‹ Compiègne, sa forêt, ses alentours; études & souvenirs historiques & archéologiques suivis de documents relatifs à la vie du B. Simon, comte de Crespy et d'AmiensChapitre 48 sur 75 · CAPUT V · texte numérisé non relu

CAPUT V

Simoni vero in propria vix ad modicum quiescenti, ecce rex Ânglorum potentissimus, Willelmus nomine, qui eum notrierat, ad se veniendum sub velocilate mandavit. Âdditor etiam ut castello nec villa, nisi solius noctis quietem assumeret , uiorem sibi debitam nullomodo dcsponsaret> quoad usque ad sui colloquium Northmanniam feslinus occureret. Tuoc ille régis metuens ediclum, absque recrastinalioue aliqna, ubi constituefat abire, disposuit.

Videns ergô rex ad se venienlem, Isetus efficitur, secrelo vocans eum , et dicens : c( Quoniam fidem et dilectionem r> tuam ex longo expertus suro, et outrimenlum meuro, quod » in te est augmentare cupiens^ qui pro filia mea (1) rogaturi » mecum conversât! sunt, régis Hispaniarum Anfùrsi (2), et y> Roberti principis ÀpulisB (3) neglectis nunciis, tibi eam D tradens in uxorem te elegi, te hsereditalis meœ fillum fi- » lium adoptans : Delicise me» tibi reputabuntur ; amici y> mei tui erunt^ et inimici similiter. » Ad hsec vir beatus banc diaboli credens prosperitatem, qui electorum corda multis circumdat insidiis, licet nihilum et inane corde reputans, gratias tamen voce humillima referens aiebat: « Magnum » et apertum est beneficium, quod pueritiae me» prsestitisti, » sed grates tibi refero multô melius pollicenti. Dignitastua, » sicut scriptum est, in humilitate descendit, ut exaltetur. » Humilitas mea, nisi in gratiarum actione tibi jugiter subji-

(1) La princesse Adèle qui depuis épousa le comte de Blois.

(S) Alplionsi.

(3) L'abbé Carlier {Hiêt, du Vahia, t. I, p. 314], k propos de ce passage a fait un contre -sens. — II prétend que Alphonse, roi d*Espagne^ et Robert Guiscard offrirent à Simon une de leurs parentes, mais que h comte de Crespy refusa Vune et Vautre leur préférant la fiUe d'Hildehert,

Page 1