Ibid

4. /6îrf.,XlI, 2, 0 : a Utinam... orator hanc artem superbo nomine el viti\s quonimdam bona ejus corrumpentium invisam vindicet.... »

— loin plerisque vitia laluerunt*. » Quae omnia, quanquam auditu mmus fœda, invidiosiora forsilan videbuntur illis Juvenalis aut Martialis versibus contra socraticos furentium; atqui, si satirarum scriptoribus « quidlibet audendi semper fuit sequa potestas, »» nunquam fuit, mehercule, rectoribus juventutis et eloquentiae magistris.

Quanquam hœc sunt gravia atque acerba, quis crederet gravius aliquod crimen contra stoïcos a Fabio illatum? Malos cives denuntiat, et arrogantes, et reipublicae perniciosos. « Non virlute ac studiis, ut haberenlur philosopbi, laborabant, sed vultum et tristitiam, et dissentientem a cœteris hahitum pessimis moribus praetendebant*. » Erant sane tune mulli stoïcorum simii^; sed stoïcos gregatim notare et nulli non mendacii lilulum impingere injustissimum quis non videt? Meminisse debuerat Fabius, quoties Annaeus contra pecus istud scripsisset*, nedum aliquem de hircosa centurionum gente ageret, aerumnosos Solones carpentem

« Obslipo capite, et figenles lumine terram,

« Murmura quum secum et rabiosa silentia rodunt,

« Atque expoirecto trutinantur verba labelJo'. »

Nec otiosas scholae disputationes (quarum tamen parum studiosus exstitit Seneca inler plures), nec arepublica administranda alienationem omittit vellicare. « Yir civUis vereque sapiens, ait, se non otiosis disputationibus, sed administrationibus reipublicae dedet, a qua longissime isti, qui philosopbi vocantur, recesserunt^ » Recesserat enim quodam modo a romana republica, quamvis identidem neget^ qui primus sapienti pro patria munduni assignaverat, et^hoc ausus erat scribere : « si respublica corruptior est quam ut adjuvari possit, si occupata est malis, non nitetur sapiens

1. In. Or., II, 21, 12; I, Proœm., 15; II, 16, 5 : « Philosophiae nomine maie utuntur. »