‹ Consultations de morale, de droit canonique et de liturgie (volume 2)Chapitre 126 sur 400 · Cela étant, que conclure pour la pratique · texte numérisé non relu

Cela étant, que conclure pour la pratique

Voici l'enseignement très mesuré du cardinal D'Annibale, qui fait bien ressortir la gravité de la question (Summula, part. III, n. 414) : « Age nunc. Quisquis talis (pauper) non est, et nihilominus dispensationem exposcatur vel a S. Dataria in forma pauperum, vel •a Pœnitentiaria, soluta modica taxa, aut gratis omnino, instar furis est : sed utrum dispensatio valeat ? Et quœ a S. Dataria prodit, valet profecto ; quippe ab ipso Rom. Pontifîce (cujus organum Dataria est) prodit ; etenim, cum paupertas non sit dispensationis causa, aut tantum impulsiva sit, petitio nec obreptitia nec subreptitia dici potest. De ea quae prodit a S. Pœnitentiaria (in foro externo), quidam adhuc valere affirmant, quia in Datariae vicem dispensât, atque ideo et ipsa quasi organum Papœ ; alii negant, quia excedit fines mandati, quod ei prò pauperibus tantum datum est. Quaestio gravis, quam S. C. C. nuper tertio propositam, noluit definire. Quamobrem grave est et Ordinario (si mature omnia noverit) eam expedire, et oratoribus (illa ab Ordinario expedita) coire nuptias ».

Dans cet état de choses, peut-on vraiment regarder comme valides ces dispenses frauduleusement obtenues ? Aussi longtemps -que la question n'aura pas été officiellement résolue, nous sommes d'avis qu'il est impossible de la trancher par des principes juridiques. Il y a des raisons pour et il y a des raisons contre. D'une part il est certain que la Pénitencerie est l'organe du Souverain Pontife, tout comme la Daterie, qu'elle supplée pour les dispenses ; et comme les dispenses in forma pauperum délivrées par la Daterie

Page 1