LETTRE ADRESSEE AU PAPE

l'ur quelques Evoques réiuiis à Paris, nu snjet d'iin Concile national en France^,

mi^o mm

Sa??ctissimo Patri Pio p. P. IX Pontifici Maximo.

Beatissime Pater , i

Reverentiam et obsequinm ad Aposlolicam Sedem , quain Sanctilas Vestra tôt et tanlis praîcelsis viitutibus inter inauditas œruninas, veliif liliuni intor spinas , tani prœclarè cxornat , filiali pietatc ante omnia deferimus , et una siniul ad Cathedram Pétri, in quâ nos anliquà religione, fide intégra potioren» agnoscimus principatum , ad plcnitudinem potestatis oui claves traditre sunt, nos in parteni sollioitudinis , licet impares, vocati , et ipsi inter rerum et temporum angustias positi nostra depromimus vota. '^

Paternitatcm Vestram non latet quanta in mnltis gravioris niomerfti circa disciplinam quœstionibus laborent varietate nostrœ onines omnium (jalliarum Provinciarum Ecclesi». Episcopi quidem à longo tempore de gravi dolent conditione qnà ipsis inbibitum est quin synodaliter coadiinari possint. >.uuii

Singuli cnim pro suà sapientià singulos pasoiint grèges, sed scepè sœpîùs alius alia adhibet média ; unde infirmis ponitur offendiculum , et Pastorum minuitur imô pessumdatur auctoritas ; undè etiam in ardua et excelsa pro Religione et ecdesiasticâ liberlate aut regulari et per Canones statuta disciplinse difficiliùs vel aggrediendo fortes vel perficiendo constantes evadunt.

Et ecce dùm omnia hominum instituta ileratis atque iteratis tcmpesiatum procellis concutiuntur et propè evelliintur, nec est qui possit manum admovere Ecclesiis nostris, divinà opitulante misericordiâ , liberior cvenit conditio et ministrantur média qiiibus, si lubeat, onminin Provinciarum se coadunent Episcopi , ac conficiant quœ juxta Canonuni statuta pro tcmporibus sunt peragenda. Ipsi magnâtes quibus, Deo summè bono volente , commissa sunt gontis nostra; gubernacula , libcram pandunt viam.

(1) Voir ci-dessus, p. 305 , noie.

!n lali nostraruni rcruni momento ad Sanctitalem Veslram, cul agiios et oves Cliristus commisitfidenti animo concurrimus , Veslram Caritatem deprecantes ut Concilium plenarium totius genlis Gallicanae ordiiiare diguemini.

Et nobis quidem omnilms esset pergratissimum audire verba qua; procédèrent de labiis vestris , et frui eloqniis quœ procédèrent de ore vestro : at si de absenlià Palris fore est ut filii doleant , saltem per Delegafuin nobis in Concilio pra;sideatis.

Et modo Beaiitudinis Vestrae placitum fuerit , hune cœtuni apostolirà auctoritate institui posse opinaniur ordinc sequenti :

1" Concilium plenarium omnium Gal!i;e Ejjiscoporum, in eo pr.esidente Apostolicœ Sedis Legato , congregatur ad kalendas proxiinas septenibris.

2° Haberetur in urbe Turonum , inler omnes Galliœ civilates nobis visa pro tempore niagis idoneà.

3* Sanclitatem Veslram non pneteril in hoc plenario Concilio quam plurima occurrenda esse quoe ordinatione indigeant , et sapienliam vestram non fugit quanti foret momenti de nullà retractare , nisi praivip Elencho auctoritate Sedis Aposlolica; firniato imô et confecto.

His apud nos bene visis auctoritati vestrœ humiliter expositis, fas sit, Beatissime Pater, nostram sententiam de rébus in capite Concilii agendis aperire et Sanctitatis Vestrœ judicio subjicere.

Nobis nempè videretur peropportunum :

1" Rcnovare tàm sapienter statuta à sacris Canonibus et pnesertim ii sanctissimà ïridcntinâ Synodo de Conciliis Provincialibus et Episcopaîihus. û

2" Instaurare Theologicas Disciplinas in quibus recipiantur laureai et omnes gradus Academici ; undè canonicè personis tantùm graduatisconi'erantur ecclesiasticœ Dignitates.

3° Definire conditionem Rectorum Ecclesiarum minorum , qui apud nos dicuntur Desservants , et à tempore Conventionis anno 1801 ad nos usque fuerunt ad nutum Episcoporum amovibles.

A" Sancire quœ sancienda sunt de juridictione ecclesiasticà, pr.i'sertim co^Jtentiosa , et definire quando et quomodô apud nos sit exercenda.

Benè novit Beatitudo Vestra quanti Ecclesite interest bas quiestiones canonicè ordinari et dirimi, ne potestas civilis ipsassibi ipsi tanquàm sui juris incorapetenter et cum ingenti detrimento totius ordinis ecclesiaslici attrahere prœsumat.

Interdùm Deum optimum maximum enixè obsecramus ut lantis donis suis nos frui , gaudere ac proficere velit ; apostolaium verô vestrum ad nominis sui gloriam et Ecclesiae suœ sanctse securitatem totei taniis pro-

cellis suâ potentiori manu ereptam in niullos annos incolunien servarc (lignetur.

Beatissime Pater ,

Obsequenlissimi ac devoti filii,

AnciUEPiscoprs Parisie.nsis , Episcopi Comitiis nationalibus intersidentes , et alii Episcopi Parisiis 2;regati.

Luteliae Parisioruni u kalendas marlii 1849.