SERMON XLIV. SUR NOS OBLIGATIONS COMME CHRETIENS

ultra nos potioribus muneribus impleat (Idem, hom. V6

SUNihil"uHii gratum Dec ut anima grata et gratias agens. Nam cum iiinumèrls beneficiis quotid.ie omnes nos prosequalur, sive velimus, sive n-.li.nus, sive ea scamus . sive ca igi.or.-mus, ailiil tamen ilio4 a nobisexigil quam hafier! gratiam pro his quae lacta suut, ut pro îfla ipsa gratiarum aclione ad amplion danda provocetur (Idem, hom. 52 siip. Gènes., in cap. XXM).

Hic est affeclus servi Gdeiis. ut bénéficia Domini sui quœ cominuniter data sunt omnibus, quasi sibi soli prœstita re- DUtet, et quasi ipse sit ommum ifebitùr, et. pro omnibus ipso soius obuoxius uabealur. Hoc fecit et Paulus qui mortem Domini et Salvaloris nostri qu'à pro omyerso expensa est mmido, sibi soli pr.TslRâm dicit : quasi emm de se sclo loquens, ila scribil : Quoi! enim nunc vivo in came, in fide vivo Filii Dei, qui iradidil semetipswn pro me.. Haec dicebat non coangustare volens ampb'ssiuia et per orbcm IBrrœ diffusa Clirislî niu'nérà ; sud quasi,- qui ut dru, nus, pro omnibus se soto m jndicaret obuoxium ; et umcoique persuade.re vellet, ul non aliter auVcJus esset. Nam si vel unius Loraiuis causa venissel Chrisius, non solnm inli il bac ratione beneiieiuiii iinnfuiuèretur , scd etiam majus apparereC. U»id ità? Pfeinpfe quôd lanlunï exliibuisse sludium videretur, quantum is qui uuain ovem q'uœsivit (Idem, lib. 11 de Comp. cordis, c. G).