LV. EPM. Πάνυ γε

EN. Οὐχοῦν τὸ μὲν ἀληθὲς αὐτοῦ λεῖον χαὶ θεῖον χαὶ ἄνω οἰκοῦν ἐν τοῖς θεοῖς, τὸ δὲ φεῦδος κάτω ἐν τοῖς πολλοῖς τῶν ἀνθρώπων, καὶ τραχὺ καὶ τραγικόν. ἐνταῦθα γὰρ πλεῖστοι οἱ püBot τε καὶ τὰ ψεύδη ἐστὶ περὶ τὸν τραγικὸν βίον. |

EPM. Πάνυγε.

32 ΠΛΑΤΏΝΟΣ - EPM. Τῶν γε τοιούτων, ὦ Σώχρατες͵ εἰ βούλει. Περὶ δὲ τῶν τοιῶνδε τίσε χωλύει διελθεῖν, οἷον ἡλίου τε καὶ σελήνης καὶ ἄστρων καὶ γῆς καὶ αἰθέρος καὶ ἀέρος καὶ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ὡρῶν χαὶ ἐνιαυτοῦ; | ΝΞ ΟἼΣΩ, Συχνὰ μέν μοι προστάττεις" ὅμως δὲ εἴ πέρ σοι χέχο ρισμένον ἔσται, ἐθέλω. ᾿

EPM. Καὶ μὴν χαριεῖ,

LVI. ΣΩ. τί δὴ οὖν πρῶτον βούλει; À ὥς περ εἶπες, τὸν ἥλιον διελθῶμεν: | |

EPM. Πάνυ γε.

ΣΩ, ἔοικε τοίνυν κατάδηλον γενόμενον ἂν μᾶλλον εἰ τῷ Δωριχῷ τις ὀνόματι χρῷτο" ἅλιον γὰρ χαλοῦσιν οἱ Δωριεῖς ἅλιος οὖν εἴη μὲν ἂν κατὰ τὸ ἁλίζειν εἰς τὸ αὐτὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἐπειδὰν ἀνατείλῃ, εἴη δ᾽ ἂν καὶ τῷ περὶ τὴν γῆν del εἱλεῖν ἰών, ἑοίκοι δ᾽ ἂν καὶ ὅτι ποικίλλει ἰὼν τὰ γιγνόμενα ἐκ τῆς γῆς. τὸ δὲ ποικίλλειν καὶ αἰολεῖν ταὐτόν. |

EPM. Τὶ δαὶ ἡ σελήνη;

EPM. Ti δή; |

sn. ἔοικε Snloïvre παλαιότερον, ὃ ἐκεῖνος νεωστὶ ἔλεγεν, dre ἢ σελήνη ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἔχει τὸ φῶς.

EPM. Πῶς δή:

EPM. Ναί.

sn. Νέον δέπου καὶ ἔνον ἀεί ἐστι περὶ τὴν σελήνην τοῦτο. τὸ φῶς, εἴ περ ἀληθῆ οἱ ἀναξαγόρειοι λέγουσι᾽ κύχλῳ “γάρ που ἀεὶ αὐτὴν περιϊὼν νέον ἀεὶ ἐπιδάλλει, Évoy δὲ ὑπάρχει τὸ τοῦ προτέρου μυνός.

SA. Σελαναίαν δέ γε καλοῦσιν αὐτὴν πολλοί.

EPM. Πάνυ γε.

KPATTAOZ. 33 μὲν δικαιότατ᾽ dv τῶν ὀνομάτων καλοῖτο, συγκεχροτημένον δὲ σελαναία χέκληται.

LVIL ΕΡΜ. Διθυραμόῶδές. γε τοῦτο τοὔνομα, ὦ Σόκρατες, .

EN. ὁ μὲν μεὶς ἀπὸ τοῦ μειοῦσθαι εἴη ἄν μείης ὀρθῶς χεχλημένος, τὰ δ᾽ ἄστρα ἔοικε τῆς ἀστραπῆς ἐπωνυμίαν ἔχειν" à δὲ ἀστραπή, ὅτι τὰ ὦπα ἀναστρέφει, ἀναστρωπὴ ἂν εἴη, νῦν δὲ ἀστραπὴ χαλλωπισθεῖσα χέχληξαι.

EPM. Τί δὲ τὸ πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ ;

EPM. Τίνα δή; | τς

EN. ἐγώ σοὶ ἐρῶ. ἀπόκριναι γάρ per. ἔχοις ἂν εἰπεῖν πῦρ; κατὰ τίνα τρόπον χαλεῖται; | ΟΡ

EPM. Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε, :

EN. Σκέψαι δὴ ὃ ἐγὼ ὑποπτεύω περὶ αὐτοῦ. ἐννοῶ γὰρ ὅτι πολλὰ οἱ ἕλληνες ὀνόματα. ἄλλως τε καὶ οἱ ὑπὸ τοῖς βαρδάροις οἰκοῦντες, παρὰ τῶν βαρθάρων εἰλήφασιν. ΝΕ EPM. Τί οὖν δή; .

LVIIL ΣΩ, Εἴ τις ζητοῖ ταῦτα χατὰ τὴν Ἐχληνικὴν où φωνὴν ὡς εἰκότως κεῖται, ἀλλὰ μὴ κατ᾽ ἐκείνην ἐξ ἧς τὸ ὄνομα τυγχάνει ὄν, οἶσθα ὅτι ἀποροῖ ἄν;

EPM. Εἰκότως γε. |

EN. ὅρα τοίνυν καὶ τοῦτο τοὔνομα τὸ πῦρ υἥ τι. βαρβαρικὸν ᾧ, τοῦτο γὰρ οὔτε ῥάδιον προσάψαι ἐστὶν ἐλληνικῇ φωνῇ, paveροί τ᾿ εἰσὶν οὕτως a χάλοῦντες Φρύγες, σμικρόν τι παρακλίνοντες᾽ καὶ τό γε ὕδωρ καὶ τὰς χύνας χαὶ ἄλλα πολλά.

. EPM. ἔστι ταῦτα. |

34 HAATNNOS

γνεται ῥέοντος; OÙ γὰρ ποιηταί mou τὰ πνεύματα ἀήτας καλοῦσιν. ἴσως οὖν λέγει, ὥσπερ ἂν εἰ εἴποι πνευματόῤῥουν, ἀητόῤ» ῥουν, ὅθεν δὴ βούλεται αὐτὸν οὕτως εἰπεῖν ὅτι ἐστὶν ἀήρ. Τὸν δὲ αἰθέρα τῇδέ πη ὑπολαμθδάνω" ὅτι ἀεὶ θεῖ περὶ. τὸν ἀέρα ῥέων, deco δικαίως ἂν καλοῖτο. LIX. Γῇ δὲ μᾶλλον ὁὀημαίνει ὃ βούλεται, ἐάν τις γαῖαν ὀνομάσῃ" γαῖα γὰρ γεννήτειρα ἂν sin ὀρθῶς χεκλημένη, ὥς φησιν ὅμηρος" τὸ γὰρ γεγάασι γε γεννῆσθαι λέγει.

EPM. Elsv.

ΣΩ. Τί 6ùv ἡμῖν ἦν τὸ μετὰ τοῦτο:

EPM. ὧραι, ὦ ὦ Σώχρατες, καὶ ἐνιαυτός καὶ ἔτος.

ΣΩ. Αἱ μὲν δὴ ὧραι ἀττικιστὶ ὡς τὸ παλαιὸν ῥητέον, εἴ πὲρ βούλει τὸ εἰκὸς εἰδέναι" ὅραι γάρ εἰσι διὰ τὸ ὁρίζειν χειμῶνάς τε καὶ θέρη καὶ πνεύματα καὶ τοὺς χαρποὺς τοὺς ἐκ τῆς γῆς ὁρίζουσαι δὲ δικαίως ἂν ὅραι καλοῖντο. ἐνιαυτὸς δὲ καὶ ἔτος χιν" δυνεύει ἕν τι εἶναι. Τὰ γὰρ τὰ φυόμενα καὶ τὰ γιγνόμενα ἐν μέρει ἕκαστον προάγον εἰς φῶς καὶ αὐτὸ “ἐν αὐτῷ ἐξετάζον, τοῦτο ὥς περ ἐν τοῖς ἔμπρουσθεν τὸ τοῦ Διὸς ὄνομα δίχα διηρημένον οἱ μὲν Ζῆνα, οἱ δὲ Δία ἐκάλουν, οὕτω καὶ ἐνταῦθα οἵ μὲν ἐνιαυτὸν, ὅτι ἐν ἑαυτῷ, οἱ δὲ ἔτος, ὅτι ἐτάζει. ὁ δὲ ὅλος λόγος ἐστὶ τὸ ἐν αὐτῷ ὁτάζον τοῦτο προσαγορεύεσθαι ἐν ὃν δίχα, ὥστε δύο ἀνόματα γεγονέναι ἐνιαυτόν τε xal ἔτος ἐξ ἑνὸς λόγου.

EPM. ἀλλὰ δῆτα, ὦ ᾧ Σώκρατες, πολὺ ἐπιδίδως.

EX. ΣΩ. Πόῤῥω. ἤδη, οἶμαι, φαίνομαι σοφίας ἐλαύνειν. | EPM, Πάνυ μὲν οὖν. - ΣΩ. Τάχα μᾶλλον φήσεις. ᾿ EPM. ἀλλὰ μετὰ τοῦτο τὸ εἶδος ἔγωγε ἡδέως ἂν ϑῥασαί-

"KPATYAOZ. | 35 ἐπιοσχεπτέον, ὡς ἔοιχε, φρόνησιν καὶ σύνεσιν xat γνώμην xal ἐπιστήμην καὶ τἄλλα δὴ ἃ φὴς πάντα ταῦτα τὰ καλὰ ὀνόματα"

ΣΩ, Καὶ μὴν νὴ τὸν χύνα δοχῶ γέ μοι οὐ κακῶς μαντεύεσθαι ἃ χαὶ νῦν δὴ ἐνενόησα, ὅτι οἱ πάνυ παλαιοὶ ἄνθρωποι οἱ τιθέμεvos τὰ ὀνόματα παντὸς μᾶλλον, ὥς περ καὶ τῶν νῦν οἱ πολλοὶ τῶν σοφῶν ὑπὸ τοῦ πυκνὰ περιστρέφεσθαι ζητοῦντες ὅπη ἔχει τὰ ὄντα ἀεὶ ζλιγγιῶσι, κἄπειτα αὐτοῖς. φαίνεται περιφέρεσθαι τὰ πράγματα καὶ πάντως φέρεσθαι. LXT. Αἰτιῶνται δῇ οὐ τὸ ἔνδον πὸ παρὰ σφίσι πάθος αἴτιον εἶναι ταύτης τῆς δόξης, ἀλλ αὐτὰ χὰ πράγματα οὕτω «πεφυχέναι, οὐδὲν αὐτῶν μόνιμον εἶναι οὐδὲ βέθαιον, ἀλλὰ ῥεῖν χαὶ φέρεσθαι χαὶ μεστὰ εἶναι πάσης φορᾶς καὶ γενέσεως ἀεί. Λέγω δὲ ἐννοήσας πρὸς πάντα τὰ νῦν δὰ ὀνόματα,

- EPM. Πῶς δὴ τοῦτο, ὦ Σώχρατες:

ΣΩ. Οὐ χατενόησας ἴσως τὰ ἄρτι λεγόμενα, ὅτι παντάπασιν ὡς φερομένοις τε χαὶ ῥέουσι χαὶ γιγνομένοις τοῖς πράγμασι ra ὀνόματα ἐπίχειται.

. ΣΩ, Καὶ μὴν πρῶτον μὲν τοῦτο, ὃ πρῶτον εἴπομεν, mavréφάσιν ὡς ἐπὶ τοιούτων ἐστίν.

ΣΩ, Ἡ φρόνησις" φορᾶς γάρ ἐστι καὶ ῥοῦ νόησις" εἴη δ᾽ ἂν καὶ υζνησιν ὑπολαδεῖν φορᾶς" ἀλλ᾽ οὖν περί γε τὸ φέρεσθαί ἐστιν’ εἰ δὲ βούλει, ἡ γνώμη παντάπασι δηλοῖ γονῆς σκέψιν καὶ νώμηψιν᾽ τὸ γὰρ νωμᾷν χαὶ τὸ σχοπεῖν ταὐτόν. Εἰ δὲ βούλει αὐτὸ. ἡ νόησις τοῦ νέον ἐστὶν ἕσις. Τὸ δὲ νέα εἶναι τὰ ὄντα σημαίνει γιγνόμενα ἀεὶ εἶναι. ---- Τούτου οὖν ἐφίεσθαι τὴν ψυχὴν μηνύει τὸ ὄνομα ὁ θέμεγος τὴν νεόεσιν. Οὐ γὰρ νόησις τὸ ἀρχαῖον ἐχαλεῖτο, ἀλλ᾽ ἀντὶ τοῦ ἦτα εἶ ἔδει λέγειν δύο, νεόεσειν. LXIT. Σωφροσύνη δὲ σωτηρία οὗ νῦν δὴ ἐσχέμμεθα, φρονήσεως, καὶ μὴν N'y ἐπιστήμη μηνύει ὡς φερομένοις τοῖς πράγμασιν ἑπομένης sk ψυχῆς τῆς ἀξίας λόγου, χαὶ οὔτε ἀπολειπομένης οὔτε προ-

36 HAATANOS

θεούσης᾽" διὸ δὴ ἐμδάλλοντας δεῖ τὸ εἶ ἐπιστήμην αὐτὴν ὀνομάζειν. Ξύνεσις δ᾽ αὖ οὕτω μὲν δόξειεν ἂν ὥς περ συλλογισμὸς εἶναι ὅταν δὲ συνιέναι λέγη, ταὐτὸν παντάπασι τῷ ἐπίστασϑαι συμθαίνει λεγόμενον συμπορεύεσθαι γὰρ λέγει τὴν ψυγὴν τοῖς πράγμασι τὸ συνιέναι. ἀλλὰ μὴν ἦ γε σοφία φόρᾶς ἐφάπτεσθαι. σημαίνει. Σχοτωδέστερον δὲ τοῦτο χαὶ ξενικώτερον᾽ ἀλλὰ der EX τῶν ποιητῶν ἀναμιμνήσχεσθαι ὅτι πολλαχοῦ λέγουσι περὶ ὅτου ἄν τύχωσι τῶν ἀρχομένων ταχὺ προϊέναι, ἐσύθη φασί. Ααχωνιχῷ δὲ ἀνδρὶ τῶν εὐδοκίμων χαὶ ὄνομα ἦν Σοῦς" τὴν γὰρ ταχεῖαν ὁρμὴγ οἱ Λαχεδαιμόνιοι τοῦτο καλοῦσι. Ταύτης οὖν τῆς" φορᾶς ἐπαφὴν σημαίνει À σοφία, ὡς φερομένων τῶν ὄντων. LXITE. Kat μὴν τό γε ἀγαθόν, τοῦτο τῆς φύσεως πάσης τῷ ἀγαστῷ βούλεται τὸ ὄνομα ἐπιχεῖσθαι. ἐπειδὴ γὰρ πορεύεται τὰ ὄντα ἔνι μὲν ἄρ᾽ αὐτοῖς τάχος, ἔνι δὲ βραδύτης᾽ ἔστιν οὖν οὐ πᾶν τὸ ταχύ, ἀλλά τι αὐτοῦ ἀγαστόν᾽ τούτῳ οὖν οὐ δὴ τῷ ἀγαστῷ αὕτη ἡ ἐπωνυμία ἐστί, τἀγαθόν. Δικαιοσύνη δέ, ὅτι μὲν ἐπὶ τῇ τοῦ δικαίου συνέσει τοῦτο χεῖται τὸ ὄνομα, ῥάδιον συμδαλεῖν αὐτὸ δὲ τὸ de χαῖον χαλεπόν. Καὶ γὰρ δὴ καὶ ἔοιχε μέχρι μέν του ὁμολογεῖσθαι παρὰ πολλῶν, ἔπειτα δὲ ἀμφισδητεῖσθαι. ὅσοι γὰρ ἡγοῦνται τὸ πᾶν εἶναι ἐν πορείᾳ, τὸ μὲν πολὺ αὐτοῦ ὑπολαμβάνουσι τοιοῦεἶναί τι διεξιόν, δι οὗ πάντα τὰ γιγνόμενα γίγνεσθαι. Εἶναι δὲ τάχιστον τοῦτο χαὶ λεπτότατον᾽ οὐ γὰρ ἂν δύνασθαι ἄλλως διὰ τοῦ ἰόντος ἰέναι παντός, εἰ μὴ λεπτότατόν τε ἦν, ὥς τε αὐτὰ μηδὲν στέγειν, χαὶ τάχιστον, ὥστε χρῆσθαι ὥς περ ἐστῶσι τοῖς ἄλλοις. ἐπεὶ δ᾽ οὖν ἐπιτροπεύει τὰ ἄλλα πάντα διαῖόν, τοῦτο᾽ τὸ ὄνομα ἐχλήθη ὀρθῶς, δίκαιον, εὐστομίας ἕνεκα τὴν τοῦ κάππα δύναμιν προσλαθόν. LXIV. Μέχρι μὲν οὖν ἐνταῦθα, ὃ νῦν δὴ ἐλέγομεν, παρὰ πολλῶν ὁμολογεῖται τοῦτο εἶναι τὸ δίκαιον» ἐγὼ δέ, ὦ ἑρμόγενες, ἅτε λιπαρὴς ὧν περὶ αὐτοῦ, ταῦτα μὲν πάντα διαπέπυσμαι ἐν ἀποῤῥήτοις, ὅτι τοῦτ᾽ ἐστὶ τὸ δίχαιον χαὶ τὸ αἴτιον — δι ὃ γὰρ γίγνεται, τοῦτ᾽ ἐστὶ τὸ αἴτιον --καὶ ἰδίᾳ καλεῖν ἔφη τις τοῦτο ὀρθῶς ἔχειν διὰ ταῦτα᾽ ἐπειδὰν

KPATYAOS. 37

δ᾽ ἠρέμα αὐτοὺς ἐπανερωτῶ ἀχούσας ταῦτα μηδὲν ἧττον, τί οὖν mor’ ἔστιν, ὦ ἄριστε, τὸ δίκαιον, εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει; δοχῶ τε ἤδη μαχρότερα τοῦ προσήκοντος ἐρωτᾷν χαὶ ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα ἄλλεσθαι᾽ ἱκανῶς γάρ μέ φασι πεπύσθαι καὶ ἀκηχοέναι, χαὶ ἐπιχειροῦσι βουλόμενοι ἀποπιμαίλάναι με, ἄλλος ἄλλα ἤδη λέγειν, καὶ οὐκέτι συμφωνοῦσιν. ὁ μὲν γάρ τίς φησι τοῦτο εἶναι δίκαιον τὸν ἥλιον τοῦτον γὰρ μόνον διαϊόντα χαὶ χάοντα ἐπιτροπεύειν τὰ ὄντα᾽ ἐπειδὰν οὖν τῳ λέγω αὐτὸ ἄσμενος ὡς χαλόν τι ἀκηκοώς, καταγελᾷ μου οὗτος ὁ ἀκούσας χαὶ ἐρωτᾷ εἰ οὐδὲν δίκαιον οἶμαι ἐν τοῖς ἀνθρώποις, ἐπειδὰν ὁ ἥλιος δύῃ. LXV. Λιπαροῦντος. οὖν ἐμοῦ ὅ τι αὖ ἐχεῖνος λέγει, αὐτὸ τὸ πῦρ φησί" τοῦτο δὲ οὐ ῥάδιόν ἐστιν εἰδέναι. ὁ δὲ οὐχ αὐτὸ τὸ πῦρ φησίν, ἀλλ᾽ αὐτὸ τὸ θερμὸν τὸ ἐν τῷ πυρὶ ἐνόν. -Ô δὲ τούτων μὲν πάντων καταγελᾷν φησίν, εἶναι δὲ τὸ δίκαιον ὃ λέγει, ἀναξαγόρας, νοῦν εἶναι τοῦτο’ αὐτοχράτορα γὰρ αὐτὸν ὄντα καὶ οὐδενὶ μεμιγμένον, πάντα φησὶν αὐτὸν. χοσμεῖν τὰ πράγματα διὰ πάντων ἰόντα. ἐνταῦθα δὴ ἐγώ, ὦ φίλε, πολὺ ἐν πλείονι ἀπορίᾳ εἰμὶ À πρὶν ἐπιχειρῆσαι μανθάνειν περὶ τοῦ δικαίου ὅ τί ποτ᾽ ἔστιν. ἀλλ᾽ οὖν où περ ἕνεκα ἐσχοποῦμεν, τό γε ὄνομα τοῦτο φαίνεται αὐτῷ διὰ ταῦτα χεῖσθαι.

ΣΩ. ἄχους δή" ἴσως γὰρ ἄν σε χαὶ τὰ ἐπίλοιπα ἐξαπατήσαιμι ὡς οὐκ ἀχηχοὼς λέγω μετὰ γὰρ δικαιοσύνην τί ἡμῖν λείπεται; ἀνδρίαν, οἶμαι, οὕπω διήλθομεν. LXVI. ἀδικία μὲν γὰρ δῆλον ὅτι ἐστὶν ὄντως ἐμπόδισμα τοῦ διαϊόντος. ἀνδρία δὲ σημαίνει, ὡς ἐν μάχῃ ἐπονομαζομένης τῆς ἀνδρίας μάχην δ᾽ εἶναι ἐν τῷ ὄντι, εἴ περ ῥεῖ, οὐχ ἄλλο τι ἢ τὴν ἐναντίαν ῥοήν. ἐὰν οὖν τις ἐξέλῃ τὸ δέλτα τοῦ ὀνόματος τῆς ἀνδρίας, αὐτὸ μηγύει τὸ ἔργον τοὔνομα ἡ ἀνδρία. Δῆλον οὖν ὅτι οὐ πάσῃ ῥοῇ ἡ ἐναντία ῥοὴ ἀνδρία ἐστίν, ἀλλὰ τῇ παρὰ τὸ δίκαιον ῥεούσῃ"

οὐ γὰρ ἂν ἐπῃνεῖτο ἡ ἀνδρία. Καὶ τὸ ἄῤῥεν καὶ ὁ ἀνὴρ ἐπὶ πα: ραπλησίῳ τινὶ τούτῳ ἐστὶ τῇ ἄνω ῥοῇ. Γυνὴ δὲ γονή μοι φαίvera βούλεσθαι εἶναι’ τὸ δὲ θῆλυ ἀπὸ τῆς θηλῆς τι φαίνεται ἐπωνομάσθαι ἡ δὲ θηλὴ ἄρά γε, ὦ Épuéyeve, ὅτι telnet ποιεῖ, ὥς περ τὰ ἀρδόμενα;

EPM. ἔοιχέ γε; ὦ Σώχρατες.

EN. Καὶ μὴν αὐτόγε τὸ θάλλειν τὴν αὔξην μοι δοκεῖ amer χάζειν τὴν τῶν νέων, ὅτι ταχεῖα χαὶ ἐξαιφνιδία γίγνεται" οἷόν περ οὖν μεμίμηται τῷ ὀνόματι, συναρμόσας, ἀπὸ τοῦ θεῖν καὶ ἄλο λεσθαι τοὔνομα. ἀλλ᾽ οὐ γὰρ ἐπισχοπεῖς με. ἧς περ ἐχτὺς δρόpou φερόμενον λείου ἐπιλάθωμαι" λοιπὰ δὲ ἡμῖν ἔτι συχνά ἐστι τῶν δοχούντων σπουδαίων εἶναι.

EPM. ἀληθῆ λέγεις.

LXVIL ΣΩ. ὧν γ᾽ ἔστιν ἐν καὶ τέχνην ἰδεῖν ὅ τί κοτε βούλεται εἶναι. ,

ΣΩ. Οὐκοῦν τοῦτό Ὑς ὅξιν νοῦ σημαίνει. Τὸ μὲν ταῦ ἀφελόντι, ἐμδαλόντι ὃς ou μεταξὺ [τοῦ χὶ καὶ] τοῦ νῦ χαὶ τοῦ ἦτα»

EPM. Καὶ μάλα γς γλίσχρως, ᾧ Σώκρατες.

ΣΩ. ὦ μακάριε, oùx οἶσθ᾽ ὅτι τὰ πρῶτα ὀνόματα τεϑέντα καταχέχωσται ἤδη ὑπὸ τῶν βουλομένων τραγῳδεῖν αὐτά, περιτεθέντων γράμματα καὶ ἐξαιρούντων εὐστομίας ἕνεκα καὶ παν «ταχῇ στρεφάντων καὶ ὑπὸ καλλωπισμοῦ καὶ ὑπὸ χρόνου. Ἐπεὶ χαὶ ἐν τῷ κατόπτρῳ οὐ δοχεῖ σοι ἄτοπον εἶναι τὸ ἐμθεδλῇσθαι τὸ ῥῶ; ἀλλὰ τοιαῦτα, οἶμαι, ποιοῦαιν οἱ τῆς μὲν ἀληθείας οὐδὲν φροντίζοντες, τὸ δὲ στόμα πλάττοντες, ὥστ᾽ ἐπεμδάλλοντες πολλὰ ἐπὶ τὰ πρῶτα ὀνόματα, τελευτῶντες ποιοῦσι μηδ᾽ ἂν ἕνα ἀνθρώπων συνεῖναι ὅ τί ποτε βούλεται τὸ ὄνομα" ὥς πε καὶ τὴν σφίγγα ἀντὶ φιγγὸς σφίγγα καλοῦσι, καὶ ἄλλα πολλά.

LXVIIT. xQ. Εἰ δ᾽ αὖ τις ἐάσει καὶ ἐντιθέναι καὶ ἐξαιρεῖν ἄττ᾽ ἂν βούληταί τις εἰς τὰ ὀνόματα, πολλὴ εὐπορία ἔσται καὶ πᾶν ἂν παντί τις ὄνομα πράγματι προσαρμόσειεγ:

KPATYAOES. 39

EPM, ἀληθῆ λέγει.

ΣΩ, ἀληθῆ μέντοι, ἀλλὰ τὸ μέτριον, οἶμαι, δεῖ para καὶ τὸ εἰχὸς σὲ τὸν σοφὸν ἐπιστάτην.

EPM, Βουλοίμην ἄν.

EN. Kai ἐγώ σοι δυμθούλομαι, ὦ ὦ Ῥρμόγενες᾽ ἀλλὰ μὴ λίαν, ὦ δαιμόνιε, ἀκριθολογοῦ, μή μ᾽ ἀπαγυιώφης μένεας᾽ ἔρχομαι γὰρ ἐπὶ τὴν χορυφὴν ὧν εἴρηκα, ἐπειδὰν μετὰ τέχνην μηχανὴν ἐπισχεψώμεθα᾽ μυχανὰ γάρ μοι δοκεῖ τοῦ ἄνειν. ἐπὶ OX σημεῖον εἶναι. Τὸ γὰρ μῆκος πρὸς τὸ πολὺ σημαίνει ἐξ, ἀμφοῖν οὖν τούτοιν ξύγχειται; μήκους τε καὶ τὸ ἄνειν, τὸ ὄνομα ἡ μὴ" χανή. ἀλλ᾽ ὅ περ νῦν δὴ εἶπον, ἐπὶ τὴν χορυφὴν δεῖ τῶν εἰρηπ μένων ἐλθεῖν’ ἀρφτὴ γὰρ καὶ καχίᾳ ὅ τι βούλεται! τὰ ὀνόματα ζητητέα. Τὸ μὲν οὖν ἕτερον οὕπω καθορῶ, τὸ δ᾽ ἕτερον δοχεῖ οι κατάδηλον εἶναι". ξυμφωνεῖ. γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν πᾶσιν᾽ ἅτε γὰρ ἐόντων τῶν πραγμάτων πᾶν τὸ κακῷς ἰὸν κακία ἂν εἴη" τοῦτο δὲ ὅταν ἐν ψυχῇ À, τὸ καχῶς ἰέναι ἐπὶ τὰ πράγματα, μάλιστα τὴν τοῦ ὅλου ἐπωνυμίαν ἔχει, τῆς κακίας. ΕΧΙΧ, Τὸ δὲ καχῶς ἰέναι ὅ τί ποτ᾽ ἔστι, δοχεῖ μοι δηλοῦν καὶ ἐν τῇ δει- Aa, ὃ οὕπω διήλθομεν ἀλλ᾽ ὑπερέθημεν, δέον αὐτὸ μετὰ τὴν ἀνδρίαν σκέψασθαι. Δοκοῦμεν δέ μοι καὶ ἄλλα πολλὰ ὑπερβεθηχένα!» ἡ δ᾽ οὖν δειλία τῆς ψυχῆς σημαίνει δεσμὸν εἶναι ἰσχυρόν" τὸ γὰρ λίαν ἰσχύς τίς ἐστι. Δεσμὸς οὖν ὁ λίαν καὶ ὁ μέγιστος τῆς ψυχῆς ἡ δειλία ἂν εἴη ὥς πέρ. γε καὶ ἡ ἀπορία καχόν, καὶ

LXX. EPM. Τὸ δὲ δὴ κακόν, δι᾿ οὗ πολλὰ τῶν ἔμπροσθεν. εἴρηκας, τί ἂν νοοῖ τοὔνομα:

En. ἄτοπόν τι νὴ Al ἔμοιγε δοκεῖ καὶ χαλεπὸν ξυμδαλεῖν. ἐπάγω, οὖν καὶ τούτῳ ἐχείνην τὴν ὑαχανήν.

EPM. Kal ἔοικάς γε ὀρθῶς λέγοντι. ἀλλ’ εἰ δοκεῖ, ταῦτα μὲν ἐῶμεν, τὸ δὲ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρὸν πειρώμεθα ἰδεῖν πῇ εὐλόγως ἔχει.

ΣΩ. Τὸ μὲν τοίνυν αἰσχρὸν καὶ δὴ κατάδηλόν μοι φαίνεται ὃ νοεῖ» χαὶ τοῦτο γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν ὁμολογεῖται. Τὸ γὰρ ἐμποδίζον καὶἴσχον τῆς ῥοῆς τὰ ὄντα λοιδορεῖν Lo: φαίνεται διὰ παν-τὸς ὁ τὰ ὀνόματαθείς, καὶ νῦν τῷ ἀεὶ ἴσχοντι τὸν ῥοῦν τοῦτο τοῦγομα ἔθετο ἀεισχοροῦν᾽ νῦν δὲ συγχρονήσαντες αἰσχρὸν καλοῦσιν͵

EPM. Πῶς δή;

LXXI ΣΩ. Φέρε, τί οἴει σὺ εἶναι τὸ αὕτιον κληθῆναι ἐχάστῷ τῶν ὄντων; ἄρ᾽ οὖν ἐχεῖνο τὸ τὰ ὀνόματα θέμενον: ᾿ ἘΡΜ. Πάντως που.

EPM. Ναί. ° - ZEN. Οὐχοῦν τὸ καλέσαν τὰ πράγματα καὶ τὸ καλὸν ταὐτόν ἐστι τοῦτο, διάνοια,

KPATYAOS. 41

- EPM. Πάνυ γε.

ΣΩ, Ἰὸ οὖν ἰατρικὸν ἰατρικὰ ἐργάζεται καὶ τὸ πρκτονυμὸν τεχτονιχά; À πῶς λέγεις; ᾿ς EPM. Οὕτως ÉYOYS.

EPM. Δεῖ γέ τοι.

EPM. Πάνυ γε.

EPM. Φαίνεται.

LXXIL ΣΩ. Οὐκοῦν τὸ μὲν ξυμφέρον ἤδη που κἂν σὺ εὖὕpos ἐκ τῶν πρότερον σχοπῶν᾽ τῆς γὰρ ἐπιστήμης ἀδελφόν τι φαίνεται' οὐδὲν γὰρ ἄλλο δηλοῖ À τὴν ἅμα φορὰν τῆς ψυχῆς μετὰ τῶν πραγμάτων, καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ τοιούτου πραττόμενα συμφέροντά τε καὶ σύμφορα κεκλῆσθαι ἀπὸ τοῦ συμπεριφέρεσθαι.

ΣΩ. Τὸ δέ γε κερδαλέον ἀπὸ τοῦ κέρδους" κέρδος δὲ νῦ ἀντὶ τοῦ δέλτα ἀποδιδόντι ἐς τὸ ὄνομα δηλοῖ ὃ βούλεται. Τὸ γὰρ ἀγαθὸν xar ἄλλον τρόπον ὀνομάζει" : ὅτι γὰρ κεράννυται ἐς πάντα διεξιόν͵, ταύτην αὐτοῦ τὴν δύναμιν ἐπονομάζων ἔθετο «τοὔνομα᾽ δέλτα δ᾽ ἐνθεὶς ἀντὶ τοῦ νῦ κέρδος ἐφθέγξατο.

EPM. Λυσιτελοῦν δὲ τί δή:

EN. ἔοικεν, ὦ Ἑρμόγενες, οὐχὶ καθάπερ οἱ κάπηλοι αὐτῷ χρῶνται, ἐὰν τὸ ἀνάλωμᾳ ἀπολύῃ, οὐ ταύτῃ λέγειν μοι δοκεῖ τὸ λυσιτελοῦν, ἀλλ᾽ ὅτι τάχιστον ὃν τοῦ ὄντος ἴστασθαι οὐχ ἐᾷ τὰ πράγματα; οὐδὲ τέλος λαδοῦσαν τὴν φορὰν ποῦ φέρεσθαι στῆναί τε καὶ παύσαθαι, ἀλλ᾽ ἀεὶ λύει αὐτῆς ἄν τι ἐπιχειρῇ τέλος ἐγγίγνεσθαι, καὶ παρέχει ἄπαυστογ καὶ ἀθάνατον αὐτήν.

k4 . HAATNNOS.

Καὶ οὕτως οὐκ ἐναντιοῦται αὐτὸς αὐτῷ ὁ τὰ ὀνόματα τιθέμεγος, ἀλλὰ δέον καὶ ὠφέλιμον καὶ λυσιτελοῦν χαὶ χερδαλέον καὶ ἀγαθὸν χαὶ ξυμφέρον καὶ εὔπορον τὸ αὐτὸ φαίνεται, ἑτέροις ὀνόμασι σημαῖνον τὸ διαχοσμοῦν xal ἰὸν πανταχοῦ, ἐγχεχωμιασμένον, τὸ δὲ ἴσχον χαὶ δοῦν ψεγόμενον' χαὶ δὴ καὶ τὸ ζημιῶδες, ἐὰν χατὰ τὴν ἀρχαίαν φωνὴν ἀποδῶς ἀντὶ τοῦ ζῆτα δέλτα, φανεϊταίσοι κεῖσθαι τὸ ὄνομα ἐπὶ τῷ δοῦντι τὸ ἰόν, ἐπονομασθὲν δημιῶδες. Ὁ

LXXVIL EPM. τί δαὶ δὴ ἡδονὴ κἀὶ λύπη καὶ ἐπιθυμία καὶ τα τοιαῦτα, ὦ Σώχρατες:

ΣΩ, Οὐ πάνυ χαλεπά μοι φαίνεται, ὦ Ἑρμόγενες" ἥ τε γὰρ ἡδονή, ἡ πρὸς τὴν ὄνησιν ἔοιχς τείνουσα πρᾶξις τοῦτο ἔχειν τοῦ γομαφ — τὸ δέλτα δὲ ἔγκειται, ὥστε ἡδονὴ ἀντὶ ἡονῆς καλεῖ ται" — fre λύπη ἀπὸ τῆς διαλύσεως τοῦ σώματος ἔοικεν ἐπογομασθῆναι, ἣν ἐν τούτῳ τῷ πάθει ἴσχει τὸ σῶμα" καὶ ἣ γε ἀνία τὸ ἐμποδίζον τοῦ ἰέναι" ἡ δὲ ἀλγηδὼν ξενικόν τι φαίνεταί μοι, ἀπὸ τοῦ ἀλγεινοῦ ὠνομασμένον᾽ ὀδύνη δέ, ἀπὸ τῆς ἐνδύσεως τῆς λύπης χεχλημένη ἔοικεν ἀχθηδὼν δέ, καὶ παντὶ δῆλον ἀπειχασμένον τὸ ὄνομα. τῷ τῆς φορᾶς βάρει᾽ χαρὰ δὲ τῇ διαχύσει χαὶ εὐπορίᾳ τῆς ῥοῆς τῆς ψυχῆς ἔοικε κεκχλημένῃ" τέρψις δὲ ἀπὸ τοῦ τερπνοῦ" τὸ δὲ τερπνὸν ἀπὸ τῆς διὰ τῆς ψυχῆς ἕἔρψεως πνοῇ ἀπεικασθὲν κέκληται, ἐν δίκῃ μὲν ἂν ἕρπνουν καλούμενον, ὑπὸ χρόνου δὲ τερπνὸν παρηγμένον. ΟΧΧΎΤΙ, Εὐφροσύνη δὲ οὐδὲν προσδεῖται τοῦ διότι ῥηθῆναι" παντὶ γὰρ δῆλον ὅτι ἀπὸ τοῦ εὖ τοῖς πράγμασι τὴν ψυχὴν ξυμφέρεσθαι τοῦτο ἔλαδε τὸ ὄνομα εὖφεροσύνην, τό γε δίκαιον’ ὅμως δὲ αὐτὸ καλοῦμεν εὐφροσύνην. Οὐδ᾽ ἐπιθυμία χαλεπόν τῇ γὰρ ἐπὶ τὸν θυμὸν ἰούση δυνάμει δῆλον ὅτι τοῦτο ἐχλήθη τὸ ὄνομα" θυμὸς δὲ ἀπὸ τῆς θύσεως χαὶ ζέσεως τῆς ψυχῆς ἔχοι ἂν τοῦτο τοὔνομα. λλλὰ μὴν ἵμερός γε τῷ μάλιστα ἕλχοντι τὴν ψυχὴν ῥῷ ἐπωνομάσθη" ὅτι γὰρ ἱέμεγος ῥεῖ καὶ ἐφιέμενος τῶν πραγμάτων, καὶ οὕτω δὴ ἐπισπᾷ σφόδρα τὴν ψυχὴν διὰ τὴν Éciv τῆς ῥοῆς’ ἀπὸ ταύτης οὖν πάσῆς τῆς δυνάμεως ἵμερος ἐκλήθη. Καὶ μὴν πόθος αὖ καλεῖται an

ΚΡΑΤΥΛΟΣ: 45 μαίνων οὐ τοῦ παρόντος εἶναι ἱμέρου τε καὶ ῥεύματος, ἀλλὰ τοῦ ἄλλοθί που ὄντος χαὶ ἀπόντος, ὅθεν πόθος ἐπωνόμασται, ὃς τότε ὅταν παρῇ οὗ τις ἐφίετο, ἵμερος ἐκαλεῖτο’ ἀπογενομένου δὲ, ὅ αὐτὸς οὗτος πόθος ἐκλήθη. LXXIX. ἔρως δέ, ὅτι ἐσρεῖ ἔξωθεν, χαὶ οὖχ οἰκεία ἐστὶν ἡ ῥοὴ αὕτη τῷ ἔχοντι, ἀλλὰ ἐπείσακτος διὰ τῶν ὀμμάτων, διὰ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ) ἐσρεῖν ἔσρος τόγε παλαιὸν ἐχαλεῖτο --- τῷ γὰρ οὗ ἀντὶ τοῦ ὦ ἐχρώμεθα -α νῦν δ᾽ ἔρως χέχληται διὰ τὴν τοῦ ὦ ἀντὶ τοῦ οὗ μεταλλαγήν. ἀλλὰ τί ἔτι οὐ λέγεις ὅ τι σχοπῶμεν ;

ΣΩ. Δόξα μὲν ἤτοι τῇ διώξει ἐπωνόμασται, ἣν ἡ ψυχὴ due χουσα τὸ εἰδέναι ὅπη ἔχει τὰ πράγματα πορεύεται, À τῇ ἀπὸ τοῦ τόξου βολῇ. ἔοικε δὴ τούτῳ μᾶλλον. Ἡ γοῦν οἴησις τούτῳ ξυμφωνεῖ. Οἷσιν γὰρ τῆς ψυχῆς ἐπὶ πᾶν πρᾶγμα οἷόν ἐστιν ἕκα-“ στον τῶν ὄντων δηλούσῃ προσέοικεν, ὥς πέρ γε χαὶ ἡ βουλὴ πρὸς τὴν βολήν, καὶ τὸ βούλεοθαι τὸ ἐφίεσθαι σημαίνει καὶ βουλεύεσθαι’ πάντα ταῦτα δόξῃ ἑπόμιεν᾽ ἅττα φαίνεται τῆς βολῆς ἀπειχάσματα, ὥς περ αὖ χαὶ τοὐναντίον ἡ ἀδουλία ἀτυχία δοκεῖ εἶ ELVÆL, ὡς οὐ βαλόντος οὐδὲ τυχόντος οὗ ἔδαλλξ τε καὶ à ἐδούλετο καὶ περὶ οὗ ἐδουλεύετο καὶ où ἐφίετο.

LXXX. EPM. Ταῦτα ἤδη μοι δοκεῖς, ὦ Σώκρατες, πυκνότερον ἐπάγειν τέλος γὰρ ἤδη θεῷ. ἀνάγκην δ᾽ οὖν ἔτι βούλομαι διαπερᾶναι, ὅ τι τούτοις ἑξῆς ἐστί, καὶ τὸ ἑκούσιον.

EN. Τὸ μὲν οὖν ἑκούσιον, τὸ εἶκον χαὶ μὴ ἀντιτυποῦν, ἀλλ᾽, ὥς περ λέγω, εἶχον τῷ ἐόντι δεδηλωμένον ἂν εἴη τούτῳ τῷ ὀνόματι, τῷ χατὰ τὴν βούλησιν γιγνομένῳ. Τὸ δὲ ἀναγχαῖον xal ἀντίτυπον, παρὰ τὴν βούλησιν ὄν, τὸ περὶ τὴν ἁμαρτίαν ἂν εἴη καὶ ἀμαθίαν, ἀπείκασται δὲ τῇ χατὰ τὰ ἄγχη πορείᾳ, ὅτι δύσπορα καὶ τραχέα χαὶ λάσια ὄντα ἴσχει τοῦ ἰέναι. ἐντεῦθεν οὖν ἴσως ἐκλήθη ἀναγκαῖον, τῇ διὰ τοῦ ἄγχους ἀπεικασθὲν ποῥείᾳ. ἕως δὲ πάρεστιν À ῥώμη, μὴ ἀνιῶμεν αὐτήν" ἀλλὰ χαὶ σὺ μὴ ἀνίη, ἀλλὰ ἐρώτα."

EPM. ἐρωτῶ δὴ τὰ μέγιστα καὶ τὰ κάλλιστα, τήν τε ἀλή-