VI. — MARIAGES DE CONSCIENCE
illorum excédât memoria, in libro fìdeliter describentur ab eo, cui facta a vobis est potestas adnotandi matrimonia occulte celebrata. Liber, in quem baptizatorum ac utriusque parentis nomina referentur, quamvis distingui debeat ab altero matrimoniorum, eadein tamen diligentia eisdemque cautelis in cancellarla episcopali clausus et sigillis obsignatus erit custodiendus, prout librum matrimoniorum caute custodiri supra mandavimus.
« § 12. Quia vero nonnulli deesse non possunt, qui propria? conscientia? vocibus obsurdescant, et Nostris hisce mandatis parere negligant, debita pcenarum districtione prò modo culpge a vobis puniantur. Quin immo, cum satis Nobis experientia compertum sit in liujusmodi negotiis, homines, in terram oculos déclinantes, ob bumanos respectus tardiores effìci, et a recte agendi semita revocari, mandamus idcirco, matrimonia occulta a vobis evulgari et nota fieri, si certo vobis constiterit ex aliquo matrimonio occulto procreatam iuisse sobolem, et baptizatam suppressis parentum nominibus nulla prœstita vobis notitia, ut par erat, ab illius parentibus, intra triginta dies a nativitate numerandos.
« § 13. Ne autem contumaces et inobedientes violata? fidei proditique secreti Pastores suos insimulent, sedulo a vobis curandum est, ut a parocho, vel alio sacerdote prò secreta celebratione matrimonii a vobis deputando, conjuges dare et aperte moneantur ea loge et pacto illis permitti secreti matrimonii celebrationem, ut sobnles inde procreanda non solum regeneretur sacro baptismate, sed post baptisma denuncietur episcopo cum nota loci et temporis administrati Sacramenti, ac sincera indicatione parentum, a quibus ortum babuit, quemadmodum supra prœmissum est; alioquin matrimonium, licet contractum data per episcopum secreti fide, in lucem proferetur, in gratiam fìliorum, et ad propulsandam ab illis gravem nullo que pacto ferendam jacturam.
« § 14. Volumus denique ac mandamus, fides seu attestationes matrimonii clam initi, et sobolis ex ea procreata?, excerptas ex dictis libris, modo quo dictum est, apud vos caute custodièndis, tantam promereri fidem, quantam sibi alii libri parochiales Baptismatis et Matrimonii vindicare consueverunt.
« § 15. Ha?c a vobis, Venerabiles Fratres, in hac temporum calamitate observari enixe prœcipimus, ad communem animarum salutem et ad praesidium ecclesiastica? disciplina?, propter invalescentem hominum malitiam nova semper detrimenta vel patientis vel reformidantis. Cœterum Nostris hisce litteris sublata nolumus ea
validiora remedia, quœ huic malo in dies ingruenti consona dignoscet prudentia vestra, ad pastorale officium cumulate obeundum. Vobis interea paterna? charitatis et benevolenti» testem, Apostolicam Benedictionem impertimur.
« Datum Romœ apud Sanctam Mariam Majorem die 27 novembris 1741, Pontificatus Nostri anno II. »
3. De cette importante constitution découlent les conclusions suivantes :
à) On ne doit accorder dispense de la triple publication' prescrite par le Concile de Trente pour les mariages, que pour des motifs légitimes, et bien plus difficilement s'il y a suspicion de fraude. Quand on prévoit que, si l'on faisait les publications, certains pourraient, par malice, empêcher le mariage, on se contentera d'une seule publication, ou encore on les fera après la célébration du mariage, mais avant sa consommation.
b) Si, outre la dispense des bans, les époux demandent à célébrer leur mariage devant le curé et deux ou trois témoins de confiance avec l'obligation du secret, on ne devra le permettre que pour un motif non seulement grave, mais urgent et très urgent : tel serait, par exemple, le cas d'un homme et d'une femme qui vivraient en concubinage, mais qui seraient regardés par le public comme légitimement mariés.
c) Dans ce cas, avant d'accorder la permission, on examinera attentivement la qualité, le rang, la condition des époux ; s'ils disposent d'eux-mêmes en toute liberté, ou s'ils sont dans la dépendance d'autres personnes, surtout s'il s'agit de fils de famille ; car pour eux il faut grandement veiller au respect et à la soumission qu'ils doivent à leurs parents. S'il s'agit de clercs jouissant d'une pension, on recherchera si le mariage secret n'a pas pour raison de conserver ces ressources temporelles, ce qui ne doit jamais être permis. Enfin les futurs devront présenter des preuves certaines et convaincantes d'état libre.
d) Le ministre de ce mariage sera le propre curé de l'une des parties, présumé plus capable et plus idoine que tout autre prêtre. Si de graves raisons engagent à ne pas le choisir, on désignera un prêtre recommandable par sa science et sa vertu.
é) Le ministre ne devra bénir le mariage qu'après avoir paternellement averti les futurs d'avoir à faire baptiser aussitôt les enfants qu'ils pourront avoir, à les reconnaître pour légitimes, avec le