LIBER PRIMUS, CAPUT X

Ât verô qui Paulum ex Stephani sibi oratione creavit, exemplum idem multô felicius laliusque per potentiorem satis allerum propagavit.

Simon enim quidam Radulphi comitis fllius, mirabili Dostri lemporis Religionem inopinae mulalionis claritate dîtavît. Qui quidem Radulphus quàm celebris ubique Francorum potentis fuerit, quas urbes invaseril^ quot oppida quaesila mira sagacitate tenuerit, mulli superstiles, qui ejus actuum meminére, sunt testes. Quanlus eliam fuerit ex eo uno conjici posset; quôd Henrici Régis uxorem^ Philippi itidem Régis Idatrem in conjugio post mariti decessum babuerit.

Juvinculus igitur Simon , cùm mortem pater obiisset, obtento comilatum ejus honore brevi tenuiL Nam causam adeô maturatse conversionis banc aliqui fuisse ferant. In quodam oppido quod sibi usurpatione potius, quam hsreditate proveneral, ejusdem patris reUquiœ condit» fuerant. Quod filius» verens ne animée patris oiliceret» ad illud quod sibi ex jure constiterat, déferre proposuil : quo ante delationem detecto^ et sub oculis filii ad nudum revelato, cùm potenlissimi genitoris, quondamque ferocissimi tabidum attendisset corpus, ad contemplalionem miserae conditionis se contulit. Et exinde quidquid sublimitalis sibi arridebat, et

(1) Yenerabilis Guiberti abbaUs 6. Mariae de Novigento prope Goadacam* de Vita suay sive Monodiarum Ubri très. Edition de d^Acheiy* Paris, 1651, page 465-66. Edition de Migne, In Patrologia lalina, 1. 156, p. 752-^59.