օդնիւք , նեցայ VU. s'affafc

blir, s'affaisser, languir.

à (je) s. dixième lettre de l'alphabet et sixième des consonnes; dix, dixième.

d-ւսխուկ sm. raifort, ravenelle.

d-iuf), ուց , ից s. mauvaise odeur, odeur fétide, empestée; ordure, corruption, saleté.

Ժաք)ագէւք a. qui a un aspect repoussant, hideux.

ԺսւքյւսգհլքնւՕիւՆ s. aspecl repoussant , horrible , laideur affreuse.

Ժ-աք)աք}ուո , ոյ , ի a. puant, Eiépliilique, fétide, infecte; s.

mauvaise odeur ; — առնել, empester, infecter d'une mauvaise odeur, empuantir.

Ժաք)աք)ոտիւք, եցայ vn.aYOÎT

une odeur fétide, sentir mauvais, puer.

Ժա^ա^ոտուԹիւե sm. mauvaise odeur, infection, puanteur; méphitisme.^miasmes.

Ժակ, ի s. venin, virus.

ԺաւՐ, ուց s. heure; temps, moment ; loisir, occasion ; heu* res canoniales, office; * église;

— բարեպատեհ, occasion favorable ; — առնել գնել՝ տալ, assigner ou fixer l'heure , un

JOUI*; — առնուլ գտան ել j

avoir du loisir, du temps, trouver une occasion favorable^ յորժաւք— լինլցի, quand il y aura un moment favorable ;

— Է, il est l'heure, il est temps

de;— ի—, d'heure en heure;

— ի — աո.՝նել սալման ել, remettre d'heure en heure, traîner en longueur; — իժամէ, Ժամէ ի—, à toute heure; tua.

— մի, pour l'heure, pour le moment, provisoirement;

Ժամ՛ս diudu, ըն գ ժաւքս ժամս,

d'heure en heure, de temps

en temps; ժամ՛ու՝ իժամու, իգէսւժամու,սէ6աթտ, en temps

Opportun, à propos; յ ամեն այն

—, à toute heure, à tout moment, toujours; աո. Ժամս, pour l'heure ; գերրորգ ժամ՛ու,

vers les trois heures; այլում՛

Ժամ՛ու cil ժամ՛ա՛նակի սպասել,

attendre un meilleur temps;

յաո-աչ քան գժամն, avant

l'heure ou le temps, trop tôt ; յօտին —, la dernière heure;

— Յաշոյե, l'heure du dîner ; —

— Տաշոյ Է, c'est l'heure de

dîner; եկեալ ()ասանէր — ն ,

l'heure, le moment arrivait,

était venu; Ըստ ժամ՛ուն պիտոյից, selon les circonstances,

t propos; գօգուտ — u աւոլրն,

la grande partie de la journée ;

passer plusieurs heures à qch. ;

— ^արկանել, sonner la cloche ; ե()աս Ժամ՛ կնոչս , l'heure de l'accouchement de ma femme est arrivée.

Ժամ՛աբաշխ, ից 8, faiseur

d'horoscopes.

Ժամ՛ագիրք, գրոց S. livre

d'heures, bréviaire, heures.

Ժաս՞ագրուԹիւն sm. horographie.

Ժամ՛ագործ, աց S. horloger.

Ժամ՚ագործուԹիւն s. horlogerie.

ժամ՚ագէւո 9. horoscope»

Ժամ՛ադիր a. fixé, désigne, assigné; sm. rendez- vous; — տեղի՝ փսյր, destination; -r աո-Նել լինել, donner, prendre rendez-vous; fixer, indiquer, assigner une heure, un jour;

ուր — օղեւ նոցա Յհսուս, OU

Jésus leur avait ordonné de se rendre.

ԺամագրուԹիւն s. rendezvous; assignation, d°stinalion, terme.

Ժ աս՞ա կան a. horaire.

Ժաս՞ակարգուԹիւն s. heures canoniales, office, heures.

Ժամ՛ակոչ, ի s. bedeau.

Ժամարար, ի sm. Crécelle;

sonneur.

Ժամամ՛ուտ, Ա°տի S. intl'OÏt.

Ժամ՛ան a. qui arrive; qu se dépêche de, empressé ; — աո.նել՝ կացուցանել, faire arriver ou parvenir; — լիՆել, arriver, parvenir.

ժամ՛անակ, աց sm. temps;

siècle, époque, période; âge; temps, délai, intervalle; temps, circonstance ; temps, moment, loisir; fin, terme, dernière heure; saison; mus. temps; գէպ — , occasion favorable .

— ինչ, quelque temps; առ. — մի, un peu de temps, provisoirement, pour un temps, pour quelque temps; գայնու՝ աո.

այնոցիկ, alors, vers ce temps, vers ces temps, vers ce tempslà, dans ou en ce temps, à cette époque , durant ce siècle ; աո.

— օք հ՚որենայ , du temps de Khorène ; ընդ ou ըստ — u — u, de temps en temps, de temps à autre, par intervalles; — աւ, avec le temps , à la longue , à force de temps; իմա ման ակի..., du temps de, lors de; իսոււլ՝ իսակաւ — ի , dans ou en peu de temps, sous peu, en un moment; իմիոււք՝ ինմին —ի, en même temps ; ոչ բազում՛ — ք են, il n'y a pas longtemps, depuis peu , dernièrement ; ոչ սակաւ — յ> են, il y a longtemps, depuis longtemps : իյետին — u , dans les derniers

temps ; անդստին իմա ման ակաց անտի, dès lors ; անգըստին յառ աշին — աց , dès les

premiers temps; ընգ ամենայն

— ս, de tout temps ; աո. նովին

— օք, vers ce temps, à peu près dans le même temps; աո,

այնու — od. է տեսանել, c'est alors qu'on voit; յաո.աչ — աւ,

antérieurement; — պատերի գտանել, trouver un moment favorable ; յայնմ —ի, dans ce

même temps; ()գօր իմամանա-

կին, puissant alors; *— վաստը-

կիլ՝ շա^ել, gagner du temps; *— ունենալ, avoir du temps,

le temps; յօգուտ սթարել զմա-

մանակն, profiter du temps;

մանակն , perdre , passer le

temps;— ի մնալ՝ սսլ ւս:ել OU սպասել գիպոգ — ի, attendre

le moment favorable , une occasion; — առնուլ գտանել, trouver un moment favorable ;

յաւուըս — աց սորա, de ՏՕՈ temps ; իվավեմի մամանակսն,

dans les siècles reculés; — u

ձիգս, longtemps; * այս աշխատանքը շատ — u կերաւ, C6

travail m'a pris beaucoup de

temps ; * ասոը շատ — սլէտք

է, cela demande beaucoup de temps.

Ժամանակագիր s. chroniqueur, chronologiste ; a. chronologique ; — ք s. chronique.

ժ աման ա կա գրական a. chronologique.

ժամանակագրես0, եցի Va.

écrire des chroniques.

ԺամանակագրուԹիւն SDl.

chronographie ; chronologie ; վրիպակք — Կ, anachronismes.

ժամանակախօս, ի S. chrO-

nologiste.

Ժամանակախօս ական adj.

chronologique.

ժամանակախօսուԹիւն Slll.

chronologie.

Ժամանակական adj. temporel.

Ժամանակակէտ S. terme,

échéance, expiration.

Ժամանակակից a. contemporaine; isochrone, synchrone.

Ժ՛ամ՛անակակցական a. Syn-

chronique.

Ժամ՚անակակցուԹիւն S. Synchronisme.

Ժ ա ման ա կա չավւ a. qui mesure le temps ; s. chronomètre.

Ժա ման ա կա g ոյ g a . qui montre le temps.

Ժաւքանակաւոր a. temporel ;

rangé ou rédigé par ordre de temps.

Ժամանակեա;, կէից a. temporel ; — վարձք, récompenses temporelles; — n, biens —s.

Ժամ՚անակեան a. temporel; s. temps.

ժաւՐանակեմ1, ես ի va. fixer,

indiquer un temps, l'époque.

Ժամ՛անեմ՛, եցի vn. arriver, parvenir; avoir le temps, le loisir de , avoir du temps , du loisir; pouvoir, être en état,

venir à bout de; ժամ՛անեցին 'արգիւնքն բանիցն , les faits

suivirent les paroles , les paroles se réalisèrent; ոչ Ժամանեմ՝, je n'ai pas le temps, je

lie puis pas; իԹագաւորու-

Թեան — գաք), parvenir au trône.

ժամանեցուցանեւք, ուցի va.

faire arriver ou parvenir.

Ժամ՛անիս", bgiuj vn. arriver.

ժամ՚անոց , աց Sm. burette

(de la messe).

Ժամ՛անումն s. arrivée.

Ժա մ՛ա չար s. heure néfaste, malheur.

ժամապահ a. qui épié l'oc-

casion, attentif, vigilant; — լինել, épier l'heure, le temps, chercher l'occasion, le temps

favorable, guetter; — դարանակալ լինել, être à l'affût, être ou se tenir aux aguets.

Ժամավաճառ. , աց a. qui

perd le temps , musard ; — լինել, perdre ou tuer le temps, s'amuser à.

ժամ՚ասացուԹիւն S. office.

Ժամ՛ատուն, տան sm. presbytère , maison du curé ; — ճրէից, synagogue.

Ժամ՛արար, ի Sm. officiant,

célébrant.

Ժամացոյց, ցուցից S. montre ; pendule, horloge.

ԺամերգուԹիւն sm. heures canoniales, office, office divin;

աււաւօտեան — , matines ; երե-

կոյեան — , vêpres.

Ժամուց, ի s. offrande.

ԺայԹքես", եցի va. vomir; sourdre, jaillir; արիւն —, vomir du sang.

Ժայ Թքումն s. vomissement ; éruption.

Ժայռ., ից s. dent, dentelure ; rocher, roche, roc.

Ժայո-աւոր a. dentelé.

Ժանգ, ոյ s. rouille, oxyde; rouiilure; venin, poison; mousse; rouille, nielle.

a. délétère, venimeux.

a. rouillé, rouilleux; mêlé de poison, venimeux.

rouillé ; gâté par la rouille , niellé; — առնել, rouiller, oxyder; nieller; — լիՆել, se rouiller, s'oxyder; se nieller.

ժանգա1)արուԹիւն S. rOUil-

lure, oxydation.

Ժանգառու a. oxydable.

Ժանգաո.ուԹիւն ՏՈ1. action

d'être gaie par la rouille.

rouiller, rouiller, oxyder; — JjiT vn. se rouiller, s'oxyder.

Ժանգ etc., V. Ժանտ etc.

Ժանեւոո a. qui a des dents, des défenses.

Ժանիք, նեաց s. dents, défenses; mine; * — ընել, faire la mine , regarder de travers.

Ժանկ, etc. V. Ժանգ, etc.

Ժանկառ. a. gâté par la rouille, niellé; s. vert-de-gris.

Ժանու, ի, աւ S. COChe.

Ժանտ, ից a. mauvais, aigre, amer, âpre ; empesté , pestilentiel, contagieux; insalubre, malsain; méchant, pervers, scélérat, impitoyable, rude, brusque, aigri, hideux, rébarbatif, revêche, dégénéré; obscène, impur; s.pesle, contagion ; — օգ, air empesté, désagréable; ժանտք գժոխայինք, les Furies infernales.

Ժանտաբաոոյ, ից a. intraitable, méchant, revêche, rebours.

Ժանտաբեր a. pestiféré, malsain, insalubre.

Ժանտագործ, uig adj. V.

peste, fléau pestiféré.

Ժանտագոր&ուԹիւն s. méchanceté, scélératesse, crime, méfait, horreur; obscénité.

s. sycomore,

ժ ան տ ա Թո ւզ, Թզոյ ՏՈ1 . fruit

du sycomore.

Ժանտաժուտ a. très-mé-

chant, scélérat; contagieux.

Ժանտախտ, ի g S. peste; Contagion.

ժանտա^աւՐ a. âpre au gOÛt,

amer.

Ժանտաբար, աց Sm. pestiféré.

ժանտահոտ V. cfuifjiutjnuu

ժան տամաք), ի S. peste.

ժանտանամ*, ացայ vn. devenir méchant, revêche , s'aigrir ; se gâter, se corrouipre ?

dégénérer.

Ժանտատեսիլ a. d'un as-

pect repoussant, hideux.

ժանտացուցանեւք, ուցի Va.

rendre méchant, aigrir ; gâter, corrompre, faire dégénérer.

Ժանտափուշ S. bot. llOUX.

ԺանտկԷնՅ^Խ, malpropre.

Ժ ան տ n lB ի ւն s. méchanceté,, aigreur, brusquerie; perversité, vice, impureté; âpreté , amertume; ս՞աքյ — îï, peste.

Ժասլաւէն, ւինաց S. ruban.

Ժապաւինեալ a. orné de rubans, chamarré.

Ժառանգ, աց sm. héritier;

Նացն աո աքինուԹեանց, digne

— des vertus de ses pères.

Ժառանգական a. héréditaire,

ժառանգակից s. cohéritier.

Ժաո անգւսւոր, աց S. héritier; membre du clergé, ecclésiastique.

Ժաո անգեւՐ, եցի va. hériter; posséder, jouir de; — զսիրտ, posséder le cœur; — գոք, hériter de qn. ; — գաո ա-

քինուԹիւնս qihiun u նս՚խ-

նեաց, hériter des vertus, de la gloire de ses aïeux ; — qiuնուն՝ զպար&անս, acquérir un nom, de la gloire; — զամօԹ, être accablé de honte.

va. faire hériter, instituer un héritier, faire posséder; անուն

պանծանալ անձին — , acqué-

rtr une grande renommée ; կորուստ —, taire périr.

Ժաո անգիչ s. celui qui hérite, possède.

ժաո անգոոգ, աց s. héritier ; անմահից կենաց լի՚ււեքլ — ,

acquérir la vie éternelle ; հայրենի աո ա|փնուԹէան [ինեւ — ,

posséder la verlu paternelle.

Ժաո-անգա Թիսն s. hérédité,

héritage, patrimoine, hoirie; jouissance , possession ; état ecclésiastique ; clergé ; մերժե-լ՝

déshériter, exhéréder; — Թողուլորգւոյ, laisser un héritage

à SOU fils; առնուլ գիմն ի—,

avoir en héritage.