XXXXI. ἘΡΝ, Τί δή, ὦ Σώχρατες
EN. ὦ ᾽γαθέ, ἐννενόηκά τι σμῆνος σοφίας.
EPM. Ποῖον δὴ τοῦτο: .
EPM. ἔστι ταῦτα.
EN. Τί οὖν δοχεῖ σοι ἀλλοιότερον Ηραχλείτου νοεῖν ὁ τιϑέμενος τοῖς τῶν ἄλλων θεῶν προγόνοις Ῥέαν τε χαὶ Κρόνον ; ἦρα οἴει ἀπὸ ταὐτομάτου αὐτὰν ἀμφοτέροις ῥευμάτων ἀνόματα θέσθαι; ὥς περ αὖ Ournpos ὠχεανόν τε θεῶν γένεσίν φησι καὶ μην τέρα Τηθύν. Οἶμαι δὲ χαὶ ἡσίοδος. Λέγει δέ που χαὶ ὀρφεὺς ὅτι
XXXXIT. EPM. Φαίνει τί μοι λέγειν, ὦ ὦ Σώκρατες τὸ μέντο! τῆς Τηθύος οὐχ ἐννοῶ ὄνομα τί βούλεται. .
® KPATFAOZ 9
EPM. Τοῦτο μέν, ὦ Σώχρατες, χομψόν.
EPM. Ναί. ᾿
EPM. Πάνυ γε. -
τοῦ πρώτου ὀνομάσαντος͵ ὅτι αὐτὸν βαδίζοντα ἐπέσχεν ἡ τῆς θαλάττης φύσις καὶ οὐκέτι εἴασε προελθεῖν, ἀλλ᾽ ὥς περ δεσμὸς τῶν ποδῶν αὐτῷ ἐγένετο. Τὸν οὖν ἄρχοντα τῆς δυνάμεώς ταύτῆς θεὸν ὠνόμασε Ποσειδῶνα, ὡς ποσίδεσμον ὄντα τὸ δὲ εἶ ἔγκειται ἴσως εὐπρεπείας ἕνεκα. Τάχα δὲ οὐκ ἂν τοῦτο λέγοι, ἀλλ᾽ ἀντὶ τοῦ σῖγμα δύο λάδδα τὸ πρῶτον ἐλέγετο, ὡς πολλὰ εἰδότος τοῦ θεοῦ. ἴσως δὲ ἀπὸ τοῦ σείειν ὁ σείων ὠνόμασται πρόσκειται δὲ τὸ ni καὶ τὸ δέχτα. XXXXIIL τὸ δὲ Πλούτωνος, τοῦτο μὲν κατὰ τὴν τοῦ πλούτου δόσιν, ὅτι ἐκ τῆς γῆς χάτωθεν ἀνίεται ὁ πλοῦτος, ἐπωνομάσθη" ὁ δὲ ΓΑδὴς οἱ πολλοὶ μέν μοι δοκοῦσιν ὑπολαμόανειν τὸ ἀειδὲς προσειρῆσθαι τῷ ὀνόματι τούτῳ, καὶ φοβούμενοι τὸ ὄνομα, Πλούτωνα καλοῦσιν αὐτόν.
EPM. Σοὶ δὲ "πῶς φαίνεται, ὦ Σώχρατες: ' °
EN. Πολλαχῇ ἔμοιγε δοκοῦσιν où ἄνθρωποι διημαρτηκέναι περὶ τούτου τοῦ θεοῦ τῆς δυνάμεως, καὶ φοδεῖσθαι αὐτὸν oùx ἄξιον. ὅτι τε γὰρ ἐπειδὰν ἅπαξ τις ἡμῶν ἀποθάγῃ, ἀεὶ ἐκεῖ ἐστὶ φοδοῦνται, καὶ ὅτι ἡ ψυχὴ γυμνὴ τοῦ σώματος παρ᾽ ἐκεῖνον ἀπέρχεται, καὶ τοῦτο πεφόθηνται. Τὰ δ᾽ ἐμοὶ δοκεῖ πάντα ἐς
. EPM. Πῶς δή;
EN. ἐγώ σοι ἐρῶ ἅ γέ μοι φαίνεται. Εἰπὲ γάρ μοι, δεσμὸς ζώῳ ὀτφοῦν, ὥστε “μένειν ὁπουοῦν, πότερος ἰσχυρότερός ἐστιν, ἀνάγκη À ἐπιθυμία:
EPM. Πολὺ διαφέρει ὦ Σώκρατες, ἡ ἐπιθυμία.
26 HAATANOS
XXXXIV. ΣΩ. Οἴει οὖν τὸν “Αδὴν οὐκ ἂν πολλοὺς ἐχφεύγειν, εἰ μὴ τῷ ἰσχυροτάτῳ δεσμῷ ἔδει τοὺς ἐκεῖσε ἰόντας:
EPM, Δῆλα δή.
EPM. Ναί.
EPM. Μὰ Δι᾿ οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ὦ Σώχρατες.
ZEN. Διὰ ταῦτ᾽ ἄρα φῶμεν, ὦ Ἑρμόγενες, οὐδένα δεῦρο ἔθελῆσαι ἀπελθεῖν τῶν ἐκεῖθεν, οὐδὲ αὐτὰς τὰς Σειρῆνας, ἀλλὰ κατ ταχεκηλῆσθαι ἐχείνας τε χαὶ τοὺς ἄλλους πάντας" οὕτω χαλούς mas, ὡς ἔοικεν, ἐπίσταται λόγους λέγειν ὃ ἴλδης, καὶ ἔστιν ὥς γε ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὁ θεὸς οὗτος τέλεος σοφιστής τε χαὶ μέγας εὐεργέτης τῶν παρ᾽ αὐτῷ, ὅς γε καὶ τοῖς ἐνθάδε τοσαῦτα ἀγαϑὰ ἀνίησιν. Οὕτω πολλὰ αὐτῷ τὰ περιόντα ἐκεῖ ἐστί, καὶ τὸν Πλούτωνα ἀπὸ τούτου ἔσχε τὸ ὄνομα. XXXXV. Καὶ τὸ αὖ μὴ ἐθέλειν συνεῖναι τοῖς ἀνθρώποις ἔχουσι τὰ σώματα, ἀλλὰ τότε συγγίγνεσθαι, ἐπειδὰν ἡ ψυχὴ καθαρὰ ἢ πάντων τῶν περὶ τὸ σῶμα χαχῶν χαὶ ἐπιθυμιῶν, οὐ φιλόσοφον δοκεῖ oo εἶναι χαὶ εὖ ἐντεθυμημένον, ὅτι οὕτω μὲν αὖ κατέχοι αὐτοὺς δήσας τῇ περὶ ἀρετὴν ἐπιθυμίᾳ, ἔχοντας δὲ τὴν τοῦ σώματος πτόησιν xal μανίαν οὐδ΄ ἂν ὁ Κρόνος δύναιτο ὁ πατὴρ συγχατέχειν αὑτῷ ἐν τοῖς ὃ εσμοῖς δήσας τοῖς αὐτοῦ λεγομένοις;
EPM. Κινδυνεύεις τι λέγειν, ὦ Σώκρατες.
7 EN. Καὶ τόγε ὄνομα ὁ “Ἄδης, ὦ ἑρμόγενες, πολλοῦ δεῖ ὠπὰ τοῦ ἀειδοῦς ἐπωνομάσθαι' ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἀπὸ τοῦ πάντα τὰ καλὰ εἰδέναι, ἀπὸ τούτου ὑπὸ τοῦ νομοθέτου “λδὴης ἐκλήθη,
KPATYAOZ 27
* EPM. Εἶεν τί δαὶ δὴ Δήμητράν τε καὶ Hpav χαὶ ἀπόλλω χαὶ Αϑηνᾶν καὶ ἥρφαιστον χαὶ ἄρην καὶ τοὺς ἄλλους θεούς, πῶς λέγομεν;
ΧΧΧΧΥΤ. ΣΩ. Δημήτηρ μὲν φαίνεται χατὰ τὴν δόσιν τῆςἐδωδῆς, διδοῦσα ὡς μήτηρ, Δημήτηρ χεκλῆσθαι. ἥρα δὲ ὡς ἐρατή τις, ὥς περ οὖν καὶ λέγεται ὁ Ζεὺς αὐτῆς ἐρασϑεὶς ἔχειν. ἴσως δὲ μετεωρολογῶν ὁ νομοθέτης, τὸν ἀέρα ἥραν ὠνόμασεν ἐπικρυπτόμενος, θεὶς τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τελευτήν γνοίης δ᾽ ἄν, εἰ πολλάκις λέγοις τὸ τῆς ἥρας ὄνομα. Φεῤῥέφαττα δέ, πολλοὶ μὲν καὶ τοῦτο φοδοῦνται τοὔνομα χαὶ τὸν ἀπόλλω, ὑπὸ ἀπειρίας, ὡς ἔοικεν, ὀνομάτων ὀρθότητος. Καὶ γὰρ μεταδάλλοντες σχοποῦνται τὴν Φερσεφόνην, χαὶ δεινὰν αὐτοῖς φαίνεται. Τὸ δὲ μηνύει σοφὴν εἶναι τὴν θεόν" ἅτε γὰρ φερομένων τῶν πραγμάτων, τὸ ἐφαπτόμενον καὶ ἐπαφῶν καὶ δυνάμενον ἐπακολουθεῖν σοφία ἂν εἴη. Φερέπαφα οὖν διὰ τὴν σοφίαν χαὶ τὴν ἐπαφὴν τοῦ φερομένου ἡ θεὸς ἂν ὀρθῶς καλοῖτο, À τοιοῦτόν τι" δι’ ὅπερ καὶ σύνεστιν αὐτῇ ὃ Ἅδης σοφὸς ὦν, διότι τοιαύτη ἐστί. Νῦν δὲ αὐτῆς ἐκκλίνουσι τοὔνομα, εὐστομίαν περὶ πλείονος ποιούμεvor τῆς ἀληθείας, ὥστε Φεῤῥέφατταν αὐτὴν καλεῖν. XXXX VII. Ταὐτὸν δὲ καὶ περὶ τὸν ἀπόλλω ὅπερ λέγω, πολλοὲ πεφόδηνται περὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ, ὥς τι δεινὸν μιηνύοντος" ἢ οὐχ ἤσθησαι;
EPM. Πάνυ μὲν οὖν, καὶ ἀληθῆ λέγεις.
᾿ΣΩ, Εὐάρμοστον μὲν οὖν, ἅτε μουσιχοῦ ὄντος τοῦ θεοῦ. Πρῶ- . τὸν μὲν γὰρ ἡ καθαρσις nai οἱ χαθαρμοὶ καὶ κατὰ τὴν ἰατρικὴν καὶ χατὰ τὴν μαντιχὴν χαὶ αἱ τοῖς ἰατριχοῖς φαρυάκοις καὶ
τοῖς μαντιχοῖς περιθειώσεις τε χαὶ τὰ λουτρὰ τὰ ἐν τοῖς τοιούτοις χαὶ αἱ περιῤῥάνσεις, πάντα ἕν τι ταῦτα δύναιτ᾽ ἄν, καθαρὸν παρέχειν τὸν ἄνθρωπον χαὶ χατὰ τὸ σῶμα χαὶ χατὰ τὴν ψυχήν .ἢ où;
: XXXXVIIL za. Οὐκοῦν ὁ καθαίρων θεὸς χαὶ ὁ ἀπολούωντε καὶ ἀπολύων τῶν τοιούτων χαχῶν οὗτος ἂν εἴη:
EPM. Πάνυ μὲν οὖν.
ΣΩ. Κατὰ μὲν τοίνυν τὰς ἀπολύσεις τε χαὶ ἀπολούσεις, ὡς ἰατρὸς ὧν τῶν τοιούτων, ἀπολούων ἂν ὀρθῶς καλοῖτο᾽ χατὰ δὲ τὴν μαντικὴν χαὶ τὸ ἀληθές τε καὶ τὸ ἁπλοῦν (ταὐτὸν γάρ ἐστιν) ὥς περ οὖν οἱ Θετταλοὶ χαλοῦσιν αὐτόν, ὀρθότατ᾽ ἂν καλοῖτο. ΑἈπλῶν γάρ φασι πάντες Θετταλοὶ τοῦτον τὸν θεόν. Διὰ δὲ τὸ ἀεὶ βολῶν ἐγχρατὴς εἶναι τοξικῇ ἀεὶ βάλλων ἐστί, Κατὰ δὲ τὴν μουσιχὴν δεῖ ὑπολαδεῖν, ὥς περ τὸν ἀκόλουθόν τε καὶ τὴν ἄκο:» τιν, ὅτι τὸ ἄλφα σημαίνει πολλαχοῦ τὸ ὁμοῦ, καὶ ἐνταῦθα τὴν ὁμοῦ πόλησιν καὶ περὶ τὸν οὐρανόν, οὖς δὴ -πόλους καλοῦσι, καὶ τὴν περὶ τὴν ἐν τῇ GOT ἁρμονίαν, ἣ δὴ συμφωνία καλεῖται, ὅτι ταῦτα πάντα, ὥς φασιν οἱ χομψοὶ περὶ μουσιχὴν καὶ ἀστρονομίαν, ἁρμονίᾳ τινὶ πολεῖ ἅμα πάντα. ἐπιστατεῖ δὲ οὗτος ὁ θεὸς τῇ ἁρμονίᾳ ὁμοπολῶν αὐτὰ πάντα χαὶ κατὰ θεοὺς χαὶ χατ ἀνθρώπου. ΧΧΧΧΙ͂Χ. ὥς περ οὖν τὸν ὁμοκέλευθον καὶ ὁμόχοιτιν ἀχόλουθον καὶ ἄκοιτιν ἐχαλέσαμεν, μεταδαλόντες ἀντὶ τοῦ où ἄλφα, οὕτω καὶ ἀπόλλωνα ἐκαλέσαμεν, ὃς ἦν ὁμοπολῶν, ἕτερον λάδδα ἐμδαλόντες, ὅτι ὁμώνυμον ἐγίγνετο τῷ χαλεπῷ ὀνόματι ὅ πὲρ χαὶ νῦν ὑποπτεύοντές τινες διὰ τὸ μὴ ὀρθῶς σκοπεῖσθαι τὴν δύναμιν τοῦ ὀνόματος, φοβοῦνται αὐτὸ ὡς σημαῖνον φθοράν τινα. Τὸ δὲ πολύ, ὥς περ ἄρτι ἐλέγετο, πασῶν
Aovtos, ἀπολούοντος, ὁμοπολοῦντος. Τὰς δὲ Μούσας τὸ χαὶ ὅλως τὴν μουσικὴν ἀπὸ τοῦ μῶσθαι, ὡς ἔοικε, χαὶ τῆς ζητήσεώς τε χαὶ φιλοσοφίας τὸ ὄνομα τοῦτο ἐπωνόμασε. Δητὼ δὲ ἀπὸ τῆς πρχότητης τῆς θεοῦ, κατὰ τὸ ἐθελήμονα εἶναι ὧν
ΚΡΑΤΥΛΟΣ 29 ἄν τις δέηται. ἴσως δὲ ὡς οἱ ξένοι χαλοῦσι' πολλοὶ γὰρ Arbo | χαλοῦσιν. ἔοικεν οὖν πρὸς τὸ μιὴ τραχὺ τοῦ ἤθους ἀλλ᾽ ἤμερόν re καὶ λεῖον Ληθὼ κεχλῆσθαι ὑπὸ τῶν τοῦτο καλούντων. L. ἄρτεμις δὲ τὸ ἀρτεμὲς φαίνεται χαὶ τὸ κόσμιον, διὰ τὴν τῆς παρθενίας ἐπιθυμίαν, ἴσως δὲ ἀρετῆς ἵἴστορα τὴν θεὸν ἐκάλεσεν ὁ καλέσας, τάχα δ᾽ ἂν καὶ ὡς τὸν ἄροτον μισησάσης τὸν ἀνδρὸς τοῦτὸ ὁ τιθέμενος ἔθετο τῇ θεῷ. | |
EN. Μεγάλα, ὦ παῖ ἱππονίκου, ἐρωτᾷς" ἀλλ᾽ ἔστι γὰρ χαὶ σπουδαίως εἰρημένος ὁ τρόπος τῶν ὀνομάτων .τούτοις τοῖς θεοῖς καὶ παιδικῶς. Τὸν μὲν οὖν σπουδαῖον ἄλλους τινὰς ἐρώτα, τὸν δὲ παιδικὸν οὐδὲν χωλύει διελθεῖν φιλοπαίσμονες γὰρ καὶ οἱ θεοί. ὅτε γαρ Διόνυσος εἴη ἂν ὁ διδοὺς τὸν οἶνον, διδοίνυσος ἐν παιδιᾷ καλούμενος. Oivos δ᾽, ὅτι οἴεσθαι νοῦν ἔχειν ποιεῖ τῶν πινόντων τοὺς πολλοὺς οὐκ ἔχοντας, οἰόνους δικαιότατ᾽ ἂν χαλούμενος. Περὶ δὲ ἀφροδίτης οὐκ ἄξιον σιόδῳ ᾿ ἀντιλέγειν, ἀλλὰ ξυγχωρεῖν ὅτι διὰ τὴν τοῦ ἀφροῦ γένεσιν ἀφροδίτηἐχλήθη.
LIL EPM. ἀλλὰ μὴν οὐδ᾽ ᾿Αθηνᾶς Αθηναῖος γ᾽ ὦν, ὦ Σὠώκράτες, ἐπιλήσει, οὐδ᾽ Ἡφαίστου τε καὶ ἄρεος.
EN. Οὐκοῦν τὸ μὲν ἕτερον ὄνομα αὐτῆς οὐ χαλεπὸν εἰπεῖν διὸ κεῖται.
EPM. Τὸ ποῖον:
EPM. Πῶς γὰρ où;
ΣΩ. Τοῦτο μὲν τοίνυν ἀπὸ τῆς ἐν τοῖς ὅπλοις ὀρχήσεως ἡγούμένοι τεθῆναι ὀρθῶς ἄν, ὡς ἐγῷμαι ἡγοίμεθα" τὸ γάρ ποὺ À αὑτὸν Are ἄλλο μετεωρίζειν À ἀπὸ τῆς γῆς À ἐν ταῖς χερσὶ κάλλειν τέ χαὶ πάλλεσθαι χαὶ ὀρχεῖν καὶ ὀρχεῖσθαι χαλοῦμ ἐν.
EPM. Πάνυ μὲν οὖν.
EPM. Καὶ ὀρθῶς γε ἀλλὰ δὴ τὸ ἕτερον πῶς λέγεις:
LIL. ΣΩ. Τοῦτο ἐμόριθέστερον, ὦ φίλε. ἐοίκασι δὴ καὶ οἱ καλαιοὶ τὴν ἀθηνᾶν νομίζειν, ὥς περ οἱ νῦν περὶ ὅμηρον δεινοί“ καὶ γὰρ τούτων οἱ πολλοὶ ἐξηγούμενοι τὸν ποιητὴν φασὶ τὴν ἀθηνᾶν αὐτὸν νοῦν τε χαὶ διάνοιαν πεποιηχέναι, καὶ ὁ τὰ ὁὀνό» ματα ποιῶν ἔοιχε τοιοῦτόν τι περὶ αὐτῆς διανοεῖσθαι, ὅτι δὲ μειζόνως λέγων θεοῦ νόησιν ὡσπερεὶ λέγει ὅτι ἁ θεανόα ἐστὶν αὕτη, τὸ ἄλφα ξενιχῶς ἀντὶ τοῦ ἦτα χρησάμενος χαὶ τὸ ἰῶτα καὶ τὸ σῖγμα ἀφελών᾽ ἴσως δὲ οὐδὲ ταύτῃ, ἀλλ᾽ ὡς τὰ θεῖα νοούσης αὐτῆς διαφερόντως τῶν ἄλλων, Θεονόην ἐκάλεσεν. Οὐδὲν δὲ ἀπέχει καὶ τὴν ἐν τῷ ἤθει νόησιν, ὡς οὖσαν τὴν θεὸν ταύτην, Ἡθονόην μὲν βούλεσθαι προσειπεῖν παραγαγὼν δὲ ἢ αὐτὸς ἥ τινες ὕστερον ἐπὶ τὸ χάλλιον, ὡς Govro, ἀθηνάαν ἐχάλεσαν-
EPM. Τί δαὶ δὴ τὸν ἥφαιστον: Πῇῷ λέγεις;
EPM. ἔοιχα.
EPM. Κινδυνεύει, ἐὰν μή πῇ σοι, ὡς ἔοικεν, ἔτι ἄλλῃ δόξῃ.
LIL ΣΩ. ἀλλ᾽ ἵνα μὴ δόξῃ, τὸν ἄρη ἐρώτα,
ΣΩ. Οὐχοῦν εἰ μὲν βούλει, χατὰ τὸ ἄῤῥεν TE καὶ χατὰ τὸ ἀνδρεῖον ἄρης ἂν εἴη᾽ εἰ δ᾽ αὖ κατὰ τὸ σχληρόν τε καὶ ἀμετάστρόφον, ὃ δὴ ἄῤῥατον καλεῖται, καὶ ταύτῃ ἂν πανταχῇ πολεμικῷ θεῷ πρέπει ἄρη καλεῖσθαι,
EPM. Πάνυ μὲν οὖν.
EPM. ἀλλὰ ποιήσω ταῦτα, ἔτι γε ἕν ἐρόμενός σε περὶ ἕρμοῦ, ἐπειδή με χαὶ οὔ φησι Κρατύλος Ἑρμόγένη εἶναι, Πειρώμεθα οὖν
KPATYAOË Δι
τὸν Épuñv σκέψασθαι, τί χαὶ νοεῖ τὸ ὄνομα, ἵνα val εἰδῶμεν εἴ τι ὅδε λέγει.
ΣΩ. ἀλλὰ μὴν τοῦτα γέ ἔοικε περὶ λάγον τι εἶναι ὁ Ἑρμῆς, χαὶ τὸ ἑρμηνέα εἶναι καὶ τὸ ἄγγελον χαὶ τὸ κλοπικόν τε καὶ τὸ ἀπατηλὸν ἐν λόγοις χαὶ τὸ ἀγοραστικόν, περὶ λόγου δύναμίν ἐστι πᾶσα αὕτη ἡ πραγματεία. LIV. ὅπερ οὖν xal ἐν τοῖς πρῤσθεν ἐλέγομεν, τὸ εἴρειν λόγου χρεία ἐστί, τὸ δὲ οἷον καὶ ὅμηρος πολλαχοῦ λέγει. ἐμήσατο φησί. Τοῦτο δὲ μηχανήσασθαί ἐστιν, ἐξ ἀμφοτέρων οὖν τούτων τὸν τὸ λέγειν τε χαὶ τὸν λόγον μὴ" σάμενον, τὸ δὲ λέγειν δή ἐστιν εἴρειν, τοῦτον τὸν θεὸν ὡσπερεὶ ἐπιτάττει ἡμῖν ὁ νομοθέτης, ὦ ἄνθρωποι, ὃς τὸ εἴρειν ἐμήσατο, δικαίως ἂν καλοῖτο ὑπὸ ὑμῶν Εἰρέμνς" νῦν δὲ ἡμεῖς, ὡς οἰόμεθα, καλλωπίζοντες τὸ ὄνομα ἑρμῆν καλοῦμεν. [Καὶ ἥ γε ἴρις ἀπὸ τοῦ Εἴρειν ἔοιχε χεκλημένη, ὅτι ἄγγελος ἦν.]
EPM. Νὴ τὸν Au εὖ ἄρα μοι δοκεῖ Κρατύλος λέγειν τὸ ἐμὲ μὴ εἶναι Ἑρμογένη. Οὔκουν εὐμήχανός γέ εἰμι λόγου.
ZEN. Καὶ τό γε τὸν Πᾶνα τοῦ Épuo εἶναι υἱὸν διφυῆ, ἔχει τὸ εἰχός, ὦ ἑταῖρε.
EPM. Πῶς δή;
EN. Οἶσθα ὅτι ὁ λόγος τὸ πᾶν σημαίνει καὶ κυχλεῖ χαὶ πολεῖ ἀεί, καὶ ἔστι διπλοῦς, ἀληθής τε καὶ ψευδής.
