SERMON VIII. SUR LES MOYENS DE VAINCRE LES TENTATIONS

i Cum quis te pcrsequhur, non ipsum, sed dœmonem tnsttqanlem considéra, el adversus illmn tram évacua ; et ejus miserere qui ita a diabolo irritelur, a quo si mendacium orilur, mulio mugis et injusla ira (Idem m Jo'in., Honni. LXXXIII, cap. XIX).

Absolute prcecipilur ma.um m :lo non rependere.Par fatshtm par habel meritum. Quem aulcm honorem lilubimns Domino De>, si nobis arbitriumdefensioms urrogaverviius? nos pulres, vasa pctilia, servtdis nostris assumenttbus sibt de eomervis uluone n , graviter offendimw ; eosque qui nobis patientiamobittlerinl suam, ut menions liumititmis , servilutis, jus 'lominici honnis diligentes, non prolmmus modo, sert amplioreni quum ipsi sib'i prœsumpsissem sattsfnclionem facimns. Id nobis in Domino lam justo ad œ limandum, lam potenli ad perficiendum, periclUatur ! quia, ergo credimus judicem illmn, si non et ullorem ( Terlul. dé Par. cap. 10)?

Qui referre injuriant nililw, eum ipsum a quo Uesusest, geslil tmttari; ita qui malnm imilalur, bonus esse nulto modo polesl (Lactan. cap. XVIII).