LV. — HONORAIRES DE MESSE RECUEILLIS
c) Quiconque ne remet pas intégralement, sans mutation et dans leur propre espèce, et tels qu'ils ont été offerts par les fidèles, les honoraires au prêtre qui doit célébrer ;
cl) Quiconque accepte et e) quiconque donne en échange d'honoraires de messes, des abonnements aux journaux et revues, des livres, ou des marchandises quelconques.
On n'a donc le droit de regarder comme échappant à la prohibition, que les conventions purement personnelles et isolées, arrangements qui ne comportent aucun turpe mercimonium.
Ces conclusions ressortent clairement du texte même du décret, dont voici les termes :
« 8. Vetitum cuique omnino esse missarum obligationes et ipsarum eleemosynas a fidelibus vel locis piis acceptas tradere bibliopolis et mercatoribus, diariorum et ephemeridum administratoribus, etiamsi religiosi viri sint, necnonvenditoribus sacrorumutensilium et indumentorum, quamvis pia et religiosa instituta, et generatili! quibuslibet, etiam ecclesiasticis viris, qui missas requirant, non taxative ut eas célèbrent, sive per se sive per sacerdotes sibi subditos, sed ob alium quemlibet, quamvis optimum finem. Constitit enim id effici non posse nisi aliquod commercii genus cum eleemosynis missarum agendo, aut eleemosynas ipsas imminuendo ; quod utrumque omnino prœcaveri debere S. Congregatio censuit. Quapropter in posterum quilibet hanc legem violare prsesumpserit aut scienter tradendo missas ut supra, aut eas acceptando, prœter grave peccatum quod patrabit, in pcenas infra statutas incurret.
« 9. Juxta ea quse in superiore articulo constituta sunt, decernitur, pro missis manualibus stipem a fidelibus assignatam, et pro missis fundatis aut alicui benefìcio adnexis (quœ ad instar manualium celebrantur) eleemosynam juxta sequentes articulos propriam, numquam separari posse a missee celebratione, neque in alias res commutari aut imminui, sed celebranti ex integro et in specie sua esse tradendam, sublatis declarationibus, indultis, privilegiis, rescriptis sive perpetuis sive ad tempus, ubivis, quovis titulo, forma vel a qualibet auctoritate concessis et huic legi contrariis.
« 10. Ideoque libros, sacra utensilia, vel quaslibet alias res vendere aut emere, et associationes (uti vocant) cum diariis et ephemeridibus inire ope missarum, nefas esse et omnino prohiberi. Hoc autem valere non modo si agatur de missis celebrandis, sed etiam si de celebratis, quoties id in usum et habitudinem cedat et in subsidium alicujus commercii vergat.
« 12. Qui autem statata in prsecedentibus articulis 8, 9, 10 et 11, quomodolibet aut quovis prsetextu perfringere ausus fuerit, si ex ordine sacerdotali sit, suspensioni a divinis S. Sedi reservatse et ipso facto incurrendse obnoxius erit ; si clericus sacerdotio nondum initiatus, suspensioni a susceptis ordinibus pariter subjacebit, et insuper inhabilis net ad superiores ordines assequendos ; si vero laicus, excommunicatione latœ sententi» episcopo réservât a- obstringetur.
« 14. Attamen, ne subita innovatio piis aliquibus causis et religiosis publicationibus noxia sit, indulgetur ut associationes ope missarum jam initae usque ad exitum anni a quo instituts3 sunt, protrahantur ». — Tr.\
CONSULTATION LYI
Peut-on accepter de faire partie d'une congrégation de charité ; et quels sont les devoirs de leurs membres?
Sommaire. — 1. Proposition du cas. — 2. Faute et peine de qui fait partie d'une congrégation de charité sans permission de l'autorité ecclésiastique. — 3. Qui peut aujourd'hui donner cette permiss'on ? — 4. Règles relatives à la distraction des biens ou à l'agrégation des biens étrangers. — 5 Règles à suivre quand ces actes ont été accomplis par d'autres. — 6. Règles relatives à l'inexécution des charges.
1. Sossio, élu membre d'une congrégation de charité, y trouve de nombreux biens d'église, transférés, sans l'autorisation voulue, à cette administration. Il y trouve encore les biens de nombreuses fondations pieuses, arbitrairement affectés à d'autres œuvres. Il y trouve enfin de nombreuses charges de messes depuis longtemps négligées.
Il demande donc :
1° Peut-il accepter, en sûreté de conscience, cette charge? 2° Et dans l'affirmative, que devra-t-il faire en face de tant de désordres qu'il constate dans cette administration?
2. Première question. — Xous traiterons à loisir, dans une consultation canonique distincte, de ce qu'on appelle les Congrégations de charité, établies dans le royaume d'Italie, et nous nous demande-