‹ Consultations de morale, de droit canonique et de liturgie (volume 2)Chapitre 361 sur 400 · XCIX. — THÉOLOGAL ENSEIGNANT AU SÉMINAIRE · texte numérisé non relu

XCIX. — THÉOLOGAL ENSEIGNANT AU SÉMINAIRE

décisions. Par exemple, in Dertiionen., Visitationis Saeror. Lim., 27 juillet 1844, à la question ainsi conçue : « An et quomodo sit annuendum postulato super commutatione lectionis sacrée Scripturae in casuum conscientise explanationem in casu » ; elle répondit : « Non expedire ; et Episcopus curet executionem nuperrimse Encyclicse SS. Domini Nostri » (ap. Pallottini, /. c, n. 317). Plus tard, le chanoine théologal de C, qui enseignait la théologie dogmatique au séminaire, demanda à la S. C : « An gratis docere sibi opus esset theologiam dogmaticam ut ab onere S. Scripturae cxplananda? eximeretur » ; et la S. C. lui répondit, le 2 septembre 1846 : « Canonicum theologum teneri ad lectiones scripturales ; attentis tamen peculiaribus circumstantiis, indulgendum ci ut abesse possit a choro diebus, quibus scholœ dogmatica vacat » (Monit. eccl., t. I, p. 187). Ainsi encore in Casalen. 26 juin 1847, etc.

5. Mais il faut ne pas oublier que ces décisions de la S. C. ne sont pas des décrets généraux abolissant une loi portée par le Concile de Trente, loi éclaircie et sanctionnée par une coutume constante, et qui fut admise par d'insignes canonistes, à commencer par Benoît XIV. Ce sont des décrets particuliers, émis en vue de circonstances spéciales qui les rendaient nécessaires (v. Monit. I., t. III, part, il, p. 57).

D'autre part, l'encyclique Inter prsecipuas, de Grégoire XVI, si on l'entend bien, ne déroge en rien à cette loi ; bien plus, ainsi que l'observe avec raison Pallottini (l. c, n. 317, not. 1), ce document pontifical confirme expressément la loi. Car le Souverain Pontife n'y fait autre chose que d'inculquer la pleine observance des décrets du Concile de Trente, des Conciles provinciaux, du Concile de Rome et de la S. C. du Concile (1). Mais toutes ces assemblées

(1) Voici ce que dit l'Encyclique citée sur l'obligation du chanoine théologal : « Hune in finem biblici iidem Socii Ecclesiam Sanctamque liane Pe'iri Sedem calumni -ri non cessant, quasi a pluribus jam sseculis fidelem populum a Sacrarum Scripturarum cognitione arcere conetur ; quum tamen plurima extent eaque luculentissima documenta singularis studii quo recentioribus ipsis temporibus Summi Pontifices, ceterique illorum ducto catholici antistites, usi sunt, ut catholicorum gentes ad Dei eloj'ia scripta et tradita impensius erudirentur. Quo in primis pertinent decreta Tridentina^ Synodi, quibus nedum Episcopis mandatimi est, ut sacras Scripturas divinanti que legem frequentius per diœce-

COXSrr.TATIONS CANONIQUES. — II. — 16.

et la S. G. du Concile elle-même ou ne défendent point au chanoine théologal d'enseigner au séminaire, ou parlent indifféremment de l'Écriture Sainte et de la théologie scolastique.

6. Plus tard la S. C. du Concile a donné de cette doctrine une confirmation autorisée. Dans la cause Pampilonen., Prœbendse theologalis, du 16 décembre 1882, on exposait que le chanoine de la cathédrale de Pampelune, d'après la coutume de cette église,, ne faisait point les leçons publiques sur l'Écriture Sainte, mais l'expliquait sans interruption au séminaire du commencement d'octobre à la fin de mai ; c'est pourquoi il demandait s'il po.uvail s'absenter du chœur et gagner les distributions pendant le jouientier où il avait à enseigner ; et la S. C. répondit : « In casu de quo agitur, canonicum theologum choro abesse ac distributiones lucrari posse prò iis tantum diei horis, quibus legit in seminario » (Monit. eccl. t. III, part, n, p. 57). — Et dans la cause Carthaginen., Distributionum, du 11 avril 1891, la S. C. ne blâma point la conduite du chanoine théologal qui, au lieu d'enseigner l'Écrit un- Sainte à la cathédrale, enseignait les sciences sacrées au séminaire {Monit. eccl., t. VII, part, i, p. 75).

sim annuntiandam curarent, sed ampliata insuper Lateranensis Concilii institutions, provisum, ut in singulis ecclesiis seu cathedralibus seu collegiatis urbium insigniorumque oppidorum non deesset theologalis prsebenda, ea emque conferretur omnino personis idoneis sacrée Scriptura? exponendae et interpretanda?. De ipsa postmodum theologali prsebenda ?d Tridentina? illius sanctionis normam co stituenda, et de lectionibus a canonico theologo ad clerum atque etiam ad populum publiée habendis actum est in plurimis Synodis provincialibus, necnon in Romano Concilio anni 1725, in quod Benedictus XIII fel. ree. pra?decessor Noster nedum sacros Antistites Romana? Provincia?, sed plures etiam ex Archiepiscopis, Episcopis ceterisque locorum Ordinariis Sancta? huic Sedi nullo medio subditis convocaverat. Idem praeterea Summus Pontifex eum in fìnem nonnulla constituit in Apostolicis Litteris, quas Italia? nominatim insulisque adjacentibus dedit. Vobis denique, Venerabiles Fratres, qui de conditione sacrarum rerum in cujusque dicecesi ad Sedem Apostolicam statis temporibus referre consuevistis, ex responsis per Nostrani Congregationem Concilii ad decessores vestros, aut ad vos ipsos iterum iterumque datis perspectum est, quemadmodum Sancta eadem Sedes et gratulari Episcopis soleat si preebendatos theolo^s habeant in publicis sacrarum litterarum lectionibus munere suo bene fungentes, et nunquam intermittit excitare atque adjuvare pastorales illorum curas, si alicubi res adhuc ex sententia non successero ».

Page 1