LU.N

pion , lanterne ; -— նաւու ՝ ծուխգեր ա g , fanal.

Luium , ից s. radeau.

défoncer, enfoncer.

Լաստափայտ, իցՏ. radeau ;

léger navire.

Լաստես՞, եցի va. construire, préparer.

Լաստենի, նւոյ Sm. bot.

aune.

Լատանենի,նւոյՏ.ԽէՅա6^ Լատին, ի a. latin ; — լեզու,

le latin, la langue latine; — եկեղեցի, l'Église latine.

ԼատինաբանուԹիւն s. latinisme.

ԼատինագԷտ a. latiniste.

Լատինական a. latin; latinisant.

ԼատինականուԹիւն S. îati-

ni Galion.

Լատինահայ, ոց s. arménien romain, arménien latinisant.

Լատինամ՛ոլ, ից a. qui a la

manie de se latiniser.

ԼետինամոլուԹիւն S. manie

de se latiniser.

Լատինանաս՞, ացայ VD. ՏՇ

latiniser.

Լատինացի a. s. latin, romain.

Լատինացուցանեւք, ուցի Va.

latiniser.

Լատիներէն adv. en latin; s. le latin, la langue latine.

Լար, ից s. ficelle, cordon, corde; galon, ganse; cordeau, lil à plomb ; mus. corde ; corde

d'un arc; — անյարգար, une

fausse corde.

ԼարաբաԺին s. l'action de

mesurer avec un cordeau : cordeau ; — առնեի mesurer avec un cordeau, morceler; — առնել զերկիր, partager, distribuer la terre; — բաժանի լ, être mesuré , partagé au cordeau.

Լարախաղաց, ի S. funambule, danseur de corde.

trangler avec une corde.

Լարախիլ s. joueur de marionnettes.

Լարակալ, ի sm. mus. chevalet.

Լարաձիգ չուանթՏ. CargUC

Լարես", եցի va. tendre, bander, encocher; — գժաս՞ացոյց , monter la montre ; — որոգայԹս , tendre des pièges;

— զոք Ի պա m րան u , tromper qn.

Լացուցանեւք, ուցի va. faire

pleurer.

Լաւ, աց a. bon ; probe, honnête ; — Է, il est bon, il vaut mieux; — եւս, mieux; — եւս է, il vaut mieux, il vaut encore mieux ; — - եւս էր Zuyng եԹԷ , il vaudrait mieux pour les Arméniens que ; — ք)աւքարեցայ , je crus qu'il valait mieux ; ո°չ —

bif ես քեզ քան գտասն որգի,

est-ce que je ne vaux pas mieux pour vous que dix enfants ? ո՞չ

— եւս իցէ, ne vaut-il pas bien

mieux 1 — եւս վարկանել՝ fjui»

ս՞արել, aimer mieux ; ի— անգո գալ, s'améliorer ; — եւս աո նէ, il fait mieux de.

LbU

Լաւաբւսլայ , ից a. qui a ԱՈ

bon caractère.

ԼաւաբաբուԹիւն s. bon caractère.

Լաւագոյն a. meilleur; —

վաբկանել համարել, considérer , préférer infiniment mieux.

Լաւախօս a. qui dit du bien, bon.

Լալակամ՛ a. bienveillant, bon, obligeant.

ԼաւակամուԹիւե s. bienveillance, bonté, obligeance.

Լալանամ՛, ացայ \'Ո. abonnir, devenir bon ou meilleur, s'améliorer.

Լաւացուցանեւք , ուցի va.

abonnir, rendre bon, meilleur, améliorer.

Լավւմաց, աց a. qui entend bien.

Լաւոոեաո , երոյ S. pi. les

gens de bien.

ԼաւուԹիւե s. bonté; probité; bonne qualité; qualité d'une chose bonne ; amélioration; — էցն քյանգկս, les qualités.

Լափ s. action de laper.

Լափատեւք, եցի va. dévO-

rer, avaler avidement.

Լափեմ՛, եցի va. laper; dévorer, gober.

ԼափլԷգ, Լափլիգոգ a. qui

dévore, dévorant.

դմ՚ատեան, dévorer un livre.

montagne, mont ; <լ— լեռն այն,

de montagne en montagne, vers les montagnes.

Լեառն ական V. Lba.li ական.

L ե ա ո ն ան ա if \ . Լեո նանսսք.

Լեարգ, լերգի s. foie.

Լեգէոն § Լեգէովն, աց , ից Sm. légion; — պաաուոյ, —

d'honneur.

Լեգէոնա խում՛բ a. composé de plusieurs légions.

Լեգէոն ական a. légionnaire.

Լեգու, զուաց s. langue ; langue, langage, idiome; գաւաո-ական — , dialecte, idiome;

գաղղիական լեգու, la langue

française, le français; հայկական —, la langue arménienne,

l'arménien; կենդանի՝ մեո֊եալ

մ՛այրենի —, langue vivante, morte, maternelle; խօսել այլ եւ այլ — ս , parler différentes

langues; վարմաւգեւո լեգուաց,

professeur de langues.

Լեգուագար a. qui a des démangeaisons de parler, bavard, babillard.

Լեգուագաոիմ՝, եցայ Vn.

avoir des démangeaisons à la langue, être bavard, bavarder babiller.

ԼեգուագաբուԹիւն sm. démangeaison de parler, intempérance de la langue , fureur de parler, bavardage.

Լեգուագէտ s. linguiste.

ԼեգուագիտուԹիւն sm. linguistique , connaissance des langues.

ԼեգուագբուԹիւն S. glOSSO-

graphie.

ԼեգուախօսուԹիւն S. action

Lbf>

ou don de parler plusieurs langues; méd. glossologie.

Լեզուա&այր a. parlé par le bout de la langue.

Լեզուակ s. languette, épiglotte, luette; — գոր&եաց,

alidade.

Լեզուա1)սւտ a. qui a la langue coupée.

եի, անւոյ a. disert, grand parleur, bavard; — <ինել, avoir la langue bien affilée, bien pendue.

Լեդուա՚եուԹիւե sm. loquacité, bavardage.

Լեզուս՞, լեզի, լեզ va. lécher.

Լեղախառն a. mêlé de fiel, amer.

Լեղակ, ի s. indigo.

կւոյ s. indigotier.

Լեդաքյաս0 a. qui a un goût amer.

Լեղի, ղւոյ , ղեաց Sm. fiel,

bile; fig. bile, fiel, colère, dépit; a. amer.

Լեղու13իւն s. amertume.

LbuVu Y. Լիմոն.

Լեշկ a. sans poil, usé.

Լեշկամաշկ, աց S.peaU sans

poil.

Լեշկիւք, կեցայ vn. perdre le poil, s'user, être usé.

Lbn ՝\ . Լեաո ն.

Լեռնաբերձ a. haut, grand comme une montagne.

Լեռնաբնակ a. s. celui qui habite les montagnes, montagnard.

Lbn-նագիւղ, ից sm. village dans les montagnes.

Լեռնագիր s. oréographe

Լեռնագրական a. oréographique.

ԼեռնագրուԹիւն s. oréographie.

Լեռնադաշտ , Լեռնադաշտակ, աց s. plateau.

Լեռնակ, աց S. monticule.

Լեռնական a. de montagne,

montagneux; s. montagnard.

a. qui vit sur les montagnes.

ԼեռնակեցուԹիւն s. vie retirée dans les montagnes.

pays des montagnes, région des montagnes, lieu montagneux.

monceau.

Լեռնակուտակ a. amoncelé, entassé comme une montagne ; — ալիք, vagues enflées.

Լեռնաքյոլտլ a. hérissé de montagnes.

Լեռնաձեւ a. qui ressemble à une montagne, énorme y — կուտակիլ, s'amonceler; — կո- ^ակք, vagues comme des montagnes.

Լեռնային a. montagneux; montagnard.

Լեռնանաս , ացայ \'Ո. devenir comme une montagne, s'amonceler, s'élever.

Լեռնանմ՛ան a. comme une montagne.

Լեռնասեր a. qui aime les montagnes.

Լեռնացոլցսյնեւք , ուցի va.

amonceler.

Լեռնոտեայյշ . biuja S. le?

Habitants du pied d'une montagne.

Լեռնոտն, ոտին S. le pied,

le Las d'une montagne ; le pays qui s'étend au bas d'une montagne.

Լեռնորդեայօ , եայց S. population de montagne, montagnards.

Լեսում՛, uji va. piler, broyer, triturer, pulvériser, concasser.

Լերանցամեշօ sm. bassin , vallée.

ԼերգաբոյԹ, բուԹի s. lobe du foie.

Լերդախոտ, ոյ s. germandrée.

Լեր դա կողմն S. le CÔté du

foie.

Լեոդաէւմ՚այ, ից a. qui examine le foie des victimes , aruspiee; — լինել, consulter les entrailles.

Լեոգսւցւսւ a. phthisique ; a. phthisie.

Լերդաքար s. hépatite.

Լերկ, ից s. qui est sans poil, pelé; aigu.

Լերկամարմին a. qui a le corps sans poil.

ԼերկամնրԹ a. qui a la peau sans poil, lisse.

Լերկանամ՝, ացայ Vil. se peler, perdre £on poil.

ԼերկուԹիսն sm. étal de ce qui est pelé, sans poil, lisse.

֊֊-, avoir le cœur plein, gros.՜

մ՛արգ, homme plein de luimême.

voix pleine ; — ձեօքո«լ V. Լիաձեռն ; »=r երես , visage plein.

ԼեւիաԹան, այ s. lé via t h an.

Լեւի, աո. —, à pic.

*Լեփ լեցուն a. tout plein.

Լի, ոց adj. plein, rempli, comble; լի առնել, remplir, combler, mettre le comble à ;

վրիպակօք, plein de reconnaissance, d'amour, de fautes ; [իձեո©ք, à pleines mains; լի վւաո օք, plein ou couvert de gloire; լի աւարաւ, chargé de

butin; — բովանդակ կատա-

րեալ a. plein et entier, complet, parfait; adv. pleinement, complètement; լի եւ լի Y.

Լիաբախտիկ a. comblé de bonheur, très-heureux.

Լիաբերան adv. à pleine bouche, de bon cœur.

L ի ui բուդիս a. qui coule abon damment, abondant.

Լիաբուռն adv. à poignée, à pleines mains.

Լիագիրկ a. bien tendu.

Լիազօր a. qui a le plein pouvoir; — ոստիկան, ministre plénipotentiaire.

Լիալուսին a. en pleine lune.

Լ [ւ ա կա տ ա p ad j . parfait , plein, entier ; adv. parfaitement , entièrement , pleinement; — իշխանուԹիւն, pOU- VOir absolu; — ներոդուԹիլն,

indulgence plénière.

Լիաձեռն adv. à pleines mains.

Լ իա ձիգ a. qui tire bien un arc.

Լիաձիր a. abondant ; généreux, libéral.

Լի ա ս՞ագի [a. qui a plusieurs griffes ; plein de griîïes.

Լիանամ՛, ացայ \Ո. être

plein, rempli, comblé, se remplir de ; se rassasier.

Լիապատար a. tout plein,

comblé.

Լի ապար գել a. qui comble de dons, très-généreux; comblé de dons, de biens.

Լիապէս adv. pleinement, abondamment.

Լիապտուղի, plein de fruits, fertile.

Լիացասումն a. plein de colère.

Լիացուցանեւք, ուցի va. remplir, combler; rassasier de.

ԼիթանաՆեր s. Anti-Liban.

Լիբանոն s. encens.

Լիբանոս s. arbre qui produit l'encens.

Լիգանեմ՝, [խ\է va. lécher.

Լիգաջինշ առնես0 va. nettoyer en léchant, dévorer.

Լիգեւք, Լիզում, լիզի va.

lécher.

ԼիՅ, լճից s. lac, étang; Q$

— լուսոյ, œil.

Լիմ՛ոն s. citron.

Լիմոնի s. citronnier.

Լիս°սլոս s. limbes.

ԼիՆգիրոն s. pierre de lynx, tourmaline.

Լինգ, լսգի, գաց s. gencive; ցաւել լեգաց, avoir mal

aux gencives.

ԼինեյուԹիւն s. origine, généralion, création.

auxil. être, exister; devenir, se convertir, se faire, serendre; se trouver, avoir lieu, arriver;

— աո ն, se marier; — ընգ

կնոչ՝ ընգ միմեանս , avoir

commerce , des relations ou des rapports intimes avec qn.; դՒ n^£ | ի"1ւ է ց ի րնգ ԻԱ> que deviendrai-je! են նորա, il a;

quoi qu'il en soit; որ ինչ լինելոց էեղիցի, vogue la galère; — -քաք)անայ, se faire prêtre;

— այր, devenir homme; -— ուրեք, demeurer quelque part; անգլինէր, il y demeurait;

եգեւ աշխարհի, il fit la joie et l'admiration de tout le

monde; — բերկրուԹիւն ու-

րուք, faire le bonheur de qn.

ԼիուԼ adv. pleinement.

ԼիուԹիւն s. plénitude, abondance, foison; satiété ; ի-, à satiété ; կեալ ի — b, vivre, être dans l'abondance ; ի— բաւա.

կանի, suffisamment.

Լիուլի a. plein, comble; adv. pleinement, tout plein, à foison.

Լիսեռն, լսո սւն s. essieu.