‹ Consultations de morale, de droit canonique et de liturgie (volume 3)Chapitre 266 sur 464 · LXXXIX. — RÉCEPTION DE PRÉSENTS DES RELIGIEUX · texte numérisé non relu

LXXXIX. — RÉCEPTION DE PRÉSENTS DES RELIGIEUX

Il déclare qu'il n'entend pas comprendre dans cette défense l'hospitalité à offrir aux pèlerins ; il veut cependant que, quels que soient leur rang ou leur dignité, ils soient admis à la table commune, sans qu'on prépare pour eux des mets plus recherchés.

Il ajoute ensuite (n. 9) : « Quod si vel ab aliquo particulari religioso, vel a superiora quoque generali, provinciali, aut quocumque officio fungente, aut a conventu, capitulo vel congregatione sive ab universo ordine et religione quidquam receperint, suum non faciant ; verum ipso facto, absque aliqua monitione judicis, decreto, sententia aut declaratione, ad illius restitutionem omnino inutroque foro tcneantur, adeo ut restitutione ipsa realiter non facta, neque etiam in foro conscientiee absolvi possint ».

3. La même Constitution indique ensuite, n. 10, à qui doit se faire la restitution : « liane autem restitutionem fieri volumus non privatim ei religioso qui donavit, sed ei monasterio, domui vel al Ieri loco, de cujus bonis facta est largitio, vel si non de ejus bonis donalum e t, in quo idem religiosus donans professionem emisit, vel si nomine totius capituli, conventus aut congregationis, vel universi ordinis seu religionis donatio facta extiterit, pariter communi mensa?, aut massée, cujus nomine donatum fuerit, accepta munera restituante, ita ut nec qui donavit, nec conventus, capitulum, congregatio, ordo aut religio, cui restitutio facienda est, illam remittere aut ìterum condonare, aut recipientem ab obligatione restituendi eximere, vel ut in pauperes eroget, concedere quoquomodo possit ».

4. On inflige des peines graves aux transgresseurs, mais elles ne concernent que les Réguliers (n. 11) : « Quod si quis ex supradictis regularibus utriusque sexus... hujusmodi prohibitionum, statutorum, ordinationum, jussionum... transgressor fuerit, statuimus ut omnibus et singulis per eum obtentis dignitatibus, gradibus, muneribus et officiis eo ipso privatus, ac ad illa et similia vel dissimilia in futurum obtinenda inhabilis perpetuo et incapax, ac perpetua infamia et ignominia notatus existât ; et preeterea privationem vocis activée et passivee, absque ullo superioris decreto aut ministerio, ipso facto incurrat ; neenon ultra hujusmodi peenas, etiam tanquam contra furti et simoniee criminum reum, tam per viam denunciationis, accusationis aut querelse, quam ex officio procedi et inquiri, condignisque suppliciis affici debeat ».

Ces rigoureuses dispositions donnèrent lieu à d'innombrables

anxiétés ; c'est pourquoi Urbain VIII, voulant y remédier, promulgua la Constitution Nuper a congre gatione, du 16 octobre 1640, où se lisent les paroles suivantes :

« Congregatio specialiter a SS. D. N. Urbano PP. Vili... deputata, auctoritate sibi attributa, declaravit et déclarât, munera a religiosis utriusque sexus tribui posse ex causa gratitudinis, conciliationis benevolenti» ejusque conservationis erga ipsam religionem, conventum, aliisve causis ex sui natura actum virtutis e1 meriti continentibus, modeste tamen ac discrete, et dummodo id non fìat nisi de superiorum localium licentia, ac etiam cum consensu majoris partis conventus, si talis consensus de jure, vel ex constitutionibus seu consuetudinibus cujusque religionis respective, in hujusmodi casibus requiratur ; consensum vero conventus, in § 2 ejusdem constitutionis ad leviora esculenta, seu ad devotionem et religiositatem pertinentia munuscula largienda, etc., requisiium, intelligi debere de consensu alias de jure requisito, et ubi concurrit ambitionis suspicio, qua cessante, nec in his requiri licentiam superiorum in scriptis in § 4 ejusdem bullœ requisitam, sed sufficere licentiam etiam -oretenus eisdem concessam, déclarât ; comessationes autem, compotationes et convivia, in excipiendis prœsertim benefactoribus, protectoribus vel Ordinariis bonorifice et laute, de quibus in § 5 et 6 ejusdem constitutionis, censeri tantummodo prohibita, si decentiœ status regularis adversentur; restitutionem vero receptorum conventibus faciendam, de qua in § 10 ibidem cautum est, intelligi debere de conventibus ad quos data seu missa de jure pertinent, si id commode fieri potest, alias conventui viciniori loco, ubi petita fuerit absolutio, restituatur ».

Au sujet de l'absolution des peines encourues, la bulle s'exprime en ces termes : « Insuper eadem facultate sibi tributa, omnes qui hucusque adversus supradictse constitutionis capitula hic moderata largiti fuerunt vel receperunt, a pœnis quibuscumque in eadem constitutione inflictis et incursis, posse et debere a propriis confessariis absolvi in foro conscientia?, etiam non facta prius hujusmodi rerum donatarum seu datarum restitutione ; quoad eos vero qui prseter modum prœdictum graviori religionis detrimento largiendo vel recipiendo transgressi sunt, sed ob inopiam restituere nequeant, eadem Sanctitas concedit majori Pcenitentiario, ut de prœteritis usque ad diem data? prœsentium in foro conscientiœ absolvat, dispenset et condonet, seu absolvi, dispensari et tondonari mandet, prout in Domino magis expedire judicaveiït ».

Page 1