‹ De la discipline des cours et tribunaux, du barreau et des corporations d'officiers publicsChapitre 113 sur 325 · Arrêt du 5 juin · texte numérisé non relu

Arrêt du 5 juin

7. — Voici, d'après deux auteurs contemporains, toutes les promesses que renfermait le serment des procureurs :

« Quàd diligenter et fideliter officium procuratorium exercebunt; « Quàd causarum injustarum onus scienter non récipient ; « Quàd si ab initio et ex post facto vider int causam esse injustam, statim cam dimittent;

« Quàd in causis quas fovebant, si viderint tangi régis incommodum, ipsi de hoc curiam admonebunt ;

« Quàd causa placitatâ et factis negatis ipsi de recenti intrà biduum vel triduum fieri, et curia tradi procurabunt articulos suos : nisi ex causa de îicentiâ curiœ ulteriùs différant ;

« Quàd impertinentes articulos scienter non facient, nec fieri facient s eu permittent ;

« Quàd facta nec consuetudines, quas veras esse non crediderint, non proponent, nec proponi facient;

« Quàd causas quas suscipient, cità expediri procurabunt pro posse suo ;

« Quàd in eis dilationes et subterfugia maliciosi non quœrent ;

«Quàd pro salario suo, quanticumque sit magnâ causa, ultra decem libros parisienses pro uno parlamento non récipient, nec etiam in salarii majoris f'raudem : minus tamem récipient, secundùm qualitatem causœ et conditiones personarum ;

« Item quàd non paciscentur de quota parte litis ;

DES AVOUÉS

Tel était, d'après l'ancienne organisation, le cercle dans lequel agissait le pouvoir disciplinaire : tels étaient, indépendamment de tous les devoirs généraux que l'honneur et la probité imposaient aux procureurs, les devoirs spéciaux, dont l'infraction les rendait passibles des peines de discipline.

Page 1