Wid.t passiin

Quae atque lalia dum scribit Annseus, rhetoribus maxime infensus (stoicus forsitan ipse rhetor), videtur. Quod sane fuit, usque ad imprudentiam ferox*. Non ideo tamen fuit eloquenti» contemptor. Et, quanquam illud profitetur, « posse sine liberalibus sludiis veniri ad sapientiam, » non omnino nudus ad eam accedit. Aliud praHîipit, agit aliud. Scilicet quam plurimorum auimos oporlebat converti, non averli; et opus est eo scias pellicere, quos pellere non possis. Adde non esse bominis, quas natura suppeditaverit ingenii opes ad illustranda, varianda, reprsesentanda qua»cumque sentimtur, negligere et compriinere : quarum si quid extra doctrine usum jacuerit, veritati surreptum profecturœ merito videatur. iNe nos ergo minus quam viros decet, colamus, dum tam culti quam femina3 nolumus esse. Ceterum non arida et jejuna esse decet, quaî de rébus tam magnis dicentur. Ita monet Annams « pbilosopbiam ingenio non renuntiare*; » ceterum ipsum siio nunquam renuntiaturum fuisse luce clarius apparet. Quod non illi vilio vertimus, verum adnotamus libenter ad veram auctoris indolem discriminandam. Qui dum studet sapiens adamantinus ille, vel, ut stoic.is placet, Deus potius esse, bomo fuit. Dum profanos affectus omnes, — id est bumanos, — pectore excl sisse sibi confidit, ecce bumanissimum laudis amorem sibi pigneratur, et, ut Epicurus, ut Maro, ut Lucanus, ipse suum quoque a Fortunati ambo! » canit, ad Lucilium scribens : « Ilabebo apud postero.-? graliam, possum mecum duratura nomina educere^ ». Quid muita? alterum quasi TuUium babemus optimum quemque maxime gloria duci coniitentem, similemque « bis pbilosopbis qui, in istis libellis quos de contemnenda gloria scribunt, nomen suum inscribunt*. »

Qua^ omnia inter se primo adspectu videntur pugnare, et auctorem nulli intentum proposito, nuUius tenacem sentenli» promittere. Quod si quis credat, tota via erret. Auimadverterunt quid varium et tluctuans specie esset in Anna^i scriptis plurimi; quid firmum et stabile, paucissimi. Et tamen, quanquam apud eum spiritus Hat ubi vult, nonne residet penitus intixa, et sibi similis semper constansque doctrina? Quam si velimus, remotis strophis,

1. t An tu qiiic(iuain in istis crcdis esso boni, quoi'um turpissimos oiniiium ac tlagitiosissinios cernis ? » Ibid., "J.