RER

TARRDÉDEPRPRC ARRETE ENENETE PEL PATENTS

250 EPISTOLARUM

vexala ab exteris nationibus, adeo ut plurimi ac varii reges essent in ea, alter alterum oppugnans. Nedum libros priscos, sed ne ullum quidem reperies vestigium antiquitatis.

Oxoniam non vidi, neque spero me visurum; vix enim suppetit commeatus ad reditum, etiam si festinem; itaque spem abjicias oportet librorum Britanniae, quorum modica est hic eura. . . . .

Quod autem scribis te mutasse consilium peregrinandi in Graeclan, id quidem laudo, ac probo, neque mihi id consilium unquam placuit; de qua re scripsi antea ad te sententiam méam, hortans atque obsecrans, ne illo proficiscereris. Nescis, quid incommodi sit navigare praesertim cum ejusmodi genere hominum; nec id cupias experiri Cum incommodo tuo. Rd de

Te autem para ad recipiendum amicum edaciorem paulo, quam antea. Audisti mores istorum, quorum Deus venter est, et amicus tuus aliquid contagionis contraxit, extendens pellem ob edacitatem. Sed non est ut timeas; non cupit empta magno pretio; licet eum oleribus farcias, et contentus erit.

Vale mi amantissime Nicolae. Saluta verbis meis Nicolam.

Londini die x1r. Februarii.

EpisToLa XVI

Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo.

Londres, 3 octobre (1421. De T.).

De retour depuis quelque temps à Londres, Poggio reprend la correspondance avec Niccoli. I se plaint de sa position. Le cardinal luia cependant promis de lui donner prochainement un bénéfice, et cela devant le collecteur pontifical, Simon de Terrano: celui-ci l’engage à patienter. Il attendra donc, au risque de perdre la place à la cour pontificale que lui offre le cardinal de Pise. Il a continué ses visites aux abbayes et n’y a rien vu de bon.

Quod Cardinalis Pisanus ad te scripsit me ostium clausum inventurum, si tardaverim, video quid sentiat. Hoc magis me confirmat in sententia, utexpectem. Si hic haberem aliquid, ego parvipenderem illa, quae raro concupivi; nam morari in Curia, et in eo officio, est praeter finem meum. Cupio enim me aliquando eximere a servitute, et eo loco, ubi principium serviendi perpetuo. Verumtamen, ut scribis, haec nequeunt examinari ita à remotis. Tempus nobis consulet, a quo omnia pendent.

In hac mea peregrinatione visitavi antiquius Monasterium omnibus als, quae sunt in Insula, et magnificentius. Diligenter inspexi

Bibliothecam : Hbri sunt multi, sed nihil pro nobis. Vidi alias insuper bibliothecas pluribus in locis; stultorum plena sunt omnia, ut alias ad te seripsi; nulla est hic copia librorum bonorum, causas attuli tibi. Ad Oxoniam proficiscar, cum primum potero, et antequam redeam, et si quid boni erit, te faciam certiorem . . . . .

Vale et me, ut facis, ama. Londini die ur. Octobris.

Scribo Chello ut vadat Pisas pro pannis illist, communicalo prius tecum consilio, et cum Nico'a; tu eum dirige, atque adjuva.

EpisToLAa XVII

Poggius pl. sal. dicit Nicolao suo dulcissimo. Londres, 22 février (4422. De T.),

Poggio entretient Niccoli des propositions qu’il a reçues de Piero Lamberteschi. L'affaire lui donnerait, en trois ans, 500 sequins d’or. Il prie Niccoli de faire tenir sa réponse à Lamberteschi, s’il l’approuve. L’occupation proposée lui plaît et il écrira quelque chose de digne d'êlre lu. Il a enfin reçu une cure ecelésiastique de 129 florins; ce n’est pas ce qu’il attendait. Il préfère donner suite au projet de Lamberteschi. Il espère aller à Florence avant juin. Il recommande le secret sur laffaire.

Recepi nudius tertius a te binas litteras, et cum eis epistolam Pieri Lamberteschi?, quas diligenter non legi solum, sed perlegi.

Ut ad calcem veniam, placent mihi, quae Pierus imaginatur, quaeque offert ; etego, ut puto, sequar consilium vestrum. Scribit mihi se daturum operam, ut habeam triennio quingentos aureos; fiant sexcenti, et acquiescam. Proponit spem magnam plurium rerum, quam licet existimem futuram veram, tamen aliquid certum pacisci safius est, quam ex sola spe pendere.

Levas epistolam, quam ad eum scribo, non est enim obsignata. Si ipse apud vos est, cum eo {ransigas, ut tibi videtur : sin vero abiit, mittito litteras post eum, et meas, et etiam tuas. Ego decrevi mense Majo hinc abire ad vos, deinde Romam, ubi expectabo responsum suum : nam proficisci illo sub meram spem, non est sententia; sed solum postquam ille aliquid concluserit cum amico, et ordinaverit, quomodo queam illuc proficisci.

Placet mihi occupaltio, ad quam me hortatur, et spero me nonnihil effecturum dignum lectione. Sed, ut ad eum scribo, ad haec opus quieté, et ocio lilterarum. Tu leges litteras meas, et si quid tibi

1 Il s’agit de vêtements qu'il avait laissés à Terra-Nuova, 2 Cf. IIIe partie, ch, III, page 205,

né

mn.