατάχοψον λίτραν μόλιῤδον, χαὶ βάλε ἐν τῷ χωνίῳ ὀλίγον, χαὶ

SE

Là χαὶ ἔχτοτε ποίησον

ὥστε va Ψψυχρανθοῦν ἐφ᾽ ἑαυτοῖς βράζωντες ᾿ εἶθ᾽ οὕτως ἄρον αὐτὸ, χαὶ θὲς ἐν χωνίῳ, χαὶ λύσον αὐτὸ ἐν πυρὶ, χαὶ χύσον ὡς θέλεις. : :

9] EPMHNEIA TOY ΧΡΥΣΏΜΑΤΟΣ. -- Λαῤὼν χρυσίον ἐξάγιον α΄,

, 12 , SN s = χρυσίου va moon ὥρα πατὲρ ἡμῶν. Kai βάλλων διάργυρον ἐν τᾷ ' '

\ 1 » \ τς 4 Ὁ \ \ FAN "»

χωνίῳ, LOL UISOY, χα αρον απὸ τοῦ TU206 χαι βαλὼν υοὼρ εις \ ” SAN \ © 3 CES

e S \ \ FAN \ ἐρῶν ὑδράργυρον ἕτερον, θὲς αὐτὸ εἰς τὸ ὕδωρ τοῦ χογχυλίου, καὶ διαργύρωσον τὸν ἄσημον χαὶ μετὰ νεραντζίου. Kai τότε χρύσωσαι

7 CESSE - ΤΑΝ αὐτὸ με τὸ Π τ τήριον. Καὶ βαλὼν αὐτὸ ἐν τῇ πύρα, ἄρον αὐτὸ à

, D 7 , Ἂν χαὶ τρίψον [[. 281 r.) μετὰ βρούτζον χοιρείαν. Kai πάλιν βαλὼν » 3 ΄ x , ΄ “ EAN αὐτὸ ἐν τῇ πύρα χατὰ € χαὶ (΄ φόρας, χαὶ ὅταν ἴδης τὴν χρόαν ͵ δ 4 —

“» \ \ , A \ “- FAN αὐτὸ, χαὶ πάλιν πυρώσας, θὲς ἐν τῷ ὕδατι.

Δ] ΧΡΥΣΟΜΑΝ AAAON KAATIOTON. — Χύσον ἄργυρον εἰς ὀιγλοχύτην,

14 5! LA = 2 »

\ Se NES ἢ CES ’ Et D χὰ εν set ξ τον GU2T NY εἰς πασᾶν φορῶν Ὁ ἢ dis {0 οὕτως οινισον αὐτο με

1. Ψψήνηται] Forme altérée de ψαίνυμι ? — 8. ἀφ᾿ ᾿ ἑαυτοῖς. -- 9. αὐτῶ. --- 12. σφήρισον. — ἢ] Ε΄ Le. —3.F. suppl. ἕως ὥρας - 17. δαλὼν] Εἰ. Ἰ. λαθὼν. --- 18. χρύσοσε. --- «πατὲρ ἡμῶν». Cp. plus loin, notamment 21. χρείαν. — 22. ἐξεδένη, presque par- $ 30. — 7. asépaïer, forme byzantine de tout, — 25. λαγαρισμένον]. Le néogrec l'impératif de f Ξράζω. — Dans le manus- supprime le redoublement du parfait. crit, ἄς, va et ue sont toujours dépourvus — αὐτῶ. --- 26. σήοτην. — β' ἢ y'] EF. 1. δὲς

d’accent et adjoints au mot qui les suit. ἢ τρίς.

« » n , A U = \ ῥινάριν OXUATKNVOV τῶν χαὶ χοπάνισον τὸ γρυσάφην λεπτὸν, ἵνα "“ " ’ s , = \ " À ss, Evn μάλαγμα. Εἶπα θὲς τὸ πέταλον ἐπάνω εἰς τὸν ἄσημον " xai τυλίξας - 4 x ΄ , ’ C4 = K \ " ὃ μετὰ ῥαμματίου, χαὶ θὲς ἐν τῇ πύρα ὥστε ἐρυθριᾶν. Καὶ ἄρον

« LA "» -Ὸ σθλίξωσον χατὰ + φοράς * χαὶ ἔχτοτε σύρε νέμαν ἐν τῷ συρταρίῳ.

[HNEIA ΕἸΣ ΤῊΝ ETKOWIN, --- ζ(Λαῤὼν» ἄσημον λαγαρισ

΄ 1 ol ιν SU ἢ " Ξι \ DTAN μένον μέρη 6 , βαλὼν αὐτὰ εἰς χωνὴν ἔσω ἐν τῷ πυρὶ, καὶ ἀνάδευσον NN

\ , \ ’ 5 το χωνίον ! μετὰ π ων προθάτου, και νὰ θέσης τὴν τελφὴν ἐχεί νὴν τὴν - x 5 597 CR Vas TT ENT = \ ΄ Me 0) RE προς ὀλίγον ὀλίγην, UOTE νὰ εζςεῦ 0 ATU.SS χαι τότε

η 7 Sa RES , ΠΡ ας ὑμῶν τ τεῦ ὁ ἔτ ον ΕΣ ἄλε εἰς τὸ γχωνίον τρίψον τεάφην ἕτεραν εἰς ἕτερον γωνίον, χαὶ

SRE ἢ >: L AA ΞΕ πώμασον χαλῶς ἔως τὴν μέσην χαὶ χύσον αὖται μέσον, χαὶ πότε

τρίψον ἐν τῇ dx χιώνη " χαὶ θὲς ἐν τῇ χογχύλη, καὶ πλύνον χαλῶς. Ὶ [

ῃ Va LA . ἜΣ Es = ἢ τοῦ χρυσαφίου μετὰ σαπουνίου: χαὶ με τζαπαριχόν * χαὶ θὲς ἐν τῇ

» ς "- r P ΄ Le] ET χάλαμον, χαὶ με 7.7.9 οὔουνον ὕστερον χαὶ μιε ἘΠ ἐν

MHNEIA TOY ΣΜΑΡΔΟΥ͂, — Τροίψον λεπτὰ τὸν ou

Qτὸ SE © ον»

a-[f. 281 v. χμώνη, χαὶ θὲς εἰς χογχύλην * χαὶ πλύνον ne Εἶτα

L= 2 τῷ Δ A = , : δ δ = βάλε ἐν τῷ γλύμματ' * θὲς αὐτὸ ἐν τῇ πύρα ἐν φουρνελλίῳ σιδηροῦν ᾿ A x 3 ! 3 s 7 ἘΝ τω Di \ 1 χαθὼς χαὶ τὴν ἔγχοψιν ἐν φουρνελλίῳ ᾿ ἔστω δὲ τὸ φουρνέλλιον Ν ἘΣ = NS = \ ᾿Ξ , \ 107120! ν TETLAOY LAUTOCELGOS χαι ZOGXLVOELCO TETONU.EVOV χα!

PIN \ : = x PQ EVE YO αὐτὸ, τρίψον, στε τος TOY ἀσημον μεσιιρειν μετα ολιῦοου

4 l Do: i 0 4 D. ΄ = , ἈΝ, GEUTESOY ὁ TU.7.200€ [ :

1. Ψιλὸν] ὑψηλὸν, ici et partout. — 2, | l'encre noire «y au-dessus de αρ. — τ' λύξας. — 3. ῥαματίου. — ἐρυθρίαν. — 4, cuapèoy] même surcharge, de 1'e main ξλιάχονον] À rapprocher de latozovia? —- comme l’autre. Corr. conj. (M. B.). — ὅ + — 6. σήρε. --- F. 1. νέμαν (pour 21. γλύματι. — φουρνελίω ici et partout. γέμα). — σηρταρίω. — © et 22. ἔγχαψην. — 22. χαθὼς] Ε΄. 1. χατθεὶς. — Fi] εἰς — 14. μόλιδδον. --- 15. F.1. γλυφθησόμενον. τόδε ie 24. EF. 1. ἐνεγχὼν. — 25.

— 17. F. 1. ἐχδαλὼν. — 19. σμάρδου et, à | ou4900<] σμάραγδος. Corr. con). (M. B.).

7] EPMHNEIA TOY ΣΑΠΟΥΝΙΟΥ͂. --- Τρίψον ἅλας, nai μίξον ὄξει σάπωνον. Λείωσον χαλῶς, χαὶ θὲς ἐν τ τῇ πύρα, ὥστε νὰ χαῇ εἰς τρυγείαν στερρόν ᾿ χαὶ πάλιν θὲς τρυγείαν ἐν τῇ πύρα ἂς a) χαλῶς. Εἶτα Se \ ot 2 A "2 ζύγισον αὐτὸ, χαὶ θὲς μέρη 6 τρυγείαν χεχαυμένην χαὶ ἕν ἅλας

Oxs \ χαὶ βχλὼν αὐτὸ €

αλᾶσσιον ᾿ HAL PAAWY αὐτὸ €

8] EPMHNEIA ETEPOY ΣΑΠΟΥΝΙΟΥ͂, — Auf σαπούνην, λείωσον

χαλῶς μετὰ ἅλατος πολλοῦ. Εἶτα θὲς ἐν τῷ πυρὶ εἰς τρυγείαν στερρὸν, - " A Ἃ , » “ ΕῚ ᾿ LA LA

χαὶ ἀνάδευσον ὥστε va χαῆ, οὐχὶ τελεία, ἀλλ᾿ ὥστε ἐν ἀγγείῳ ἄλλῳ Ὶ :

λα νειή ἐσ ου ΙΚζαὶ toc Mona τοὶ core ἢ ὔδατος

λάμψει μέσον. Καὶ ἔχτοτε ἄρον αὐτὸ, χαὶ τρίψας, λείωσον meû ᾿ὕδατος,

[Qi “\

9] EPMHNEIA ΤῊΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ͂Σ ΚΟΛΛΗΣΕῺΣ, — Λαδὼν χρυσάφην

* χαὶ χύσον "» ra Ἂς LA

“ Ὧν 5» Ὁ κ. « ἈΝ Ἧ , \ ! = \ ΄ « εἰ δὲ ἔστι yovopà ἣ δουλεία, ποίησον τὸ πέταλον, χαὶ χόλλησον μετὰ

πανιοὺ χαάμνοῦ μέρη P » χαὶ μετὰ ὕελον βοράχη NY πὸ τρίτον.

10] ΠΕΡῚ ΤῊΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ͂Σ ΚΟΛΛΗΣΕΩ͂Σ THE APIYPHE. — Λαξὼν,

ἘΞ ἈΠ CN ns) x CY ’ ES LA Ve ἃ "Ὁ » »

σημὴν, σολόϊα παλαιὰ αἴ Ὑ γχάλχομαν χόχχινον ἕξαγ. αὐ * μῖζον αὐτὰ Ὁ , \ ΄, ss ; Η Ξ SNL

11] AAAH EPMHNEIA ΤῊΣ ἈΡΓΥΡΟΚΟΛΛΉΣΕΩΣ, — Λαβὼν ἀσήμην ἑξάγια γ΄, οἷον ἀσήμιην θέλης ποιῆσαι " χαὶ χάλχομαν G* 6" : θές τὰ εἰς

, - = Æ 7 “" " , χωνίον ἐν τῷ πυρὶ, ὥστε va λυθοῦν. τως EATOTE nus χασσίτερον ἊΣ 0€

Γι Le É \ À ! . Η , \ , \ ΄ - “ἴα ‘ χαὶ θὲς μέσον εἰς τὸ χωνίον, χαὶ ἀνάδευσον, χαὶ χύσον εἰς 2. za, presque partout. —6. σαπούνη- χαυμένου (M. B.). — 21. F. 1. καὶ ἂν ἔχης. 50v. —7. F. 1. σαπούνιν, ici et plus loin. 22. F. 1. εἰ δὲ, — 26. Lire χάλχωμα,, — 15. À mg. : γρυσόχολλαν. --- 18, F. 1. et ainsi des autres mots neutres en av.

ι » ’ \ ΄ A LA ἀχμώνη, χαὶ σαπούνισον, χαὶ χόλλησον.

19] ETEPA ΚΟΛΛΗΣΙΣ TAXYTATH, H ΑΛΆΜΑΡΣΑ. — Λαδὼν χάλχομαν χόχχινον χαὶ ποντιχοφάρμαχον χόχχινον ὅσον τὰ β΄, χαὶ τρυγίαν

’΄ €. “ LA x νἊ οἴνου οὐχὶ τόσον * θὲς πάντων τὰ εἴδη, χαὶ πάτον τὸ χάλχομαν, χαὶ τὸ { ν, χαὶ φίμωσον

τ τρίψον εἰς μάρμαρ ΒΞ, { > Ἂ = Ν 5 PU ’ DE = A ’ "Es DAT τὸ ywvioy ταυλοειδῶς, ἢ ποίησον μίαν ὀπὴν εἰς τὴν μέσην. ᾿ὕστω δὲ

ἱ ΄ ΄ δι “ w NA > C4 λεπτότατον χεχομμένον τὸ χάλχομαν. Ἔστω δὲ ἡ ὀπὴ uixoù ὥσπερ πο Ἰθλίου ἄνωθεν ἵνα ἐξεδαίνη ὃ καπνός. 'ἥπειτα ἄρας, εν εἰς ὁ ἃ

Page 1