TAATONOË
ϑειαν mal τὸ ψεῦδος [χαὶ τὸ ὃν] καὶ αὐτὸ τοῦτο περὶ ὃ νῦν ὁ , λόγος ἡμῖν ἐστίν, ὄνομα, διότι τὸ ὄνομα ἔχει.
EN. Μαίεσθαι οὖν χαλεῖς τι:
EPM. ἔγωγε, τό γε ζητεῖν.
. ΣΩ. ἔοιχε τοίνυν ἐχ λόγου ὀνόματι συγκεχροτὴμέve, Aépoviog ὅτι τοῦτ᾽ ἐστὶν ὄν, οὗ τυγχάνει ζήτημα, τὸ ὄνοpu μᾶλλον δὲ ἄν αὐτὸ γνοίης ἐν ᾧ λέγομεν τὸ ὀνομαστόν. ἐνταῦθα γὰρ σαφῶς λέγει τοῦτο εἶναι ὄν, οὗ μάσμα ἐστίν. Ἡ δ᾽ ἀλήθεια καὶ τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἔοικε συγκεχροτῆσθαν ἡ γὰρ θεία τοῦ ὄντος pop ἔοικε προσειρῆσθαι τούτῳ τῷ ῥήματι, τῇ ἀληθείᾳ, ὡς θεία οὖσα ἄλη. Τὸ δὲ ψεῦδος τοὐναντίον τῇ φορᾷ" φάλιν γὰρ αὖ λοιδορούμενον ἧκει τὸ ἰσχόμενον καὶ τὸ ἀναγκαζόψενον ἡσυχάζειν, ἀπείκασται δὲ τοῖς χαθεύδουσι. Τὸ ψῖ δὲ προσγένόμενον ἐπιχρύπτει τὴν. βούλησιν τοῦ ὀνόματος. Τὸ δὲ ὃν tal ἡ οὐσία ὁμολογεῖ τῷ ἀληθεῖ, τὸ ἰῶτα ἀπολαθόν" ἰὸν γὰρ on μαίνει, καὶ τὸ οὐχ ὃν αὖ, ὥς τινες χαὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸ οὐκὶ ὄν.
διακεχροτηχέναι’ εἰ δέ τίς os ἔροιτο τοῦτο τὸ ἰὸν χαὶ τὸ ῥέον χαὶ τὸ δοῦν, τίνα ἔχει ὀρθότητα ταῦτα τὰ ὀνόματα.
EN. Τί ἂν αὐτῷ ἀποχριναίμεθα λέγεις; À γάρ:
EPM. Πάνυ μὲν οὖν. | LXXXIL 30. ἕν μὲν τοίνυν ἄρτι που ἐπορισάμεθα, ὥστε δοκεῖν τι λέγειν ἀποχρινόμενοι.
ἘΡΜ. Καὶ οὐδέν Ye ἀπὸ τρόπου λέγεις.
ΣΩ. Δέγω γὰρ οὖν εἰκότα οὐ μέντοι μοι δοκεῖ προφάσεις ἀγὼν εἰσδέχεσθαι, ἀλλὰ προθυμητέον αὐτὰ διασκέψασθαι. ἔνθυμηθῶμεν δέ, εἴ τις ἀεί, δι’ ὧν ἂν λέγηται τοὔγομα, ἐκεῖνα dve-
KPATYAOS. 4?
ρήσεται τὰ ῥήματα, καὶ αὖϑις ἀὖ de ὧν ἂν τὰ ῥήματα λεχθῇ, ἐκεῖνα πεύσεται, καὶ τοῦτο μὴ παύσεται ποιῶν, ἄρ᾽ οὐκ ἀνάγ“ XN τελευτῶντα ἀπειπεῖν τὸν ἀποχρινόμενον ;
EPM. ἔμοιγε δοχεῖ.
LXXXIIL. ΣΩ. Πότε οὖν ἀπειπὼν ὁ ἀπαγορεύων δικαίωῤ παύοιτ᾽ ἀν; ἀρ οὐχ ἐπειδὰν ἐπ᾽ ἐχείνοις γένηται «τοῖς ὀνόμασιν, ἃ ὡσπερεὶ στοιχεῖα τῶν ἄλλων ἐστὶ xal λόγων χαὲ ὀνομάτων; ταῦτα γάρ που οὐκέτι δίκαιον φανῆναι ἐξ ἄλλων ὁ ὀνομάτων ξυγο κείμενα, ἂν οὕτως ἔχη οἷον νῦν δὴ τἀγαθὸν ἔφαμεν ἐκ τοῦ ἀγαστοῦ χαὶ ἐκ τοῦ θοοῦ ξυγκεῖσθαι. Τὸ δὲ θοὸν ἴσως φαῖμεν ἂν ἐξ ἑτέρων, ἐχεῖνα δὲ ἐξ ἄλλων᾽ ἀλλ᾽ ἐάν ποτέ γε λάθωμεν ὃ οὐχέτι ἔκ τινων ἑτέρων ξύγχειται ὀνομάτων, δικαίως ἂν paie μεν ἐπὲ στοιχείῳ τε ἤδη εἶναι, καὶ οὐχέτι τοῦτο ἡμᾶς δεῖν εἰς ἄλλα ὀνόματα ἀναφέρειν.
EPM. ἔμοιγε δοχεῖς ὀρθῶς λέγειν.
ΣΩ. Εἰκὸς δῆ fra, ὦ Ἑρμόγενες" πάντα γοῦν φαίνεται τὰ ἔμ“ προσθεν εἰς ταῦτ᾽ ἀνεληλυθέναι. Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει ὡς ἐμοὶ δοχεῖ ἔχειν, δεῦρο αὖ συνεπίσχεψαι μετ᾽ ἐμοῦ, μή τι παραληρήσω λέγων οἷον δεῖ τὴν τῶν πρώτων ὀνομάτων ὀρθότητα εἶναι.
LXXXIV. EPM. Λέγε μόνον, ὡς ὅσον γε δυγάμεως πὰρ ᾿ἐμοί ἐστι; συνεπισχέφομαι.
EN. ὅτι μὲν τοίνυν μία γέ τις ἡ ὀρθότης παντὸς ὀνόματος καὶ πρώτου καὶ ὑστάτου, χαὶ οὐδὲν διαφέρει τὸ ὄνομα εἶναι οὐδὲν αὐτῶν, οἶμαι καὶ σοὶ ξυνδοχεῖν.
EPM. Πάνυ γε.
EN, ἀλλὰ μὴν ὧν γε νῦν διεληλύθαμεν τῶν ὀνομάτων ἡ ὁρθότης τοιαύτη τις ἐδούλετο εἶγαι, οἵα δηλοῦν οἷον ἔχαστόν ἐστι τῶν ὄντων.
SN. Τοῦτο μὲν ἄρα οὐδὲν ἧττον καὶ τὰ πρῶτα δεῖ ἔχειν καὶ τὰ ὕστερα, εἴπερ ὀνόματα ἔσται.
EPM. Πάνυ γε.
EN. ἀλλὰ δὴ τὰ μὲν ὕστερα, ὡς ἔοικε, διὰ τῶν προτέρων οἷά τε ἦν τοῦτο ἀπεργάζεσθαι.
