Après la messe, 10. Finila missa
le délégué et deux delegatus et duo mi-
ministres prennent nislri assumunt para-
desornements blancs; menla alba, el, si est
s'il est évêque , il episcopus , mitram
prend la mitre pré- preliosam , et genu-
cieuse ; étant tous à flexis iinte allare cum
genoux devant l'au- universo clero et po-
tel, aussi bien que le pido, cantantur lita-
clergé et le peuple, niœ sanctoritm, repe-
on chanle les lila- tito ter versiculo : Vl
nies des saints (l'oyez fruclus lerrœ dare et
article Oroination), coiiservarc digneris,
répétant Irois fois : 'l'crogamus.audi nos.
Ut fruclus terrœ da- Illisquc finitis , delc-
re, etc. Quand elles galus slans deleclo
sont finies, le délégu debout, déi^ouverl et les mains jointes, dit :
Pater noster, etc.
f Et ne nous induisez pas en tentation ; ^ Mais délivrez-nous du mal.
Le chœur chanle le psaume suivant.
c'ipite, maniliHS junctis, dicil : Pater noster, etc.
t Et ne nos inducas in tenlationcui ; i) Sed libéra nos a malo.
Et addilur a clero in canlu psalmus sequens.
Psaume G\.
Benedixisli, Domine, lerrani tuam; avertisli captivitaloni Jacob.
Remisisli iniquitalem plebis luaî ; operuisli omnia peccata eoruin.
Miligasli omnem iram luaui ; avertisli ab ira indignalionis tuœ.
Couverte mis, Deus salnlaris nosler ; et averle iram tuam a uobis.
Nunquid in aîlcrnum irasceris nobis? aut exlendes iram luam a generalione in generalionem?
Deus, tu conversus viv ificabis nos; el plebs tua lielabitur in le.
Oslende nobis, Domine, misericordiani tuam; el saiutare luum da nobis.
Audiam quid lo(iualur iu me Dominus Deus quoniam loquelur pacem in plebem sua m;
El super sanclos suos, el in eos qui couverlunlur ad cor.
Verunilamen prope limenles eum saiulare ipsius; ni inh.ibilet gbiria in lerra nostra.
Misericordia et veriias obviaverunt sibi ; juslilia et pax osculalœ sunt.
A erilas de lerra oila est : et juslilia de cœlo prospcxii.
El enim Uoniiniis daliil benignilaleoi ; el lerra uostra dabil fruclum suuui.
!249 PEU
Jiis(ilia nnle cum nmbiilahit; ot ponol in via grcssiis suos.
Ouand il rst fini, le Qnn finiCo dcicgntus
déléfïuc (lit: dicit:
f Vous einbolliroz * Bonotlicosroronœ
Cetlcnnriéeiriino rou- anni bcnignitatis tuœ;
ronnedeliônédiclion; i^ Kl campi lui rcplo-
Hj Va vos campagnes buntur uborlale.
scronl comblées d'abondance.
f Tous les hommes ^ Oculi omnium in
lèvent les yeux vers lo sperani , Doiniiie ;
vous , Seigneur ; ^ Et i^ Et tu das illis cscam
vous leurdonnez leur in lempore oppor-
nourriturc au temps luno.
convenable.
^Seigneur, exaucez t Domine, exaudi
ma prière ; i^ Et que orationefnmeam;i^Et
mes cris s'élèvent jus- clainor meus ad te
qu'à vous. veniat.
f Le Seigneur soit f Dominus vobis-
avec vous ; i^ Et avec cum ; i^ Et cum spiritu
votre esprit. luo.
Oremus.
Deus refugium nostrum et virtus , adesto piis Ecclesise tuse precibus, auctor ipse pietatis , et prîesta ut quod fideliter peliniiis, efficaciter consequamur. Per Domiiuim.
Deus , qui in omni loco iloininalionis tute démens et bcnignus assislis, exaudi nos, quiBsunius, et concède ut in posterum inviolabilis hujus loci permaneat benediclio f, et lui muneris bénéficia universil;is hœcfidelium quœ supplical percipere merealur.
Oramus pietatem luam, omnipolens Deus, ut frucius lerrîe quos aeris et pluvise temperameiilo nutrire dignaris, benedictionis tua; inibre perfundas, tribuas huic populo luo de tuis muneribus tibi semper gratias agere, ut fertililate terra) esurientium animas bonis affluenlibus reploas , et egonus et pauper laudent nomen glorise tuse. Per Chrisluni Dominum nostrum. Amen.
11. Après cela, II. Posteaassumpto ayant pris la crosse baculo , si esl episcos'il est évêque, le dé- pus , et coopcrlo calégué, découvert, dit: pite, dicit delegatus :
«Que la bénédiction Benedictio Dei om-
deDieu loul-pui^sanl, nipolcniis , Patris f,
Pèref, Fils et Saint- et Filii , et Spinlus
Esprit, descende avec sancti, super agros et
abondance sur les bona quaecunque loci
champs et sur tous les hujus piena descen-
biens de ce lieu, et daietmaneatsemper.
iiu'elle y soit perma- Amen.
iii'ute. Ainsi soil-il. »
S'il est évéqiie , il 5i est episcopus,
l'ail trois signes de facil ter signum cru-
croix. cis.
12. Ensuite le plus 12. Deindc, ttrcepto digne du clergé lui de manu diijniuris de oresenle l'aspersoir ctero aquœ 'oeuediclœ irempé d.ins l'eau be- aspersoriu , nspergit nite; il en jelte vers versus quatuor iiiitndi les quatre parties du parles, dicens sine canmonde, endisant l'an- tu et sine psalino antilienne : phonam:
PFJl
« \'oiis m';irroscrez Asperges me hys-
aveo l'bysope , cl je sopo, et mundabor ;
serai purifié ; vous me lavabis me , et super
laverez, ei je devien- nivem dealbabor.
drai plus blanc que la neige. »