LXXXV. ἘΡΜ. Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως, ὦ Σώκράτες

EPM. ἀνάγχη μοι δοχεῖ ὡς λέγεις ἔχειν.

EN. ἐπειδὴ δὲ φωνῇ τε καὶ γλώττῃ καὶ στόματι βουλόμεθα δηλοῦν, ἄρ᾽ οὐ τότε ἑχάστου δήλωμα ἡμῖν ἔσται τὸ ἀπὸ τούτῶν γιγνόμενον, ὅταν μίμημα γένηται διὰ τούτων περὶ ὁτιοῦν:

EPM. Δοχεῖ μοι. ”

EN. Μὰ Δί ἀλλ᾽ oùx ἐμοί πω δοχεῖ καλῶς λέγεσθαι, ὦ ἑταῖρε,

EPM. Τί δή:

KPATTAO; A9

SN. Τοὺς τὰ πρόδατα μιμουμένους τούτους καὶ τοὺς ἀλεχτρυόγας καὶ τἄλλα ζῶα ἀναγκαζοίμεθ᾽ ἂν ὁμολογεῖν ὀνομάζειν ταῦτα ἅ περ μιμοῦνται:

EPM. ἀληθῆ λέγεις...

EN. Καλῶς οὖν ἔχειν δοχεῖ σοι; |

EPM. Οὐχ ἔμοιγε᾽ ἀλλὰ τίς dv, ὦ Σώχρατες, μίμησις εἴη. τοὔνομα ;

, EPM. Πάνυ γε. | :

ΣΩ. ἔοιχε τοίνυν οὐχ ἐάν τις ταῦτα μιμῆται, οὐδὲ περὶ ravτας τὰς 'μιμήσεις, ἡ τέχνη ἡ ὀνομαστιχὴ εἶναι" αὗται μὲν γάρ εἰσιν, ἡ μὲν μουσική, ἡ δὲ papa À γάρ;

EPM. Ναί,

EN. τί δαὶ δὴ τόδε; οὐ καὶ οὐσία δοκεῖ σοι εἶναι ἑχάστῳ, ὥς περ καὶ χρῶμα καὶ ἃ νῦν δὴ ἐλέγομεν; Πρῶτον αὐτῷ τῷ χρώματι καὶ τῇ φωνῇ οὐχ ἔστιν οὐσία τις ἑκατέρῳ αὐτῶν χαὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν, ὅσα ἐξίωται ταύτης τῆς προσρήσεως τοῦ εἶγαι:

EPM. Étuorye δοχεῖ.

ΣΩ, Τί οὖν; εἴ τις αὐτὸ τοῦτο μιμεῖσθαι δύναιτο ἑκάστου, τὴν οὐσίαν, γράμμασί τε καὶ συλλαδαῖς, à ἄρ᾽ oùx ἂν δηλοῖ ἕκαστον ὃ ἔστιν: À οὔ; |

EPM. Πάνυ μὲν οὖν. ΄

LXXXVIL EPM. Τοῦτο ἔμοιγε δοχεῖ, ὦ Σώκρατες, ὅ- περ πάλαι ζητοῦμεν, οὗτος ἂν εἶναι ὁ ὀνομαστικός.

ΣΩ, Εἰ ἄρα τοῦτο ἀληθές, ἤδη, ὡς ἔοίκεν, ἐπισκεπτέον περὲ ἐκείνων τῶν ὀνομάτων ὧν σὺ ἤρου, περὶ ῥοῆς Ts καὶ τοῦ ἰέναι χἀὶ σχέσεως; εἰ τοῖς γράμμασι καὶ ταῖς συλλαθαῖς τοῦ ὄντος ἐπιλαμθάνεται αὐτῶν; ὥστε ἀπομιμεῖσθαι τὴν οὐσίαν, εἴτο καὶ οὔ.

EPM. Πάνυ μὲν οὖν. |

‘on. Φέρε δή, ἴδωμεν πότερον ἄρα ταῦτα μόνα ἐστὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων À καὶ ἄλλα πολλά.

ΣΩ, Εἰχκὸς γάρ᾽ ἀλλὰ τίς ἂν εἴη 6 τρόπος τῆς διαιρέσεως, ὅθεν ἄρχϑται μιμεῖσθαι ὁ μιμούμενος; ἄρα οὐκ ἐπεί περ συλλαβαῖς τε καὶ γράμμασιν ἡ μίμησις τυγχάνει οὖσα τῆς οὐσίας, ὀρθότατόν ἐστι διελέσθαι τὰ στοιχεῖα πρῶτον, Gçmep οἱ rt

χειροῦντες τοῖς ῥυθμοῖς τῶν στο ἰχείων πρῶτον τὰς δυνάμεις διείλοντο, ἔπειτα τῶν συλλαδῶν, xal οὕτως ἤδη ἔρχονται ἐπὶ τοὺς ῥυθμοὺς σκεψόμενοι, “πρότερον δ΄ οὔ; . EPM., Ναί. |

LXXXVIIL 5Q Àp οὖν καὶ ἡμᾶς οὕτω δεῖ πρῶτον μὲν τὰ φωνήεντα διελέσθαι, ἔπειτα τῶν ἑτέρων κατὰ εἴδη τά τε ἄφωνα xal ἄφθογγα — οὑτωσὶ γάρ πον λέγουσιν οἱ δεινοὶ περὲ τούτ' τῶν ---- καὶ τὰ αὖ φωνήεντα μὲν οὔ, ὃν μέντοι γε dployya; καὶ αὐτῶν τῶν φωνηέντων ὅσα διάφορα εἴδη ἔχει ἀλλήλων; καὶ ἐξειδὰν ταῦτα διελώμεθα τὰ ὄντα εὖ πάντα, αὖθις δεῖ ὀνόpara ἐπιθεῖναι, εἰ ἔστιν εἰς ἃ ἀναφέρεται πάντα, ὥς περ τὰ στοιχεῖα, ἐξ ὧν ἔστιν ἰδεῖν αὐτά τε, καὶ εἰ ἐν αὐτοῖς ἔνεστιν εἴδη χατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὡς ἐν τοῖς στοιχείοις" ταῦτα πάντα χαλῶς διαθεασαμένους ἐπίστασθαι ἐπιφέρειν ἕχαστον χατὰ τὴν ὁμοιότητα, ἐάν τε ἕν ἑνὶ δέῃ ἐπιφέρειν ἐάν γε συγχεραννύντα πολλὰ ἑνί, ὥς περ οἱ ζωγράφοι βουλόμενοι ἀφομοιοῦν ἐνίοτε; μὲν ὄστρεον μόνον ἐπήνεγκαν, ἐνίστε δὲ ὀπιοῦν ἄλλο τῶν φαρμάχων, ἔστι δ᾽ ὅτε ποχλὰ συγχεράσαντες, οἷον ὅταν ἀνδρείκελον σχευάζωσιν À ἄλλο τι τῶν τοιούτων, ὡς ἄν, οἶμαι; δοχῇ

KPATYAOS. δὶ

δοχῇ δεῖν, καὶ σύμπολλα, ποιοῦντες ὃ δὴ συλλαδὰς χαλοῦσι͵ χαὶ συλλαδὰς αὖ συντιθέντες, ἐξ ὧν τά τε ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα συντίθεται καὶ πάλιν ἐκ τῶν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων μέγα ἤδη τι χαὶ χαλὸν χαὶ ὅλον συστήδομέν, ὥς περ ἐκεῖ τὸ ζῶον τὰ γραφικῇ, ἐνταῦθα τὸν λόγον τῇ ὀνομαστικῇ ἡ ῥητορικῇ À ἦ τις ἔστιν À τέχνη. LXXXIX. μᾶλλον δὲ οὐχ ἡμεῖς, ἀλλὰ λέγων ἐξηνέχθην. Συνέθεσαν μὲν γὰρ οὕτως À περ σύγχειται οἱ παλαιοί: ἡμᾶς δὲ δεῖ, εἴ περ τεχνικῶς ἐπιστησόμεθα σκοπεῖσθαι αὐτὰ πάντα, οὕτω διελομένους, εἴτε κατὰ τρόπον τά τα πρῶτα ὀνόματα χεῖται χαὶ τὰ ὕστερα, εἴτε μή, οὕτω θεᾶσθαι" ἄλλως δὲ συνείρειν μὴ φαῦλον À καὶ οὐ χαθ᾽ ὁδόν, ὦ φίλε Ἑρμόγενες.

EPM. ἴσως νὴ Δί᾽, ὦ ὦ Σώχράτεξ, ι

EPM. Πολλοῦ ἄρα δέω ἔγωγς.

ΣΩ. Édoopev οὖν, à βούλει οὕτως ὅπως ἂν δυνώμεθα, χἂν σμικρόν τι αὐτῶν οἷοί τ᾽ ὦμεν χα ξιδεῖν, ἐπιχειρῶμεν, προεπόντες) ὥς περ ὀλίγον πρότερον τοῖς θεοῖς ὅτι οὐδὲν εἰδότες τῆς ἀληθείας τὰ τῶν ἀνθρώπων δόγματα περὶ αὐτῶν εἰκάζομεν» οὕτω δὲ καὶ νῦν αὖ εἰπόντες ἡμῖν αὐτοῖς ἴωμεν ὅτι εἰ μέν ri

SN. Γελοῖα μὲν οἶμαι φανεῖσθαι, ὦ Ἑρμόγενες, γράμμασι καὶ οὐλλαδαῖς τὰ πράγματα μεμιμυμένα κατάδηλα γιγνόμενα᾽ ὅpus δὲ ἀνάγκη. Οὐ γὰρ ἔχομεν τούτου βέλτιον εἰς ὅ τι ἐπανε" γέγκωμεν περὶ ἀχηθείας τῶν πρώτων ὀνομάτων, εἰ μὴ ἄρα δή, ὡς περ οἱ τραγῳδοποιοὶ ἐπειδάν τι ἀπορῶσιν ἐπὶ τὰς μηχανὰς χαταφεύγουσι θεοὺς αἴροντες, καὶ ἡμεῖς οὕτως εἰπόντες ἀπαλλαγῶμεν, ὅτι τὰ πρῶτα ὀνόματα οἱ θεοὶ ἔθεσαν χαὶ διὰ ταῦτα ὀρθῶς ἔχει. ἦρα καὶ ἡμῖν κράτιστος οὗτος τῶν λόγων; À ἐκεῖ"

νος, ὅτι παρὰ βαρδάρων τινῶν αὐτὰ παρειλήφαμεν, εἰσὶ δὲ ἡμῶν. ἀρχαιότεροι βάρδαροι; ἢ ὅτι ὑπὸ παλαιότητος ἀδύνατον αὐτὰ. ἐπισχέψασθαιφ ὥς περ καὶ τὰ βαρθαριχά ; αὗται γὰρ ἂν πᾶσαι. ἐχδύσεις εἶεν χαὶ μάλα κομψαὶ τῷ μὴ ἐθέλοντι“ λόγον διδόναι. περὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων, ὡς ὀρθῶς χεῖται. Καί τοι ὅτῳ τις. τρόπῳ τῶν πρώτων ὀνομάτων τὴν ὀρίίττα μὴ οἶδεν, ἀδύνατόν που τῶν Ye ὑστέρων εἰδέναι. ἃ ἐξ ἐκείνων ἀνάγκῃ, δηλοῦ-: σθαι ὧν τις πέρι μηδὲν οἶδεν’ ἀλλὰ δῆλον ὅτε τὸν φάσχοντα. περὶ αὐτῶν τεχνικὸν εἶναι περὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων μάλιστά τε καὶ χαθαρώτατα δεῖ ἔχειν ἀποδεῖξαι, ἢ εὖ εἰδέναι ὅτι τά γε ὕστερα ἤδη, φλυαρήσει᾽ ἢ σοὶ ἄλλως δοκεῖ;