SERMON XXXYIII. DU ZELE DU SALUT DES AMES

Jugis et assidua vilœ Chrisli meditatio rouira varia et nduca menlem roborat, contra iribulaliones et adversa lortillcal, contra hoslimii insidias ac blandimenla lallacia irudit (S. Bonavent., lib. Médit, vitœ Christ, in proœm.).

l'Iui iniiiin profïcit ad yeniam eonsequendam, si abjeclis jumilibus terrenisque rébus, tain malis quam bonis, cœlestia et divina sempiterna meditemur (Lactanl. Firm. de Ira Dei, cap. 25 ).

Qnisquis inlus verbo Dei pascilur, non quaerit in isla eremo voluptaiem : qui uni Deo tanium subjectus est, non quaerit in aeterna elalinne jaetantiam : qnisquis aHerno spectaculo incominuiabilis verilalis adhaerescil, non per oculos prscipitalur, ut temporalia et iuferiora cognoscat (S. Aiigust. de vent Relia, cap. 38).

Vehernens Deoplacendi cupiditas comparatur ex conlinua conteuiplatione magniludinis glori;u Dei, et assidua recordatione datorum nobis a Deo beoeficiorum , ex quibus in anima illud ingeneratur: Diliges Dominum Deum tttum ex loto corde tuo : sieut faciebal itle quidixil : Quemadmodmn déciderai cervus ad fontes aquarum, ita déciderai anima mea ad le, Deus (S. Basil., Interrog. 157).

Deus summum et inaccessible lumen est, naiuram omnem ratione prsedilam illiimiuans, hoc itl intclligibilibus, quod sol in sensibilibus, eo se uiagis conlenqilaiiduin nobis prsebens, quo accuralius aniinos | urgaverimus , eo rursus magis (onteuiplanduui, quo inagis contemplali fuerimus, eo denique niagis cognoscendum, quo magis amaverimus (S. Greg. Naz., oral. 40).

Vacale et videle quonium ego swn Deus : Multa il'i vacntione opus est. qui liane moruni disciplinam et philosophant silii \olueril coniparare (S. Clirys., Iwm. 2i ad pop Anliocli.).