LE

æn0e ja Ἶ mn 4 2) πρὸς τὰ ἐς αὐτοῦ προαγόμενα EÂEVEV

\ 5 ἐν 2 me CS 1 Tv οὐσίαν τοῦ Θεοῦ ἀπούλέπων Θεός. Ὁ δὲ Παρ

A LA αὐτὸν πεπεράσμενον Ἷ πάντη

- ͵ 3 4 , « \ x γὰρ που OfAOV ὡς πεπερασμένης ἐστι δυνάμεως τὰ ὑπὸ Θεοῦ προα- ΄ ὃς NI Ν , " 5 ΄ γόμενα ᾿ πεπερ ρασμένης OË ὀυνάμεως, ἄχουε τὰ φθειρόμενα, πλὴν τῶν --- LA f:

OUYUUT ᾿Αλλὰ τούτους

\ Ν ποὺς OÙo,

1. ἢ (3 fois)] n M. — Avant ὡσαύτως] za gratté M. — 3. Réd. de A : Μίαν

ἄπ. πᾶντων. Réd.de L:

— 4, Réd.

WOY AC

Ἶ , 17 re May τοίνυν ἀχ’ν. ἐδόξα-

AO

“ AMONT 1 OT! τὸ W0V v0W2 To

ζον οἱ ἀργαῖο!. de

(puis: les signes du θεῖον ἄπυρον et de l'or) ἐστιν. Réd. de L : Διὸ χαὶ ὃ Θαλῆς ὁ Μιλήσιο εἶναι τὸ ë τὸ χαὶ ἐστ ιν ὃν χαλὸν χαὶ ar! Toy. ΞΞ-Ξ- τὸ ὠὸν]

τὸ ὧν 2 fois M. Corr. d’ après A (M. B.).

ὃν εν. "Apa χαὶ

AMEN ot = > ον TUET=20Y, ὕδωρ θεῖον ἐστὶ χαὶ χρυσὸς,

ὕδωρ θείου ἀπύρου)] signe du θεῖον

ἄπυρον puis 0 avec boucle à la partie

inférieure (signe de l'or, altéré ?) M. — Réd. de A : Τοῦτο γὰρ χαὶ ἕν ἐστιν ὠὸν χαλὸν χαὶ ἀχίνητον. --- 6. M mg. : wôe (sic) ζήτημα μέγα (en abrégé, à l'encre rose;

main du XV°-XVIe siècle). — Réd. de AL : ᾿Αλλὰ μὲν πρὸς τούτῳ χαὶ ἄπ. ἐστιν