‹ De M. Fabio Quintiliano [microform], L. Annaei Senecae judiceChapitre 49 sur 236 · Fronto, Epist. adCœs., IV · texte numérisé non relu

Fronto, Epist. adCœs., IV

magis antiquum, remotuin, inopinatum*. » Sed Fabius ab anliquariis niniis diffisus est, et niinc, si viveret, nobis suffragaretur. Nonne a veteribus dixit petendam nobis « œconomiam diligentioreni, » et « sanctitatem, » et « virilitatem » ? Nonne Sallustium Thucydidi firniiter opposuit ? Nonne de « copia verborum » quam velercs latini possint legentibus afferre, nonne de comœdorum quodam a àxTtxicrfjKo » docte locutus est?* Nonne videmus Ponip. Saturninuni ab illiiis discipulo laudatum, quod k mollibus lenibusque duriiiscula quaedam sciât inserere ^? » Nos ilidem nibil aliud agimus Frontones, quum de oratione velut de emblemate vermiculato loquimur. Noctes atque dies versamus Porcium Sallustiumque; inter poetas « maxime Plautum, multoque maxime Ennium, » Caeliiimqiie, et Ntcvium, et quotquot veterum (' in eum laborem studiumquo et periculuni verba industriosius quîerendi sese commisere*. » Nemo enim tam simplex est bodie qui credat bos scriptores non quœsisse quomodo dicerent, et antique scripsisse quia essent antiqui. Scilicet fuerunt antiqui de industria, et omnes, ab illo « sanctiore antistite Catone » ad Laberium usque, posteros suos scribentes cogitarunt, ut illi occasionc non carerent eruditionem exbibendi, et, quamvis majorum more non vivant, majorum more scribendi. Quid enim antiquius, quid pulchrius, quid rbetore dignius quam « doctorum auribus servituli servienda» se dédisse? Quid bumanius quam tenere manu non stylum et pugillaria, sed vectem et ca^lum, et « verba alia malleo, ut silices, moliri, alia marculo, ut gemmulas, exculpere^? » Quid folicius quam de beatissimis rbetorices partitionibus disserere, vel enumerare (^ xà ôixo^Evr, xi ôaostoîj, xà SU, za uepr;, ta toia, Ta Stacpopa, x. t. X.«? » vel adultam imperatoris mentem facetis exercitationibus informare? Jam Fabius discipulum suum bortabatur studeret esse « sOcpavTactojTÔ; » : nos aliud invenimus, et(( Eixdvac )) quoque die, in lectulo, decem vel duodecim « expedimus. » Visne unam mecum persequi?— a In insula ^Enaria intus lacus est : in eo lacu alia insula, et eo quoque inbabitatur. ^Kvôi fxr,v ô'eîxôva Ttotoouev \ )) — Rides? At liercule non ridebam

Page 1