‹ Collection des anciens alchimistes grecs (volume 2)Chapitre 243 sur 349 · L'ANONYME · texte numérisé non relu

L'ANONYME

9] Ὅ SX roirne rrbrne τῆς ἀσχύήσεως χαὶ ns ὡς οἷόν re " ΩΝ ε JC τριτος 120 JS ν 5 SANTE ν Er ως οἷον TE ou λελυμένα ὕδατι, βαλλόμενα ἐν τρουλλίῳ * τοιοῦτον γὰρ διαλελυμένον,

ὃ NN

un διαλανθάνη

ριχείας - χαὶ PRE ροῦται χαὶ συνίσταται, χαὶ

[LELOU μένων

nr. ὡς χαὶ ἐν

« - LA A “-Ὁ ἡμῶν, ἵνα UN χαπὶ à ἡμῶν, ἵνα μὴ χαπ νισθῇ

A τ“ , [4 Éwuos τῆς ἀσχήσεως γίνεται, ἵνα NA A ε A δι δὲ χαὶ ὃ βωμὸς σωληνοειδὴς,

ἐπιδεχόμενος ἐπὶ διπλώματος LA “

ὄμενον, ἵνα μὴ noir Kai πιτείνομεν ταύτην ἕως ὡρῶν ἕξ ᾿

IN , ε »"᾿ e διηρμιηνεύθη, ὡς ἔλεγεν

Epuñs « ὅσα δύνη ταριχεῦσαι χαὶ πλῦναι, ἕως ἀφεὶς αὐτὰ ἐν ᾽ ’ “ δ, ΚΝ

ἀφίεται ἐν Even ἀποχείμενα χατὰ τὴν ἄσχησιν, διὰ τὸ περι-

1. ἕως ἂν E. — 3. M mg. : γ΄. — ὡς οἷόντε ὠὰ λελυμένα] ἕως οὗ ἰοῦται διαλελυμένον A; ἕως ἂν ἰῶται διαλ. E. — 4.

Ε. — τρουλίω M (ici et partout avec un seul À.) — 5. γινόμενον om. AE. — ὡς χαὶ] ὥσπερ γὰρ χαὶ À; χαὶ Ε΄. — 6. τῶ δέλω ? αὐτῷ Α. --- χαὶ (ὥς om.)

RARE τ διπλάσιον χαὶ χατ AN au DEMO : ἢ FUN ἐν ϑαλίνῳ ἀγγείῳ διπλασίῳ σὺν τῷ αὐτοῦ

dé Β΄. 1. ὡς χαὶ ἐν τ δελῷ δ: Fr ἘΠ --

τρουλλίῳ τίθεται χαὶ ἐν αὐτῷ ἀφίετα σφεροῦτα: M. --- 7. onu. ἡμῶν] σημειούται] γίνεσθα: A: γίνεσθαι ἔστω E.

-- 18. ne καὶ

ΑΕ. — ταύτην om. E. — 14. περι-φύχεσθαι (ἐῶμεν περιψ. Ε) AE. 15. F.

1. τούτῳ γὰρ διηρμηνεύθη ὃ ἔλε a Ses — 16. ὅσα ἂν AE. — ἕως ἂν ἀφῆς AE. —

Cp. Olympiodore, $ 1, ci-dessus, p. 70, 1. 1. — 18. ταρίχευε ΑΕ. — ἀποχεομένων E, f. mel. — ἐρύθρων (κατὰ om.) A; ἐρυθρῶν τῶν πλύνσεων E. — 19. ἄφες αὐτὰ E.

— 20. αὐτὰ E. — 21. χαὶ τὸ ψυχρὸν] za τὸ ξηρὸν χαὶ (τὸ add. E) ψυχρὸν. AE. --- καὶ ὥσπερ] ὥσπερ γὰρ Ε.

To

μὴ γένηται. Φιλεῖ δὲ ([. 79 pr.) καὶ Θεὸς τὸν σοφῶς συζῶντα ᾿ ἣ

Ἄν ν » = γράψαντες, τανῦν σφραγίζομεν, δοξάζοντες χαὶ εὐ Χαβερ τοῦντες χαὶ LA

LA εὐλογοῦντες τὸν πάντα τῇ αὐτοῦ σοφία. σοφῶς γενέσθαι εὐδοχήσαντα, We δι © , - \ EE χαὶ ἡμῖν δὲ δωρησάμενον διανοεῖσθαι ἐν τούτοις Θεὸν, ἐν Tati, υἱῷ ἁ

1. τοῦ ψυχροῦ A. --- διὰ om. E.—2. τάσεις (διαστάσεως E) θεωρ. AE. — 18. οὐδεὶς σύνθημα, ὦ ἄνθρωπε AE (ὠὸν lu ὦ ἄνε 9). --- οὐδὲν E. --- 14. γένηται] ποιήσει AE. F. 1. 3. χατὰ μὲν τῶν φίλοσ. À; χατὰ τοὺς φιλο- γεγένηται. --- ὃ Θεὸς AE. --- τὸν σ. σ.] τὸν

σόφους Ε. --- τὸ θερμὸν ΑΕ. --- τὸ χάτω τῆς σοφίας À; τὸν τῇ σοφίᾳ E. --- σοφίζωντα πυρῶδες AE. — ἄμφω] F. 1. ἀπὸ. — ἐκ τῆς À; σοφιζόμενον E. —F, 1. τὸν «τοῖς» σοφοῖς αὐτῆς χράσεως συνίσταντα: E.— χαὶ συν. γεν. συζῶντα. Cp. Proverbes, x, 20. — om. AE. — 4. τρέφετα: δὲ τὸ 2 20 τὸ χάτω 15. ἣ ἀμέλεια] χαὶ μὴ ἐν ἀμελεία τὰ πάντα (κάτωϑεν E) τὸ (om. E) ἀερῶδες ΑΕ. --- ὃ, ἔχοντα E. — ἀνὴρ — οὐδὲν om. E. Haba- F. 1. τῷ χατὰ... — οὐ γὰρ ΕΝ χρὴ Ε. cuc, IL, 5. — 16. χαὶ ταῦτα τοίνυν ὡς εἰς — 6. ὑπάρχε: χαὶ ὡς θ. E.—7. ai τὸ στερεὸν ὑμετέραν ἄναμ. La. — ἀνάμνησιν om. E σ. προθεωροῦνται Ε΄. — ἄστηχον (f. 1. &sto:- seul, qui a peutêtre été copié sur La. 10v?)] χάτογον λευχαίνεται AE. — 8. αἰτησίῳ — 17. εὐχ. καὶ ὑμνοῦντες τὸν τοὺς βουλομένους ΔΕ. --- τὸ 0. χαὶ τὸ ψυχρὸν E. --- 10. νυχτὸς εἶναι σόφους σοφίζοντα καὶ ἡμῖν δωρούμενον φαίνεται E. — IL. οἵλ, τὸ πρᾶγμα τὸ π. €. διαν. E. --- 18. F. 1. αὑτοῦ. — 19. χαὶ

-πτξο οὐ ἐπεχτείνε: E.— 19. τοιαύτης dras- υἱῷ .- . λατο. — χτίσεως OU DA ΔΕ. ---ξογ Ε 12 ὑτης ὃ ἰῷ AE 20. λατι om. Ε

424 COMMENTATEURS — L'ANONYME L αὐτοῦ χτίσεως, νῦν χαὶ ἀεὶ χαὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ᾿

VI. χιν. — TOY AYTOY ANEIIITPAGOY ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ͂ ΚΑΤᾺ AKOAOYOIAN XPHÈEQË EMPAINON 5 ΤῸ ΤῊΣ XPYDOIIOIAË ZYNEIITYTMENON ΣΥΝ 6EQ Transcrit sur M, f. 70 τ. — Collationné sur A, f. 163 r.; — sur K (copie directe

de ΑἹ, ἢ. 44 r.; — sur ἘΞ (partie écrite par le copiste de La, Ὁ. c), f. 214 τ΄; — sur La, p. 183 (mêmes variantes que dans E).

ἊΝ “- , <a , Le , N - 10 δυνάμεως ἐνεργείας τὴν παροῦσαν ποίησιν γινομένην, ἀλλὰ χαὶ τῶν 7 ν AIN / ᾿Ξ »

ἔξω ταύτης κατὰ τρεῖς διεστώσας τῶν ὄντων οὐσίας ἀναχρῖναι, οὗτος πρῶτος NEUVES συγγραφεὺς τοῦ μεγάλου τούτου μυστηρίου, ἀχό-

. E (seul) après ἀμήν : — αἷμα ἀν- ἐστιν ὃ προσαγ. to. “E., ὃς χατὰ tp. δυν. καὶ θρώπου παρηνοῦ (f. ]. παροίνου 9), χολὴν ἐνεργείας, τὴν παρ. ποίησιν γενέσθαι φησίν. Εἶτα μέλανος βοὸς μὴ os σύ οΊμΟν, χαὶ τρα- ὁ ᾿Ιωάννης ὃ ἀρχιερεὺς ἐν Ebeyela (Εὐαγεία γίδος βοτάνης ὀπόν - ἐξ ἴσου τὰ τρία ἔχων, La) xx: Δημόχριτος, χαὶ Ζώσιμος, χαὶ ᾽Ολυμεἰ πυρώσε!:ς σίδηρον : χαὶ βάψεις, μάλα ἐπι- πιόδωρος, χαὶ Στέφανος, χαὶ ἄλλοι πολλοὶ τύχης (f. 1. ἐπιτύχοις) ἂν. (Cp. VI, xx, fin (ἄπειρο: La) μετὰ ταῦτα͵ of τινες ὡς ὑποφῆται de l’Appendice.) Ex τοῦ M ῥιγότ : τραγὶς ἐξηγήσαντο τοὺς παλαιοτέρους αὐτῶν, Ἑρμῆν barba de bouc : — 3. Titre dans E. ’Avs- φημι, χαὶ Δημόχριτον, χαὶ Πλάτωνα χαὶ ty. φιλ. χ. ἀκ. χρ. λόγος ἐμφαίνων τὸν τῆς ᾿Αριστοτέλην. Le rédacteur de E La, χρυσοπ. λόγος καὶ τρόπον ouvert. σὺν (Θεῷ. dans ce morceau, semble avoir utilisé — τοῦ αὐτοῦ om. À et mg. : λόγος βος de temps à autre les variantes de AK, (118 main). — 6. ᾿Επεὶ δὲ — honore dont le relevé n'offrirait qu’un intérêt (p. suiv., 1. 5). Réd. de E : ᾿Ἐπειδὴ τὸν τῆς purement paléographique. — 8. καὶ προ-

διαλάδωμεν ποιητῶν. καὶ πρῶτος μὲν οὖν αὐτῶν Cp. ci-dessus, p: 25, 1. 7.) εἴ la note.

# LA ᾿ , La "»

» 2€ Οὗτοι οἰχουμενιχοὶ πανεύφημοι φιλόσοφοι χαὶ ἐξηγηταὶ τοῦ Πλά- ᾽ " δῶν ὦ τ N 5 THVYOS χαὶ Aptoto-|f. 79 v.) τέλους, διὰ διαλεχτικῶν δὲ θεω- 2 Ὅλο π a ἘΝ ISERE Σ - πῆ ρημάτων, Ὀλυμπιόδωρος χαὶ Στέφανος, οἵ τινες ἔτι σχεψάμενοι

A ἘΣ τῷ LA € , x ’ χαὶ τὰ περὶ τῆς χρυσοποιιᾶς μεγάλα πομνημᾶτα μετα μεγισ-

10 2] Τούτων fps ἐντυχόντες τὰς πανσόφους BiGhouc, ἐχ πείρας

Δ, ΄ τ - Σ λιύδάσημός τις χαλχοῦ ἐμυσταγώγησαν ᾿ σύμφωνοι γὰρ ἅπαντες LA

Ζ 2 A à AN , N ΄ ΝΞ χατέστησαν, τὰ περὶ μολιύδοχάλχου διαγεγραφότες, χαὶ ἐπεχχλησία

= À PS SSURE 2 AE 27 À 15 τὰ περὶ μολιόδοχάλχου δὲ χηρύξαντες ἐν οἷς pie πεῖραν χαὶ τριὃ

- # ᾽ LA , , ἐχόντων, ἀπό τε πυρὸς χαὶ θείου * χαὶ πάντων ἀρσενίχων ἣ ἐπιιλιξία 3 \ Er - - »» \ 5 , . 1 τ Δ,

χαὶ σφοὸρότης πᾶσαν βλάδην χαὶ ἀποτυχίαν es προσδέχεσ-

\ ea

\ , \ 1PS ΄ αι στοιχειῶσιν. XAL τὴν τοῦ μολίδϑδου σηγχρᾶσιν

ZX ve δὴ = D « φασιν ἣν χαὶ συνουσίωσιν ἡμεῖς χαλοῦμεν, πρῶτον μὲν οια χῶνευ-

ὅ-9. διὰ διαλεχτιχῶν — τὴν ποίησιν] Réd.

de E : Οὗτοι γὰρ ἐπισχεψάμενοι χαὶ ἐξερευ ες AK) πάντα τὰ θεωρητιχὰ χαὶ μέγιστα ὑπομνήματα ταύτης τῆς τέχνης (ces deux mots soulignés dans E, omis dans La) τῆς χρυσοποιΐας μετὰ μεγ.

τούτου τὴν ποίησιν. — 10-16. τούτων — ποιούμεθα] Réd. de E : Ὅθεν χαὶ ἡμεῖς ἐντυ--

χόντες τοῖς πανσόφοις αὐτῶν frame μεγίστῃ

χαὶ λέγομεν ὡς ἀν. καὶ ἀληθὴς ὑπάρχει αὕτη ἣ (om. La) τέχνη τῆς χρυσοποιΐίας. — 13.

μολιθδόσιμός M. --- 14. ἐπιχχλήσια À; ἐπι χλήσια K.— 16-18. παραχελευόμενο: — ἐχόντων] Réd. de E : Παρεκελευόμεθα τοίνυν ὑμᾶς, ἐκ τῶν φιλοσόφων, ἀπέχεσθαι (Ce dernier mot est répété dans E seul) πάντων τῶν τὴν χαυστιχὴν δύναμιν ἐχόντων. --- 20-22. πάντα --- πρῶτον μὲν] Réd. de E : πάντα τὰ

LA LA x LA ?

΄ 4 LA , LA ὡς χαὶ τὰ πλυνόμενα μάττεσθαι λέγεται,

! γινομενὴν τῆς συγ- 2e - NS ε nm

μένος ἀναγράφει ὡς τοῖς ii

Ἀρυσόξοι ες χαὶ ἐν rent μυρίοις χαὶ ὑποτυπώσεσι πλείοσι

διὰ ῥείθρων χαὶι ge εύματων χαὶι eu

χαλουμένης Ta Η ,

ÈS

δι -» “Δ 3 O1 πὸ II μὴ ποιῶν τὸν OUOEV ποιεῖ. αγ͵ πνευματιχὰ γίνεται,

ύσεων, χαὶ ἀπορροιῶν χαὶ πλύσεων τῆς ριχείας καὶ ἀσχήσεως. ᾿Αναγράφουσι τὴν τοῦ μυστηρίου μὲν ἤτοι xal τὴν αὐτὴν ἀναστρέφοντες ἰὸν χρυσοῦν, ὃν ποιῶν φασὶ ποιεῖ, ὃ δὲ ὧν γὰρ ὄντων τῶν οὐσιῶν, ἀραιώδη χαὶ εἰς λεπτὸν ἊΣ εταδαλλόμενα χαὶ προ ως διὰ

Page 1